Κείμενα, Ποίηση, Φωτογραφίες κι Έργα Τέχνης:Κυμοθόη Νότα

Κείμενα, Ποίηση, Φωτογραφίες κι Έργα Τέχνης:Κυμοθόη Νότα
Νότα Κυμοθόη Λογοτέχνης

Κυριακή, 7 Σεπτεμβρίου 2014

ΑΡΧΑΙΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ, ΓΡΑΦΕΙ Η ΝΟΤΑ ΚΥΜΟΘΟΗ 2014

ΑΡΧΑΙΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ
ΓΡΑΦΕΙ Η ΝΟΤΑ ΚΥΜΟΘΟΗ 2014
(από το βιβλίο μου "ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ ΑΡΧΑΙΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ"



Ο ΔΙΟΝΥΣΟΣ ΣΕ ΠΟΙΑ ΕΠΟΧΗ ΕΖΗΣΕ? ΓΙΑΤΙ ΣΚΕΠΑΣΤΗΚΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΣΠΟΥΔΑΙΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΝΟΝΟΥ ΚΑΙ ΔΕΝ ΔΙΔΑΣΚΕΤΑΙ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΟΠΟΥΛΑ? ΑΠΛΑ ΣΑΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΩ ΠΩΣ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΗΣ ΚΙΝΑΣ, ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΙΑ ΜΕΓΑΛΗ ΕΡΗΜΟΣ. Η έρημος Τάκλα Μακάν (Κινέζικα: Takelamagan Shamo), επίσης γνωστή και ως Τακλιμακάν. Καλύπτει  270.000 km² του βαθυπέδου του Ταρίμ, με 1,000 km μήκος και 400 km πλάτος. Διασχίζεται απ' την βόρεια μέχρι τη νότια άκρη της από δύο βραχίονες του Δρόμου του Μεταξιού έτσι ούτως ώστε οι ταξιδιώτες να αποφεύγουν διαδρομές μέσα στην άνυδρη έρημο. Το όνομά της σημαίνει:«πήγαινε και δεν θα ξαναγυρίσεις».Οι αρχαιολογικοί θησαυροί που βρέθηκαν στην άμμο της ερήμου ανάγονται στους Τοχάριους οι οποίοι είχαν Ελληνιστικές, Ινδικές και Βουδιστικές πολιτιστικές επιρροές. Οι  μούμιες που βρέθηκαν είναι 4.000 ετών. ΤΙ ΣΧΕΣΗ ΕΧΕΙ ΟΜΩΣ Η ΠΕΡΙΟΧΗ ΑΥΤΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΡΧΑΙΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ? ΤΙ ΣΧΕΣΗ ΕΧΕΙ ΜΕ ΤΟΝ ΜΕΓΑ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ Ο ΟΠΟΙΟΣ ΕΙΧΕ ΦΤΑΣΕΙ ΩΣ ΤΗΝ ΚΙΝΑ??????????????


ΕΠΕΙΔΗ Ο ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΜΗΝΑΣ ΤΟΥ ΤΡΥΓΟΥ ΤΩΝ ΑΜΠΕΛΙΩΝ, ΑΠΛΑ ΘΑ ΔΩΣΩ ΜΙΑ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑ, ΠΟΥ ΑΦΟΡΑ ΤΟΝ ΘΕΟ ΔΙΟΝΥΣΟ ΚΑΙ ΤΗ ΔΙΑΔΟΣΗ ΤΗΣ ΤΕΧΝΗΣ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑΣ ΤΗΣ ΑΜΠΕΛΟΥ ΚΑΙ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΚΡΑΣΙΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΣΤΗΝ ΚΙΝΑ, ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΓΙΟΥΝΑΝ. ΕΙΝΑΙ Ο ΜΟΝΟΣ ΧΩΡΟΣ ΣΤΗΝ ΑΠΩ ΑΝΑΤΟΛΗ ΟΠΟΥ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΤΑΙ Η ΑΜΠΕΛΟΣ ΚΑΙ Η ΕΛΙΑ. ΑΥΤΟ ΑΝΑΦΕΡΕΤΑΙ ΣΤΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΟΥ ΝΟΝΟΥ ΤΟΥ ΠΑΝΟΠΛΙΤΗ ΜΕ ΤΟΝ ΤΙΤΛΟ "ΤΑ ΔΙΟΝΥΣΙΑΚΑ".

ΑΝ ΘΕΛΕΤΕ, ΑΝΑΖΗΤΗΣΤΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΚΑΙ ΔΙΑΒΑΣΤΕ!..

"Ξέρεις, κάθε ταξίδι ανοίγεται στα περιστέρια
όλος ο κόσμος ακουμπάει στη θάλασσα και στη στεριά.
Θα πιάσουμε το σύννεφο
θα βγούμε από τη συμφορά του χρόνου.
Από την άλλην όψη της κακοτυχιάς
Θα παίξουμε τον ήλιο μας στα δάχτυλα
Στις εξοχές της ανοιχτής καρδιάς
Θα δούμε να ξαναγεννιέται ο κόσμος!"
{Ποίηση Ο. ΕΛύτη}

Δεν ξέρω γιατί, αλλά νομίζω πως είναι η εποχή αυτή, οπού ο ΉΛΙΟΣ θα λάμψει για την ΕΛΛΑΔΑ αλλά και για όλη την ανθρωπότητα. Αλλά όταν λέω ΉΛΙΟΣ, αναφέρομαι στον ΉΛΙΟ που έχει σχέση με την ΑΛΗΘΕΙΑ του ΑΡΧΑΙΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ και ΑΡΧΑΙΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ και ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ που δεν διδαχτήκαμε!..

Ήρθε η ώρα ν΄απλώσουμε ελληνικό φως σε όλη την οικουμένη! ΑΣ ΑΠΛΩΘΕΙ ΛΟΙΠΟΝ, έτσι έχει συμβεί, αλλά δεν το έχουν κατανοήσει έως τώρα οι Έλληνες κι Ελληνίδες που πικραίνονται με τις μεγάλες αλλαγές που έγιναν και γίνονται.
ΑΣ ΠΑΨΟΥΝ ΝΑ ΒΛΕΠΟΥΝ ΩΣ ΤΗ ΜΥΤΗ ΤΟΥΣ κι ΑΣ ΞΕΦΥΓΟΥΝ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΛΙΟ ΚΟΜΜΑΤΙΚΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ παίζοντας τη γάτα με το ποντίκι για τις θεσούλες του αξιώματος μέσα σε κάποιο κόμμα, πολεμώντας την ΕΛΛΑΔΑ με σκοπιμότητες που δεν ωφελούν.

Η απορία μου είναι η εξής: 
Οι Έλληνες και οι Ελληνίδες πολιτικοί είναι για το κόμμα τους ή για την ΕΛΛΑΔΑ, πολιτικοί??????????????

Λοιπόν, ο Διόνυσος ήταν γιος του Διός και της Σεμέλης!..
Έκανε μια μεγάλη εκστρατεία στην Ασία κι έφτασε ως την Ινδία. Το όνομα Ινδία, όπως γράφω και στο βιβλίο μου "Η ΛΥΤΡΩΣΗ" σημαίνει ο γιος του Δία, δηλαδή Διόνυσος κι όχι μόνον...
ΑΣ ΔΟΥΜΕ ΛΟΙΠΟΝ ΤΑ ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ, τα οποία για κάποιο μυστήριο τρόπο, κρύφτηκαν...


Αυτή η μούμια  βρέθηκε στην επαρχία Γιουνάν της Κίνας μέσα στο καλοκαίρι του 2014 και ονομάζεται «η ξανθιά κυρία της Λουλάν» και η οποία ήταν σχεδόν ανέπαφη από την χρόνο. Με τη γνωστή μέθοδο του άνθρακα 14 έχουνε βρει ότι είναι περίπου 4.500 χρονών. Την εποχή όπου έγινε και η εκστρατεία των Ιώνων αλλά και του Διονύσου. Αλλά είχαν προηγηθεί οι εκστρατείες του Απόλλωνος, του Μίνωα που ήταν γιος του Διός και της Ευρώπης και του Περσέα που ήτανε γιος του Διός και της Δανάης. Και ο τρίτος ήταν ο Διόνυσος.


ΤΙ ΣΧΕΣΗ ΕΧΕΙ Η ΑΝΔΡΟΜΕΔΑ (ΓΝΩΣΤΗ ΑΠΟ ΤΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ που το όνομά της έγινε αστερισμός)ΜΕ ΤΗΝ ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑ ΤΩΝ ΥΚΣΩΣ ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΚΑΤΕΛΑΒΑΝ ΤΗΝ ΑΙΘΙΟΠΙΑ Η ΟΠΟΙΑ ΑΝΗΚΕ ΚΑΠΟΤΕ ΣΤΟΥς ΑΡΧΑΙΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ? 
(Εδώ εικονίζεται ένα έργο του Edward Poynter-1869, όπου έχει φιλοτεχνήσει την Ανδρομέδα, αυτήν την πανέμορφη αρχαία Ελληνίδα)




Μέσα από τα λεγόμενα του Απολλοδώρου διαβάζουμε για ένα φαινόμενο που τους απειλούσε κι αυτό δεν ήταν κάποιο τερατώδες κήτος αλλά οι ορδές των βαρβάρων Υξώς. Έτσι ο Περσέας σώζει την Ανδρομέδα κι απελευθερώνει τη χώρα και τους κατοίκους της από τους Υξώς (τους μελανόμορφους ανθρωποφάγους, όπως περιγράφονται και σε άλλα αρχαία κείμενα άλλων).

Αφού λοιπόν τόσο ο Περσέας όσο και ο Μίνωας επιτυγχάνουν νίκες μεγάλες οδεύουν προς την κατεύθυνση της κοιλάδας του Ινδού ποταμού όπου εκεί βρίσκεται η άλλη ελληνική στρατιά υπό τον Διόνυσο τον Β΄ αντιμέτωπη με τον κύριο όγκο των βαρβάρων ερυθρομέλανων Υξώς. Μάλιστα τα αρχαία κείμενα μας λένε πως το σύνολο του ελληνικού στρατού ενισχύεται και από Ινδούς ελληνικής καταγωγής.
(εικόνα από ρωμαϊκή ζωγραφική που αναφέρεται σε αυτή τη μάχη)

Λέει ο Νόνος στα «Διονυσιακά» του, ότι μόλις έφθασε στις Ινδίες ο ελληνικός στρατός, έσπευσαν να πυκνώσουν τις τάξεις τους οι ελληνικής- άρειας καταγωγής άνδρες της κοιλάδας του Ινδού ποταμού, της ονομαζόμενης σήμερα Παντζαπ ή Πενταποταμία.
Η μάχη του Ινδού ποταμού ήταν αποφασιστική και πάρα πολύ σκληρή. Οι εισβολείς Ραξάς και Υξώς κατασφαγιάσθηκαν. Ο αρχηγός τους Νταριοντάνα (Δηριάδης) και ο γαμπρός του Ορόντης σκοτώνονται και ο θρήνος στους εναπομείναντες Υξώς είναι μεγάλος και γοερός. Η καταστροφή ήταν ολοκληρωτική και η τύχη των Αρείων της περιοχής του Ινδού κρίθηκε σ’ αυτή ακριβώς την μάχη, και κρίθηκε θετικά τόσο για αυτούς όσο και για τους απογόνους τους που θα έμελλε να συνεχίσουν την επιρροή τους σ’ αυτό το κομμάτι της γης που θα κρατούσε το δικό του μυστικό έως και σήμερα...


ΕΔΩ Η ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΔΙΟΝΥΣΟΥ ΜΕ ΤΟΥΣ ΥΞΩΣ. ΤΑ ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΑ ΑΝΑΦΕΡΟΥΝ:
Γοερά αντηχεί στο Ινδικό έπος Μαχαμπαράτα, ο θρήνος των επιδρομέων για τον θάνατο του αρχηγού τους που σκοτώθηκε στο πεδίο της μάχης. Ο ίδιος θρήνος των ερυθρομέλανων Υξώς ακούγεται και στα αρχαία ελληνικά κείμενα για τον Δηριάδη και τον γαμπρό του.
«… Ω! Νταριοντάνα, είσαι ακόμη ζωντανός; Άκουσε λοιπόν τα νέα για να χαρείς.
Οι Παντάβα( =Άρειοι των Ινδιών) εσφάγησαν. Ο στρατός των κατεστράφη. Πέσαμε καταπάνω των την νύκτα στον ύπνο των, και τους εξολοθρεύσαμε…», γράφει η Μαχαμπαράτα εξιστορώντας τον θρήνο των Αιθιόπων για τον θάνατο του Δηριάδη και του γαμπρού του Ορόντη, καθώς και για την καταστροφή των φρουρίων των Αιθιόπων- Ερυθραίων από τον Ελληνικό Στρατό.
Από την άλλη πλευρά, αυτή των νικητών Ελλήνων, εξαιρετικές τιμές απονεμήθηκαν στους μαχητές Έλληνες που τόσο αποφασιστικά πολέμησαν και έπεσαν στο πεδίο της μάχης στις πεδιάδες του Ινδού ποταμού. Και ήταν μεγάλα, ονομαστά πρόσωπα εκείνοι που πέρασαν  στις σελίδες της ιστορίας και της μνήμης… Ανάμεσα τους ο Κρήτας γόνος της Κνωσσού, στρατηγός Οφέλτης και γύρω του ήταν Κρήτες πολεμιστές. Σ’ εκείνο τον αγώνα νικητές ήσαν οι βασιλείς της Τροιζήνας Αιακός και της Δυτικής Μακεδονίας Ακταίων.(Νόνος «Διονυσιακά», τόμος Β΄ βιβλίο 47ο στιχ. 373-375,Απολλόδωρος βιβλίο Β΄ εδαφ. 45 και Μαχαμπαράτα, κεφ. 44, 62, 95,


 Ο Μίνως κατά τις πολεμικές επιχειρήσεις εναντίον των Υξώς τους κυνήγησε έως την περιοχή της Σαχάρας. Στις παραδόσεις των ιθαγενών της Σαχάρας, Τουαρέγκ, υπάρχουν στοιχεία που αποδεικνύουν την ανάμνηση της νίκης των Ελλήνων κατά των εισβολέων Υξώς αλλά και βραχογραφίες ανάλογες έχουν ανακαλυφθεί στα βουνά της Τασιλή που βρίσκεται στα πρόθυρα της Σαχάρας, όπου αναπαριστάνουν μάχες Ελλήνων εναντίον των Ερυθρομέλανων εισβολέων. Χαρακτηριστική είναι η βραχογραφία όπου αναπαρίσταται ένας αρματηλάτης, που ανήκει στον στρατό του Μίνωα, ο οποίος καταδιώκει έναν εκ των στρατιωτών των εισβολέων.

 Οι ιθαγενείς Τουαρέγκ λάτρεψαν τον απελευθερωτή Μίνωα ως Θεό με την προσωνυμία Αμανάϊ.



…Παραγενόμενος δε ο Περσεύς εις Αιθιοπίαν ης εβασίλευε Κηφεύς , εύρε την θυγατέρα Ανδρομέδαν παρακειμένην βοράν θαλασσίω κήτει… αναγκασθείς ο Κηφεύς υπό των Αιθιόπων έπραξε…Ταύτην θεασάμενος ο Περσεύς και ερασθείς… το κήτος έκτεινε και την Ανδρομέδαν έλυσε…» (Απολλόδωρος βιβλίο Β’ εδάφιο 43-45).

Από εκείνη την σχέση και τον γάμο του με την Ανδρομέδα ο Περσέας απέκτησε ένα γιο, τον Πέρση. Είναι ο προπάτορας των Περσών που όπως λέει η παράδοση η πρώτη δυναστεία δημιουργήθηκε μετά τον κατακλυσμό και προς χάριν του ονομάστηκε η χώρα Περσία. Διαβάζουμε την αντίστοιχη αναφορά στον Απολλόδωρο, στο β’ βιβλίο του στο εδάφιο 49:
Ο Αχαιμένης ήταν γόνος της δυναστείας του βασιλιά Πέρση, γιου του Περσέα και ιδρυτής της μεγάλης δυναστείας των Αχαιμενιδών απ’ όπου κατάγονταν ο Μέγας Κύρος, ο Δαρείος κ.λ.π..

Όλοι ήταν επίγονοι της δυναστείας του Αχαιμένη και φυσικά ελληνικής καταγωγής: « …Ο Όρχαμος του Αχαιμένους γόνος, ο των Περσίδων πόλεων επιφανών ανάσσων, από του Βήλου έβδομος το μέγα γένος ήλκεν…», γράφει και ο Οβίδιος δείχνοντάς μας την ελληνική καταγωγή στους Αχαιμενίδες. Πηγαίνει πίσω στους προγόνους βασιλείς του Περσέα, τον Βήλο ο οποίος ήταν από την γενιά της επίσης Αργείας Ιούς.

(εικόνα:Έργο του Anton Raphael 1790-1776 που είναι στο Ερμιτάζ της Αγίας Πετρούπολης)



Ο Περσέας ανέλαβε την εκστρατεία εναντίον της Αιθιοπίας, ο Μίνωας πήγε στην Αίγυπτο και ο Διόνυσος πήγε προς την Κίνα και προς την Ανατολή. Ο Περσέας λοιπόν ερωτεύτηκε την Ανδρομέδα και από εκείνη  την συνένωση άρχισε η αυτοκρατορία των Αχεμενιδών, δηλαδή των Περσών.Οι Πέρσες λοιπόν ήταν φύλα Ελληνικά.




Ο Μέγας Αλέξανδρος ο οποίος είχε συγκεκριμένη αποστολή (ήταν Μύστης), έχτισε 164 πολιτείες με το όνομα ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ και παντρεύτηκε την Ρωξάνη που ήτανε η κόρη του βασιλέως της Βακτριανής, μετά παντρεύτηκε την κόρη του Δαρείου που λεγόταν Στάτηρα και την ανιψιά του που λεγότανε Παρισάτης.( Για να αντιληφθείτε τις ελληνικές ρίζες, ότι ο Δαρείος ποιούς γιούς είχε! Δαρείου, λέει, και Παρισάτιδος γίγνονται παίδες δύο, πρεσβύτερος μεν Αρταξέρξης νεότερος δε Κύρος. Επί δε ετελεύτησεν Δαρείος και κατέστην εις την βασιλείαν Αρταξέρξης της Αφέρνης, ακούτε τα ονόματα, της Αφέρνης, διαβάλει τον αδελφό αυτού ως επιβουλεύει αυτόν.Αντιλαμβάνεστε λοιπόν ότι όλος ο πολιτισμός προς την Ασία είναι καθαρά Ελληνικός.
Ο Ξέρξης έκανε γαμπρό τον Μαρδόνιο, ήταν ένας Εβραίος που λεγόταν Μάδερχατ. Η ανάμιξης λοιπόν των Ελληνικών φύλων με τους Εβραίους, είναι από την εποχή εκείνη. Ο Μαρδόνιος ήταν εκείνος ο οποίος εξεστράτευσε εναντίων των Ελλήνων. Στους περσικούς πολέμους, περιγράφονται τουλάχιστον 15 με 20 φύλα τα οποία δεν ήσαν ομοιογενή δεν ήσαν Πέρσες όλοι αυτοί. Η πρώτη μάχη που έγινε στον Γρανικό ποταμό ήτανε 500.000 Πέρσες. Όταν τους νίκησε ο Μέγας Αλέξανδρος,  βγήκε στις Σάρδεις και έκοψε το γόρδιο δεσμό.
Εδώ πιο πάνω ο Μέγας Αλέξανδρος!..
(παράσταση Μεγάλου Αλεξάνδρου με σύμβολα 3 ΑΣΤΡΑ που σηματοδοτούν ΙΕΡΑ ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΟΥ ΑΜΩΝΟΣ ΔΙΟΣ ΗΛΙΟΥ ΡΑ, ΑΛΛΑ ΣΤΗΝ ΚΟΡΥΦΗ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΙΟΥ ΤΟΥ, ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΟ ΑΣΤΡΟ ΤΗΣ ΙΣΙΔΟΣ, ΑΥΤΟ ΟΠΟΥ ΕΙΧΑΝ ΣΤΗΣΕΙ ΣΤΟΝ ΙΕΡΟ ΝΑΟ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ ΣΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΟ κι αργότερα έκαναν ως σύμβολο της σημαίας τους οι Τούρκοι).


ΘΑ ΕΧΕΤΕ ΑΚΟΥΣΕΙ ΓΙΑ ΤΟ ΓΟΡΓΟΝΙΟ. ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΕΙΧΕ ΜΙΑ ΜΕΔΟΥΣΑ ΣΑΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ. ΑΛΛΑ ΑΣ ΠΑΜΕ ΩΣ ΤΗΝ ΠΟΜΠΟΙΙΑ...Σ΄ένα δάπεδο υπάρχει ένα ψηφιδωτό που είναι η μάχη της Ισσού κι εκεί απάνω ο Αλέξανδρος πάνω στον Βουκεφάλα και μπροστά του είναι ένα εγκόλπιο. Το εγκόλπιο αυτό έχει επάνω μία Μέδουσα. Η Μέδουσα αυτή ήταν φτιαγμένη από ένα σπάνιο υλικό. Το υλικό αυτό ονομάζεται Γοργόνειο. Η αξία του Γοργονείου ως μετάλλου είναι 1000.000 φορές πάνω από την αξία του Οσμίου.το Γοργόνειο είναι ένα μέταλλο το οποίο συντονίζει τις δονήσεις του μετάλλου με τις δονήσεις της ψυχής αυτού που το κρατάει. Εάν η δόνηση της ψυχής είναι επ΄ αγαθώ, δεκαπλασιάζει τη δύναμη του ατόμου, που κρατάει το Γοργόνειο, εάν όμως οι δονήσεις του είναι αρνητικές  εναντίον των συνανθρώπων γίνεται καταστρεπτικό όπλο εναντίων του ιδίου ατόμου.
(στην εικόνα το δαχτυλίδι του Μεγάλου Αλεξάνδρου με το Γοργόνειο, δώρο της μητέρας του Ολυμπιάδας με την ενέργεια του Άμωνος Διός. είναι αναπαράσταση-απομίμηση κι όχι το αληθινό, το οποίο έχει κλαπεί και κανείς δνε ξέρει που βρίσκεται...Ή ΜΗΠΩΣ ΞΕΡΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ??????????
Χαχαχαχα, ΟΥΔΕΝ ΚΡΥΠΤΟΝ ΥΠΟ ΤΟ ΦΩΣ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ!!!!!!!!!!!!

Στο Μουσείο του Ισραήλ Ashdod Museum υπήρχε ένα ασημένιο δαχτυλίδι του Μ. Αλεξάνδρου το οποίο έκλεψαν(είπαν από το μουσείο άγνωστοι) και μετά διαφήμιζαν έκθεση με τα κλεμμένα αντικείμενα από το εν λόγω μουσείο(???????)...

ΕΔΩ ΤΟ ΓΟΡΓΟΝΕΙΟ ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΣΤΟΝ ΠΡΟΘΑΛΑΜΟ ΤΟΥ ΤΑΦΙΚΟΥ ΜΝΗΜΕΙΟΥ ΤΟΥ ΦΙΛΙΠΠΟΥ ΣΤΗ ΒΕΡΓΙΝΑ, ΠΟΥ ΑΝΑΚΑΛΥΨΕ Ο ΑΝΔΡΟΝΙΚΟΣ ΤΟ 1977. ΜΟΙΑΖΕΙ ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΑ ΜΕ ΤΙΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ...

Συνεχίζεται..

© Nότα Κυμοθόη 

Τρίτη, 2 Σεπτεμβρίου 2014

ΣΕΠΤΕΜΒΡΗΣ Ο ΤΡΥΓΗΤΗΣ του Διονύσου, Γράφει η Νότα Κυμοθόη 2014

                                                                            Σταφύλι

ΣΕΠΤΕΜΒΡΗΣ Ο ΤΡΥΓΗΤΗΣ
Γράφει η Νότα Κυμοθόη 2014


Ο γλυκός μήνας των αμπελιών, του μούστου και του κρασιού
οπού πριν πολλά- πολλά χρόνια ακούγονταν τραγούδια μέσα στ΄ αμπέλια
που πλημμύριζαν χαρά για την αφθονία που έφερνε στο σπίτι αυτός ο καρπός.
Τώρα, μετά απ΄ όσα έχουν γίνει με τα διάφορα μέτρα και την ταλαιπωρία των αγροτών
μου λένε φίλοι μου και φίλες μου πως δεν συμφέρει να έχει κάποιος αμπέλια στην Ελλάδα.
Τι έχει γίνει; Τι έκαναν στους Έλληνες αμπελουργούς;
Το κρασί, ελληνικό προϊόν από αρχαιοτάτων χρόνων
όπως το λάδι και το στάρι...
Εγώ θα ευχηθώ σε όσους έχουν αμπέλια στην Ελλάδα να είναι καλά και να έχουν καλή σοδειά από τα ευλογημένα τους αμπέλια και είθε ο Διόνυσος να γεμίσει τα βαρέλια τους μούστο και κρασί μοσχομύριστο...και να χαίρονται πίνοντάς το
Και να γίνει στις εκκλησιές θεία κοινωνία για του Χριστού τα πάθη...


Σταφύλι ονομάζεται ο καρπός τους αμπελιού και σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, ο Στάφυλος ήταν γιος του Διονύσου και της Αριάδνης.

Ο Διόνυσος, γιος του Δία και της Σεμέλης, γλίτωσε από τις φλόγες που έζωσαν το παλάτι της όταν εμφανίστηκε μεγαλόπρεπος ο Δίας. Τότε η Γαία, γέμισε κισσούς ολόγυρα το παλάτι και γλίτωσε από τις φλόγες ο μικρός Διόνυσος που από το μένος της Ήρας τον έσωσε ο Δίας, τοποθετώντας τον στον μηρό του. Γι΄αυτό κι ονομάστηκε "πυριγενής", "μηρροραφής",  "διμήτωρ" και "δισσότοκος".
Ο Διόνυσος έφερε πολλές γνώσεις και τις έδωσε στους ανθρώπους για την καλλιέργεια της αμπέλου και γι΄αυτό τον τίμησαν σαν Θεό και γίνονταν προς τιμήν του γιορτές και πανηγύρια...
Οι τελετές που γίνονταν προς τιμή του διατηρήθηκαν χιλιάδες χρόνια και οι "Γνωστικοί Χριστιανοί", συνέχισαν να τις διατηρούν μετουσιώνοντας τον οίνο και τον άρτο, σε σώμα και αίμα Ιησού Χριστού. 
Αρκεί να θυμηθούμε τον μυστικό δείπνο του Ι. Χριστού, στο δώμα με τους δώδεκα μαθητές του που έβρεξε το ψωμάκι μέσα στην κούπα με το κρασί κι έδωσε τελετουργικά στους μαθητές του.
Αργότερα ο χριστιανισμός, πήρε τις τελετές τους Διονύσου και μαζί με ύμνους για τον Χριστό και την θυσία του στο σταυρό, δημιούργησε το ιερό μυστήριο της Θείας Κοινωνίας.
Τα Διονυσιακά Μυστήρια είχαν δράση σε σχέση με μια "μάσκα" που φορούσε ο ιερέας και μια "μάσκα" που φορούσε αυτός ο οποίος ήθελε να μυηθεί. Αποτελούσαν ΠΥΛΗ ανάμεσα στον κόσμο των ζωντανών και τον κόσμο των νεκρών και αποτελούσαν τη μεγάλη μύηση για όσους ήθελαν να διέλθουν πνευματικά αυτή την πύλη. Με τον χριστιανισμό γίνεται η Θεία Κοινωνία και αυτό το Διονυσιακό Μυστήριο αντικαταστάθηκε, καθώς η μετάβαση γίνεται μέσω του Ιησού Χριστού στη σφαίρα των επουράνιων αγαθών του Αγίου Πνεύματος! Οι αμέτρητοι νεκροί ορθόδοξοι χριστιανοί- Άγιοι καθώς κι ο θάνατος και η Ανάσταση του Χριστού μετουσιώνουν τον πιστό στα άδυτα μυστήρια του Θεού, λυτρώνοντας τις περιπλανώμενες ψυχές.

Ο Διόνυσος ταυτόχρονα συνδέεται με το κρασί και τον έρωτα που εκπληρώνεται και γιαυτό είναι γνωστός ο ευετηριακός ύμνος: "Ω Κύριε, που σύντροφοί σου στο παιχνίδι είναι ο ισχυρός Έρως, οι μαυρομάτες νύμφες και η Αφροδίτη!" 

Στο Βυζάντιο, για να επικρατήσει το ιερατείο των χριστιανών, μετέτρεψαν όλα τα αρχαία τελετουργικά δρώμενα, χρησιμοποιώντας και το κρασί, για τα Μυστήρια τους. Τα Διονυσιακά δρώμενα ξεχάστηκαν γιατί τα απαγόρεψαν καταδικάζοντας τα "ως δαιμονικά", επειδή υπήρχε η χαρά του έρωτα και οι ευετηριακές χαρές.
Διατηρήθηκαν όμως σε κάποιες περιοχές και προβάλουν σε εμάς κατά την διάρκεια της αποκριάς, τότε που ωριμάζει ο χυμός των σταφυλιών που είναι στα βαρέλια. Οι γιορτές αυτές με τις μάσκες του Διονύσου έχουν ξεφτίσει, δεν είναι εκείνες που ήταν.
Προστάτης των αμπελιών και της γονιμότητας με σύμβολό του το φαλλό και το δέντρο...
Τη θέση του Διονύσου, πήρε ο Ι. Χριστός και έγινε προστάτης της αμπέλου και ολόγυρά του τοποθέτησαν τους δώδεκα μαθητές του...

Έτσι απλά για να μη ξεχνάμε τα ιερά και όσια του ελληνικού πνεύματος που κατασπαράχτηκε και ξεσκίστηκε από τους ιερωμένους στο Βυζάντιο, μετά τον Ιουστινιανό...

© Nότα Κυμοθόη