Η ΛΥΤΡΩΣΗ Νότα Κυμοθόη

"Η ΛΥΤΡΩΣΗ"

Νότα Κυμοθόη

εκδ. Ίαμβος 2006

ISBN:960-89154-5-7

Σειρά: Ελληνική Λογοτεχνία

Α' έκδοση 2006

Β' έκδοση 2007

ΑΛΗΘΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ

ΠΕΡΙΛΗΨΗ ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟΥ

Η ΛΥΤΡΩΣΗ

(

" Μια συνταρακτική είδηση. Η ανάγκη για φυγή. Η περιπλάνηση. Είναι όλα αυτά που με αλυσιδωτές αντιδράσεις θα οδηγήσουν την Αρετή σ' έναν αγωνιώδη μονόλογο. Μονόλογο απ' τον οποίο ανασυνθέτει ψηφίδα-ψηφίδα τη ζωή της. Θα βρει αδιέξοδο.

Θα ταξιδέψει. Θα περιπλανηθεί. Μαδράς, Κάμα Σούτρα, Καλκούτα, Μπενάρες, Δελχί, Άγκρα, Τατζ Μαχάλ, Ντάτζιρλικ, Μπανγκαλόρ...είναι μόνο λίγα από τα μέρη που θα περάσει, που θ' αναμειχθεί με τους εκατομμύρια ντόπιους. Θα έρθει αντιμέτωπη με τη φτώχεια αλλά και την πολυτέλεια. Με τον πόνο αλλά και με τη χαρά...Αντιθέσεις που μέσα από μια νέα κουλτούρα, μια άλλη θρησκεία, έναν άλλο τρόπο ζωής, από έναν κόσμο που μαρτυρά ότι "ο κόσμος δεν υπάρχει πια" θα την βοηθήσουν να συνειδητοποιήσει την πραγματικότητα. Θα συνθέσουν κομμάτι-κομμάτι την πορεία προς τη Λύτρωση. Μέχρι τη στιγμή που αναπάντεχα γεγονότα απ΄την Αθήνα θα ανατρέψουν για μια ακόμη φορά τη ζωή της. Θα επιστρέψει στην Ελλάδα. Θα κατορθώσει όμως να σβήσει τα σημάδια; Θα κατορθώσει να βρει επιτέλους τη Λύτρωση;

Μια αληθινή ιστορία. Μια εσωτερική αναζήτηση που κινείται μέσα από το χιούμορ, τη φαντασία, το δράμα, τη φιλοσοφική και ταξιδιάρικη διάθεση της Νότας Κυμοθόη σ' ένα ευχάριστο βιβλίο, βασισμένο σε πραγματικά πρόσωπα και καταστάσεις.άσεις.

Χιονάτη Παπαδάκη"

Αναζητήστε το στα βιβλιοπωλεία

Επικοινωνία με Nότα Κυμοθόη στο: 
kimothoinota@gmail.com

Ευχαριστώ για την αγάπη σας

και το χρόνο που διαθέσατε!

Αυτό το εργασία χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 4.0 Διεθνές .

"Η ΔΡΑΣΚΕΛΙΑ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ", Ο ΕΠΙΓΕΙΟΣ ΘΕΟΣ ΤΗΣ ΙΝΔΙΑΣ, Νότα Κυμοθόη

 

"Η ΔΡΑΣΚΕΛΙΑ του ΗΛΙΟΥ"

Ο ΕΠΙΓΕΙΟΣ ΘΕΟΣ ΤΗΣ ΙΝΔΙΑΣ

Νότα Κυμοθόη 

Υπάρχει μόνο μια φυλή

η φυλή των ανθρώπων.

Υπάρχει μόνο ένας Θεός

ο Θεός της αγάπης.

Υπάρχει μόνο μία γλώσσα

η γλώσσα της καρδιάς!

(Sri Satya Sai Baba)

ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ

"Στις ημέρες μας όλα έχουν γίνει προσάναμα στο βωμό του κέρδους και μυριάδες άνθρωποι ζούνε μαζί και νιώθουν μόνοι. Ο έρωτας όμως δεν έχει δόγμα, ούτε εθνικότητα. Η ανθρώπινη φύση μέσα στο ερωτικό της πάθος συνεχίζει να φτιάχνει απίθανους συνδυασμούς. Δίνει γεύση και ρίγος στ' απλά πράγματα που φορτίζονται παράξενα κι ο μέσα εαυτός μοιάζει κάποιες φορές σαν άδειος. Αν συμβεί όμως να συναντηθούν έστω μια μόνο στιγμή ο έρωτας και το όνειρο, τότε η ευτυχία περνάει και μας αγγίζει. Θα θέλαμε τότε να την κρατήσουμε συνοδό σε όλη μας τη ζωή. Αλλά ο έρωτας θέλει περιθώρια χρόνου για ν' αποκτήσει κάτι από το άφθαρτο του ονείρου, εκτός κι αν η Μοίρα επέμβει και φέρει άλλη τροπή στις σχέσεις. Η ηρωίδα του βιβλίου, αναζητώντας τη δρασκελιά του ήλιου, κάνει ένα ταξίδι στην Ανατολή, για να ξεφύγει από τα προβλήματα της σύγχρονης ζωής στην πρωτεύουσα.

Με άμεσο τρόπο, παρασύρει τον αναγνώστη σε μια αναζήτηση της χαμένης του αθωότητας: ερωτικά, πνευματικά, πολιτισμικά, κοινωνικά, ερευνά την αλήθεια, αναζητώντας το άσπιλο, την σοφία και τη χαρά σε καθημερινά πράγματα.

Η Νότα Κυμοθόη, κάνει τον αναγνώστη οδοιπόρο μιας χαμένης αθωότητας.Γραφή και τρόπος άμεσος σε ένα εξαιρετικό μυθιστόρημα επαφής του ελληνικού και ινδικού τρόπου σκέψης, όπου η ελπίδα, το κουράγιο και η δύναμη προχωρούν θαρρετά, χέρι-χέρι."

(από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Η ΔΡΑΣΚΕΛΙΑ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ Ο ΕΠΙΓΕΙΟΣ ΘΕΟΣ ΤΗΣ ΙΝΔΙΑΣ© Nότα Κυμοθόη

"Ερώ",ΠΟΙΗΣΗ Νότα Κυμοθόη,ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΙΗΣΗ 1999

"Ερώ"© Νότα Κυμοθόη
ΕΡΩ © Νότα Κυμοθόη
ΠΟΙΉΣΗ 
Νότα Κυμοθόη

ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΙΗΣΗ

αρ. τόμου 29

εκδ. Ιωλκός

Το εξώφυλλο κοσμεί "Ζωγραφιά σε χαρτί"© Νότα Κυμοθόη

(με μολύβια χρωματιστά)της Νότας Κυμοθόη

Τετάρτη 7,1999

Ώρα 19.00 Στοά Βιβλίου:

"Ερώ"/ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΙΗΣΗ Πληροφορίες Οι Φίλοι του Μουσείου Μπενάκη παρουσιάζουν το βιβλίο της Νότας Κυμοθόη με τίτλο "Ερώ". Για το βιβλίο θα μιλήσουν ο Παναγιώτης Μητροπέτρος, φιλόλογος και νομικός, και ο Γιάννης Κορίδης, δημοσιογράφος και συγγραφέας. Την εκδήλωση θα πλαισιώσουν μουσικά η Νεφέλη Κάντερλι και η Δέσποινα Τσαπακίδη με φλάουτο, ενώ η ποιήτρια θα διαβάσει αποσπάσματα από το βιβλίο της. Ώρα 7:00 μ.μ. Πού: Αίθουσα Λόγου Πεσμαζόγλου 5 & Σταδίου ΑΘΗΝΑ, Κέντρο (01) 3253989 Παρουσίαση τού βιβλίου τής Νότας Κυμοθόη. Αίθουσα Λόγου και Τέχνης. Ομιλητές: Ο κος Παναγιώτης Μητροπέτρος - Φιλόλογος και Νομικός και ο Γιάννης Κορίδης - δημοσιογράφος συγγραφέας. Την όλη εκδήλωση θα διανθίσουν μουσικά με φλάουτο η Νεφέλη Κάντερλι και η Δέσποινα Τσαπακίδη. Ποίησή της θα διαβάσει η ίδια η Ποιήτρια Νότα Κυμοθόη. ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΙΩΛΚΟΣ

COPYRIGHT:Νότα Κυμοθόη© Νότα Κυμοθόη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΔΩ, απόσπασμα γραφής
 από το βιβλίο μου "ΕΡΩ"© Νότα Κυμοθόη

Στον Έρωτα
Εσύ κι Εγώ Νότα Κυμοθόη© Νότα Κυμοθόη

"ΕΙΣΑΙ το πύρινο φως που εκπηγάζει μέσα μου

δίχως τη ρίζα του στο βυθό να γνωρίζω

και μάταια στο είναι μου αναζητώ

την πρώτη μου ηρεμία

τον εαυτό μου

το στίγμα μου.

ΣΑΝ ΡΙΓΟΣ έρχεσαι γλυκό και με θρυματίζεις

στη βαθιά σιωπή της πρώτιστης ερημιάς μου.

Αιωρούμενη σε κλωστή μεταξένια

θαρρώ πως κάποιος ταρακουνά στο φαράγγι

κάποιος απλώνει τη ζωή με φτερά.

Στα μύχια σκότη μου

η ορμή σου διεισδύει.

Φάος Ρυέντης εσύ

κι εγώ

μια κυανή Περεηφικόλα.

Είσαι λοιπόν φτερωτός

Ο αρχαίος των μυστηρίων

Η έσω λαγνεία των ιστών

Των κυττάρων μου η ταραχή.

Στην ήβη των θυλών μου η αρχή της γνώσης μου."

ΓΛΥΚΙΑ ΦΩΤΙΑ σαν ξέτρελη

στου αγριμιού κορμιού μου τους ιστούς

το δάγκωμά σου και με τρέφει.

Πύρινη φλόγα αιθερική

πως να σε προσεγγίσω;

Πες μου!..

Στην άκρια όψη των χειλιών μου

το στόμα σου φωτιά με καίει.

Ασύνορη ταραχή θερμή

στη μελανόπτερη νύχτα ήρθες απροσκάλεστη

σαν τον κορυδαλλό στον κήπο μου.

Δικιά σου είναι η έκρηξη;

Το φως όλο δικό σου;

Μήπως είσαι το άωτο πάθος

της μόνης ψυχής μου;

Το άλλο ίσως μισό μου κομμάτι

που μόλις τώρα σ' αντίκρισα;

Φωτίζεις κι άλλους ή μόνο σ' εμένα ήρθες;

Από το σκότος μ' ανέσειρες της θλιβερής

μοναξιάς μου

κι ανένδοτη μ' άφησες μ' ένα ρίγος τρελό στο

κορμί μου

δίχως να μπορώ πάλι πίσω εκεί

στη γωνιά της σιωπής μου

να συμπυκνωθώ στην πρώτη ροή μου.

Ελλιπής περιφέρομαι στο χώρο και στο χρόνο

Σ' αναζητώ

Με την αγωνία στην καρδιά μου κρυμμένη

Όλη για σένα.

Σε ποια μέρη γλιστράς

και μ' αφήνεις πάλι μονάχη;

Έτσι πηγαίνω, μόνη

και σε γυρεύω...

Στους ανθρώπους ολόγυρα δεν αναπαύομαι.

Όλο το είναι μου βογκάει

μ' έναν πόνο βαθύ στην απουσία σου.

Πονάω

Μεγάλο βάρος ολούθε

Στων κυττάρων μου τα έγκατα θάνατος

από την απουσία σου με πλακώνει.

Στην παρουσία σου τρέμω

και παραλύω σαν φεύγεις

Ενώ εσύ μ' ένα σου πέταγμα

υπόσχεσαι πως θάρθεις πάλι

Όταν εγώ μέσα στο νέφος της μοναξιάς μου

περιστρέφω όλο τον κόσμο

κι αισθάνομαι γύρω μου το τίποτα να με κυκλώνει

σαν μανδύας μαγικός.

Βλέπω μια άβυσσο να με ρουφάει με ανεξάντλητη δύναμη

Κι αυτή που ήμουνα, δεν είμαι πια.

Μάταια όμως ζυγιάζομαι

σε τέτοιες στιγμές μήτε το ένστικτο έρχεται.

Ψάχνω το χέρι σου

απ΄το φαράγγι που βρίσκομαι

απάνω να με σηκώσει.

Κατρακυλάω στης ερημιάς την ταραχή

μ' έναν πόθο μεγάλο

και ξάφνου πέφτω συγκινημένη ως έρχεσαι

στο φαλλό του κορμιού σου.

Με την αναπνοή μου σκαλωμένη

στο βωμό των ματιών σου

Στης φωνής σου τον ήχο

Στων χεριών σου το χάιδεμα

Σ' αυτή την πλατιά αγκαλιά σου

που αγάλλομαι.


Αυτό το εργασία χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 4.0 Διεθνές .

© Nότα Κυμοθόη

ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ και ΠΟΙΗΣΗ ΝΟΤΑ ΚΥΜΟΘΟΗ 1995, "Λεύκωμα ΄95 Ζωγραφική Ν. Κυμοθόη,

ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ ΚΑΙ ΠΟΙΗΣΗ
ΝΟΤΑ ΚΥΜΟΘΟΗ 1995
Λεύκωμα ΄95 Ζωγραφική Ν. Κυμοθόη

Νότα Κυμοθόη

Εξώφυλλο: Πρόσωπα Νότα Κυμοθόη

(έργο 1992 ζωγραφική 60χ80 λάδι σε μουσαμά , στή Συλλογή:Benedini)

εμπνευσμένο από ποίηση του Γιάννη Ρίτσου

"Αυτά τα πρόσωπα δε βολεύονται

παρά μόνο στον ήλιο.

Αυτές οι καρδιές δε βολεύονται

παρά μόνο στο δίκιο..."

Ακάδημος
Φωτογράφιση: Βασίλης Γεωργίου

Copyright Νότα Κυμοθόη

Δείτε εδώ έργα ζωγραφικής μου:

http://artnotakymothoe.blogspot.com/

Αναρτήθηκε από Νότα Κυμοθόη

Αυτό το εργασία χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 4.0 Διεθνές .

ΙΥΖΟΥΣΑ ΝΗΣΟΣ" Νότα Κυμοθόη 1995

ΙΥΖΟΥΣΑ ΝΗΣΟΣ 
Νότα Κυμοθόη

ΑΘΗΝΑ 1995

Το εξώφυλλο σχεδίασε η Νότα Κυμοθόη

ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ

"ΙΥΖΟΥΣΑ ΝΗΣΟΣ"

ΤΗΣ ΝΟΤΑΣ ΚΥΜΟΘΟΗ

ΣΤΟΙΧΕΙΟΘΕΤΗΘΗΚΕ

ΣΕ ΛΙΝΟΤΥΠΙΑ

ΚΑΙ ΤΥΠΩΘΗΚΕ

ΤΟΝ ΜΑΡΤΙΟ ΤΟΥ 1995

ΣΤΟ ΤΥΠΟΓΡΑΦΕΙΟ

ΕΥΘΥΜΙΟΥ Α. ΚΥΡΙΑΚΟΥ

ΕΡΕΣΣΟΥ 47-51,106 81 ΑΘΗΝΑ

ΤΗΛ,-FAX 3821.173

Copyright:Νότα Κυμοθόη

Αναρτήθηκε από Νότα Κυμοθόη

"Τα ποιήματα αυτού του βιβλίου γράφτηκαν στο νησί κατά τη διάρκεια της παραμονής μου εκεί λόγω εργασίας μου. Εκτός των συγκεκριμένων αφιερώσεων, η "ΙΥΖΟΥΣΑ ΝΗΣΟΣ", αφιερώνεται σ' όσους σκέπτονται ΛΕΥΤΕΡΑ και παλεύουν για το ΔΙΚΙΟ Τ' ΑΝΘΡΩΠΟΥ. Ακόμα σε όσους με βοήθησαν και μου συμπαραστάθηκαν στο νησί. Πάντα θα θυμάμαι την απλόχερη φιλοξενία τους, την άδολη αγάπη κι εξυπηρέτηση που μου έδωσαν στις δύσκολες μέρες που πέρασα και το άπλετο χαμόγελό τους. Πάντα θα θυμάμαι τη χαραγμένη τούρκικη σημαία, την κομματιασμένη Λευκωσία και τ' ανώνυμα τηλεφωνήματα των εγκλωβισμένων στα κατεχόμενα."(από το οπισθόφυλο του βιβλίου)

Διαβάστε αποσπάσματα του βιβλίου εδώ:

Νότα Κυμοθόη 
ΠΕΝΤΑΔΑΚΤΥΛΟΣ

Με αφορμή τη χαραγμένη τούρκικη σημαία,
1992 Λευκωσία


Ανοίγω το παράθυρο
το φως του ήλιου για να ιδώ!
Αντίκρυ ο Πενταδάκτυλος
και βογγάει!..

Πόσο πονάει ετούτο το βουνό!..
Λες και βογγάει ο Διγενής...

Φεύγει, κρύβεται η χαρά μου, πάει
Σαν λαβωμένο αγρίμι πρόβαλε
και τούτη εδώ η μέρα.
Μέσα της σφηνώθηκαν ΄λα τα βόλια
όλα τα καρφιά που μπήχτηκαν
στης Λευκωσίας την καρδιά
και κόψανε στη μέση.

Ποια γιατριά στο χρόνο που περνά
έτσι αδιάφορα, τάχα γυρεύουμε όλοι;
Πονάει, πονάει ετούτο το βουνό
μέσα στην τόση ξεγνοιασιά
στα σπλάχνα του βαθιά
σταυρώσανε την Κύπρο.
Αίμα, κορμιά νεκρών και χώμα
ένα γίνηκαν εκεί
να χαιρετούν το Μαχαιρά
και την πλατεία Ελευθερίας.
Για ποια μεγάλη ανάσταση;
Κανείς δεν το γνωρίζει!..

Μονάχα ο Πενταδάκτυλος
είν' αρκετός αδέρφια
να μας θυμίζει τη σκλαβιά
και την ατίμωση του δίκιου
ώστε ποτέ μη λησμονήσουμε
τούτη την προδοσία!..

*
Νότα Κυμοθόη
ΣΤΙΣ ΟΧΘΕΣ ΤΟΥ ΠΕΔΙΑΙΟΥ

Στην Κλαίρη Αγγελίδου
Λευκωσία 1993


Λευκωσία που σ' έκοψαν στη μέση
μπήγοντας μες στις φλέβες σου
θανατερά παλούκια...
Πως να μπορέσω η έρημη
να βρω λίγη γαλήνη;

Οι δρόμοι μου σφραγίστηκαν
μαζί και οι αναμνήσεις
μέσα στα κατεχόμενα.

Μαύρο φακιόλι ντύθηκαν
οι μνήμες μου εκεί.
Εγώ εδώ, σκυμμένο έχοντας το κεφάλι
περνοδιαβαίνω απ΄έξω
από τα τείχη που φρουρούν
του Χότζα τα καλέσματα
δίχως την αυλή μου ν' αγναντεύω.
Παρά μονάχα χύνω δάκρυα
σ' έναν ευκάλυπτο μικρό
για να θεριεύει...
Είκοσι χρόνια τώρα
τις ρίζες του ποτίζω
κι αυτός απλώνει τα κλαδιά του.
Εκεί στις όχθες του Πεδιαίου
κυλάει ολημερίς ο πόνος μου
μέσα στις ρίζες κάποιου ευκαλύπτου
και ψηλώνει, ψηλώνει τα κλαδιά του.

Από εκεί κρυφά τις νύχτες
όταν κοιμάται η πόλη στη χλιδή της
σαν αγναντεύω τις γειτονιές στην Κυρήνεια
στη Λάπηθο, στον Καραβά, στην Ακανθού
στη Γιαλούσα, στο Ριζοκάρπασο, στην Αμμόχωστο...
Τα μάτια μου βουρκώνουν
και δεν μπορώ να δω άλλο.
Κάθε βράδυ ο ίδιος πόνος.
Κάθε βρα΄δυ με την ίδια πίκρα πλαγια΄ζω.
Κι αναρωτιέμαι: Γιατί Θεέ μου
τ' άγια χώματα να ΄ναι φυλακισμένα;


Νότα Κυμοθόη
ΛΕΥΚΩΣΙΑ

Στους Έλληνες αξιωματικούς που
έπεσαν στην Μακεδονίτισσα το 1974


Πάντα θα θυμάμαι ετούτη την πόλη.
Μέτρησα εδώ πολλούς αναστεναγμούς.
Το άδικο εσύναξα και την εξάντληση
απ΄τις γυναίκες δίχως όνομα τη νύχτα
που περιφέρονται στην πλατεία Ελευθερίας.

Πάντα θα θυμάμαι τους Άγγλους αποίκους
τους Ελλαδίτες φαντάρους
και τους αξιωματικούς του Ο.Η.Ε.
που κυνηγάνε να πνίξουν τη μοναξιά τους
στης ανίας τα πορνεία
μες στ' αδιάφορο ύφος της οδού Ρηγαίνης.

Πάντα θα μιλάνε
για έκτροπα οι περιστάσεις
και δε θα βρίσκουν ελαφρυντικά
στην τόση πλαδαρότητα.
Κι αναρωτήθηκα αν έχουν καταλάβει
το βάρος τούτης της σκλαβιάς οι ντόπιοι...

Δεν είναι οι Τούρκοι
πίσω απ΄την πράσινη γραμμή
ούτε ο Οργανισμός των Ηνωμένων Εθνών
που χάραξαν εδώ το χάρτη του νησιού...
Το δαιμόνιο πνεύμα ευημερίας
είναι αυτό που συντηρεί τις αποφάσεις
που βίωσε ο χρόνος επαξίως
σ' όσους καρπώνοντ' ευκαιρίες.

Στη μνήμη των νεκρών κρατώ τα σημάδια
και το μόνιμο τσιφτετέλι
που χορεύουν τις νύχτες
πάνω στα φυλάκια οι μεθυσμένοι.

Και συ, μάνα Ελλάδα,
μετράς ονόματα στους τύμβους
για να 'χεις το τίμημα της δόξας
στις σελίδες της ιστορίας σου.



Νότα Κυμοθόη
ΟΙ ΜΕΓΑΛΕΣ ΜΕΡΕΣ ΤΗΣ ΒΡΟΧΗΣ

Στο δικηγόρο Μιχαλάκη Μοντάνιο


Οι γλάροι απόμακρα σιωπούν
κι ο άνεμος συγχρονισμένος με τα κύματα
παίζει το θλιβερό κονσέρτο του.

Είναι πράγματα μικρά κι ασήμαντα
που θυμάμαι νοσταλγώντας
κλεισμένη σ' ετούτη την ερημιά μου.

Ωστόσο
έχω ανοιχτούς λογαριασμούς
με τις μεγάλες μέρες της βροχής
που μ' έπνιξαν στη Λευκωσία.

Σε κάποια ρυάκια
σκαλωμένη εκμετάλλευση εμμένει
της ταλαίπωρης ύπαρξής μου
που άφησε τον ιδρώτα της
σφραγίδα στις σελίδες του " ΕΞΟΔΟΣ"
και τα τριμμένα μου σανδάλια
στη Λεμεσό, στη Λευκωσία, στη Λάρνακα
στην Αγία Νάπα και στην Πάφο
για να θυμάμαι το νησί
σφραγίδα στη ζωή μου.

Στρόβολος 1993, Λευκωσία


Νότα Κυμοθόη
ΑΧ ΝΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑ

Αφιέρωμα στα παιδιά της Καρπασίας

Στο Ριζοκάρπασο, στην Αγιά Τριάδα, στον Κορμακίτη
ζουν κάποια μικρά Κυπριωτόπουλα παιδιά
εγκλωβισμένα στ' άγια χώματα παλεύουν
δίχως χαρά μες στη σκλαβιά τους...
Σιγανές, φοβισμένες οι φωνούλες τους
πικρές οι ανάσες τους, που το πέλαγος
τριγύρω σημαδεύουν...
Των ματιών τους η μεγάλη πεθυμιά
σκαλώνει, σκαλώνει και ματώνει στο συρματόπλεγμα.
Η θάλασσα!.. Πίνει τον πόνο τους αγάλια η θάλασσα
για ν' αλαφρώνει ο καημός. Μεγάλος ο καημός
της τόσης-τόσης ερημιάς τους...

Τα παιδιά της Καρπασίας είναι εκεί!..
Εγκλωβισμένα μένουν και μας προσμένουν...
Μες στα ολόγιομά τους βλέμματα σκιρτά η αγωνία...
Το όνειρο τάχα ή κάποια ελπίδα κρύβουν
κι αντιστέκονται οι γονείς τους τόσα χρόνια;
Τα παιδιά της Καρπασίας είναι λυπημένα...
Αχ!.. Να μπορούσα μες στα ερείπια
σαν τη μικρούλα σαύρα να γλιστρήσω ως εκεί
σντίκρυ στον ήλιο σε μια πέτρα να σκαλώσω
και να μου 'διναν μορφή ανθρώπου κάποιοι θεοί κατόπι...

Αχ!.. Να μπορούσα!..
Τραγούδια χαρωπά στ' αυτιά τους να σφραγίσω
κι ένα γέλιο να ζωγραφίσω στα χείλη τους λουλούδι
ίσως, λέω ίσως, στα ναυάγια μάτια τους
κάποιες σχεδίες ερειπωμένες ν' ανασύρω...
Αχ!.. Να μπορούσα το πνεύμα της αρχαίας θεάς
μες στο νησί πάλι να κλειούσα σαν και τότε...
Θα γύριζαν ωραίοι καιροί και η Ελευθερία
δε θα ζητιάνευε στους δρόμους φιμωμένη.

Λευκωσία 1993
*****
Για το internet Ποίηση από το βιβλίο μου:
Ιύζουσα νήσος, Νότα Κυμοθόη
έκδοση 1995, Αθήνα

                  
Αυτό το εργασία χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 4.0 Διεθνές .

"ΔΙΨΑ και ΣΙΩΠΗ" Νότα Κυμοθόη

"ΔΙΨΑ και ΣΙΩΠΗ", 
Νότα Κυμοθόη

Ποιήματα

εκδ. Διογένης-Αθήνα 1992

Ζωγραφική εξωφύλλου Νότα Κυμοθόη
http://artnotakymothoe.blogspot.com
copyright:Nota Kimothoi

kimothoinota@gmail.com

ΣΤΟΙΧΕΙΟΘΕΤΗΘΗΚΕ

ΚΑΙ ΤΥΠΩΘΗΚΕ

ΣΤΟΝ "ΔΙΟΓΕΝΗ"

ΠΕΤΡΟΥ ΚΟΥΛΟΥΦΑΚΟΥ,

Copyright :αποκλειστικά Νότα Κυμοθόη

Διαβάστε εδώ αποσπάσματα από αυτό το βιβλίο: 

ΔΙΨΑ ΚΑΙ ΣΙΩΠΗ

(Αφιερώνεται στους γονείς μου)


ΠΑΡΑΠΟΝΟ

Εμπρός απ' τον ήλιο σκοτάδι
και μέσα στο σκοτάδι χάος.
Που να στηρίξω τα πόδια μου
για ν' αδράξω τη ζωή;
Δε γυρεύω πολυελαίους στη νύχτα
τους ουρανούς ελεύθερους ζητώ
ν' αφουγκράζομαι τον κόσμο.

Ελάτεια 1973

)-(
ΜΟΝΑΞΙΑ

Ανέκφραστα μάτια
γκεμίζουνε τους τοίχους.
Παγωμένα χείλη δε σαλεύουν.
Στη φοβισμένη σιωπή μας
φεύγει σχεδόν και ο Νοέμβρης.
Γλιστρούν οι δρόμοι αδειανοί
και η ζωή μας όλο και βαραίνει
μαζί και η ψυχή που η πόρτα μέσα κλείνει.

Ελάτεια 1973
)-(


ΓΥΡΕΥΟΝΤΑΣ

Πριν γνωρίσω την αλήθεια
με μύθους είχα πλάσει τον κόσμο
κι όταν μ' αγγίξανε του πλήθους οι αναστεναγμοί
την καρδιά μου ακούμπησα στον Άνθρωπο.

Παράξενα γλιστρούσαν οι μορφές.
Τραγούδια, μοιρολόγια, γραφές και εικόνες
θεοί και ημίθεοι, παραμύθια και μνήμες.
Κι εγώ ντύθηκα αναχωρητής
κρατώντας ένα κλαδί ελιάς στο χέρι
γυρεύοντας τα διωγμένα περιστέρια
για τον περιστερώνα της ειρήνης!

Αθήνα 1973
)-(

ΑΤΡΑΠΟΣ

Διέσχισα ανυπότακτη τους άγριους χειμώνες
κυνηγημένη από τους Λέλεγες
και τον τρόμο των Ωτίδων.
Πορεύτηκα ωστόσο α΄τρυτη στους αιώνες
τις οδύνες διασχίζουσα γοργά όπως το κύμα
για να μαζεύω το αλμυρό σας δάκρυ
στου Ποσειδώνα τις αυλές
και να το κάνω μαργαριτάρι
να λάμπει στ' άγρια πέλαγα.

Στον ατέρμονο δρόμο ζωντανός ο πόθος
μιας διδαχής ανέπαφης στου χρόνου τη ράχη
κι όνειρο παντοτινό του καθενός: Ελευθερία
κι ο άνθρωπος, Άνθρωπος στην ατραπό γι' αγάπη.
Ελάτεια 1976

)-(

ΘΑ ΓΥΡΙΣΩ ΚΑΠΟΤΕ

Στους γονείς μου

Σφυρίζει το τρένο συνεχώς
και πρέπει να βιαστώ.
Στο ταξίδι που πηγαίνω
θα κρατώ το μαντήλι της υπομονής
και κάθε φθινόπωρο θα σμίγω με τα χελιδόνια
για να σας φέρνουν τα μηνύματά μου.
Τότε θα καρτερώ μια ν άλλη άνοιξη
που το αηδόνι της ιτιάς μας
λεύτερο θα τραγουδά.

Όταν γυρίσω-θα γυρίσω κάποτε-
αυτό να το θυμάστε
θ' ανθίσουν πάλι οι βυσσινιές
που εφύτεψα στο περιβόλι.

Γερμανία 1979, Μόναχο

)-(

ΤΟ ΤΕΙΧΟΣ ΤΟΥ ΒΕΡΟΛΙΝΟΥ


Του χρόνου η διαδρομή δάκρυα ποτισμένη κι αίμα.

Μάτια μυριάδες θρηνούν ακόμα σκοτωμένους
κι άλλα τόσα θαμπά μετράνε σακατεμένους
κι είναι κι αυτά που αγνοημένους ακόμα περιμένουν.
Βαρύς ο ίσκιος σου τη μοίρα μου ορίζει
τείχος του East και του West
ως πότε θα διχάζεις τους κόσμους μου;

Γκρεμίστηκαν στη λήθη οι στεναγμοί μου
καθώς ορθώνονται τα πέτρινά σου στήθη
σ' όλη τη γη μου σήμερα
για ν' αντιμάχονται θαρρώ
από τη μια μεριά η Ανατολή κι από την άλλη η Δύση
στον αδυσώπητο αγώνα τους, ποια θα επικρατήσει.

Του χρόνου η διαδρομή δάκρυα ποτισμένη κι αίμα.

Γερμανία 1979, Βερολίνο

)-(


ΠΕΡΑΜΑΤΑΡΗΣ ΧΡΟΝΟΣ

Περαματάρης είν' ο χρόνος
που με περνά σ' άλλη ζωή
και με κερνά μέλι κι αμύγδαλα
ετούτη εδώ για να ξεχάσω
και τη θλίψη ν' αφήσω εκεί.

Με αγωνία έρχεται και λευκές φορεσιές
κι από θύρα δρύινη διαβαίνει
αστραφτερός λάμπει ολόχρυσος
κι ολόγιωμος σαν το νιο φεγγάρι
μέσ' απ ' τα πρασινόκλαδα ελπιδοφόρα δάση.

Δεσπόζει η θωριά του δυνατή
κι εγώ κυνήγι τον έχω πάρει
καθώς ο Φαέθων μούδωσε τα γκέμια
του άρματος που σέρναμε κάποτε μαζί
τον ήλιο λάτρεψα κι έκανα κυβερνήτη.

Τώρα οδηγός και άτρυτη τις εποχές διαλέγω.

Κρήτη 1982, Χανιά

)-(
ΔΥΝΑΜΗ ΕΠΙΚΡΑΤΗΣΗΣ

Ασημένια κόρη η νια σελήνη
κι ο χρόνος εδώ έχει σταθεί
στ' απέραντα του Banff τα δάση.
Μακρινή της θάλασσας η όψη
κι ο τόπος στου ελατιού βιώνει την ανάσα.
Τ' αδέρφια μου κι απόψε Λευκοί και Ινδιάνοι.

Μεσ' τις καλύβες κάθονται οι Κρι
με τις πολύχρωμες τις χάντρες στολισμένοι
ακι το φεγγάρι ολόλαμπρο πάνω στο τοτέμ.
Στις σάλες των Saloon πίνουνε μαζί
μέσα στη μπόχα του καπνού διάκριση καμμιά
κι η μουσική της Δύσης που γριλύζει
σπρώχνει απαλά τη νύχτα ως την αυγή.
Στην καλυβένια τους σκεπή προσκυνητής ο ήλιος
και η Σάνυ από νωρίς αντίκρυ στην ανατολή
τα παγωμένα ζεσταίνει χέρια της.

Πέφτουν λοξα στον Καναδά του ήλιου οι αχτίδες
και οι ερυθρόδερμοι κάθε πρωί στέκουν και περιμένουν
ορθοί στ' αγνάντεμα της ημέρας
και σιωπηλοί σαν σε προσκύνημα.
Τη γη τους τώρα εξουσιάζουν οι Λευκοί
κι ενώ αυτοί στο γέρμα τους ειρηνικά ξεφτίζουν
κάθε πρωί στον ήλιο στέλνουν προσευχή και μηνύματα
μην τύχει και τους λησμονήσει κι αυτός
στην αδυσώπητη μοίρα τους.

Καναδάς 1985, Banff

)-( 

ΑΝΑΜΝΗΣΗ

Στον Gus Papadakis


Παγερές οι νύχτες στο The Pas!

Μεσάνυχτα κι ανάψαμε φωτιά να πυρωθούμε
και είδαμε την ψυχή μας βαριά στη στάχτη
απ΄τα μηνύματα της φλόγας π' αργοσβήνει.
Μέσα στου χρόνου τη φθορά, η σιωπή μας
ταφόπετρα, που μας σκεπάζει.

Διασχίσαμε αργά το μονοπάτι της αλήθειας
καθώς περάσαμε της ταραχής τον όχτο
τα όνειρά μας θάψαμε στην ακροποταμιά.
Τώρα πέτρες σκορπισμένες οι χαρές μας
και της ζωής τοκάστρο ερειπωμένο
απ΄τη διάβρωση των αισθημα΄των.
Κρυμμένο το γέλιο μας νεκρό
τα χείλη μας βουβά σαν τάφος
και στ' αδειανό δισάκι μας
χολή της σχέσης μας τ΄απομεινάρια
για το δράμα των απογόνων.

Χαράματα μας βρήκε ο χωρισμός
κι ήταν της καρδιάς το κρύο δυνατό
στα πετρωμένα στήθια που λαθέψαμε
το σχήμα να σμιλέψουμε της αγάπης!

Παγερές οι νύχτες στο The Pas!

Canada 1989, The Pas


)-(

ΟΙ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΕΣ ΤΗΣ ΣΑΜΑΝΘΑ FOWSTERNER


Γέρικο το κορμί της Σαμάνθα Fowsterner
ίδιο με τον πύργο που ακόμα δεσπόζει εδώ.
Τα μάτια της ωστόσο λάμπουν φωτεινά
σαν τα μεγάλα ξύλινα παράθυρα
και τα ματόκλαδά της ανοίγουν παιχνιδιάρικα
όπως οι κόκκινες βελουδένιες της κουρτίνες
σαν τις ταρακουνά τ' αγέρι του δάσους.

Χιονίζει πάλι και φυσά χειμώνας στην αυλή μας
κι εσύ στην κουνιστή καρέκλα σου δακρύζεις
για τις τριανταφυλλιές που χάλασε το κρύο
με τα μοσχομύριστα τριαντάφυλλα τώρα μαδημένα
και τα δικά σου χρόνια συλλογιέσαι πικραμένη
που η παγωνιά της ερημιάς εμάρανε για πάντα.

Αυστρία 1979, Σάλτσμπουργκ

)-( 

painting Nota Kimothoe

artnotakymothoe

kimothoinota@gmail.com

(Εμπνευσμένο έργο μου, από την Ποίηση του Καβαδία Νίκου, και το ποίημά του Fata Morgana)

Αυτό το εργασία χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 4.0 Διεθνές .

© Nότα Κυμοθόη

Νότα Κυμοθόη "ΟΙΜΩΓΕΣ" Βιβλίο Ποίησης 1991

Νότα Κυμοθόη 

"ΟΙΜΩΓΕΣ" Βιβλίο Ποίησης 1991

Στην 6 σελίδα υπάρχει μια φωτογραφία μου, από την εποχή οπού εκδόθηκε το βιβλίο μου αυτό, το 1991 κι από κάτω ιδιοχείρως:

"Το Φως θυμίζει πάντα τη χαρά
και το σκοτάδι φέρνει θλίψη
γι' αυτούς που χάσανε τη πρώτη" 

Το βιβλίο "Οιμωγές" χωρίζεται σε δύο μέρη
.ΘΕΙΑ ΔΙΚΗ
και
.ΛΥΤΡΩΣΗ
Τα παιδιά του κόσμου

Ταξιδεύοντας σ' άγνωστες χώρες
ξόδεψα τη ζωή μου
διαβαίνοντας ατέρμονους δρόμους
τους ανθρώπους να γνωρίσω.

Βρήκα τ' αδέρφια μου βουβά
μεσ' τη χλιδή των σαλονιών
δίχως χαρά μεσ' τη χαρά τους
και στους ζητιάνους που παίζανε βιολί
στα υπόγεια της πόλης
τον Κύριο συνάντησα να κλαίει.
Είδα παιδιά ντυμένα με κουρέλια
και στις παράγκες τους γονατιστή
κρατούσαν την ψυχή μου.
Τα ξέφτια των πανωφοριών
μπαλώνανε μανάδες τραγουδώντας
και καθώς ζύγωνε ο χειμώνας
Άγιος Χιτώνας έντυνε τις καρδιές τους
κι ο Ιησούς εκρύωνε.

Στα σκαλοπάτια των αρχόντων
μοιράζεται η γη για τους ολίγους
την ώρα που κορμιά σκελετωμένα
γκρεμίζονται στην πλάνη της ημέρας
κρατώντας στις αδειανές παλάμες τους
τη μοίρα των ανθρώπων.

Στο λόφο του Γολγοθά
πλημμύρα σήμερα οι σταυροί
κι η μάνα μου η Παναγιά
αδιάκοπα δακρύζει.

The Pas 1988

(Ζωγραφική εξωφύλλου Γιάννη Μεντζικώφ)

Poetry and writer Nota Kymothoe©Νότα Κυμοθόη

copyright © Nότα Κυμοθόη