Κείμενα, Ποίηση, Φωτογραφίες κι Έργα Τέχνης:Κυμοθόη Νότα

Κείμενα, Ποίηση, Φωτογραφίες κι Έργα Τέχνης:Κυμοθόη Νότα
Νότα Κυμοθόη Λογοτέχνης και ΖωγράφοςΆδεια Creative Commons
Αυτό το εργασία χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 4.0 Διεθνές .

Τρίτη, 22 Μαρτίου 2011

Νότα Κυμοθόη "EKEI ΟΠΟΥ ΠΛΗΓΩΣΑΝ ΟΙ ΛΕΞΕΙΣ" Ποίηση

Έργο Ζωγραφικής της Νότας Κυμοθόη/Νότα Κυμοθόη©Νότα Κυμοθόη
Ελαιογραφία σε μουσαμάΆδεια Creative Commons
Αυτό το εργασία χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 4.0 Διεθνές .


 ΝΟΤΑ ΚΥΜΟΘΟΗ
"ΕΚΕΙ ΟΠΟΥ ΠΛΗΓΩΣΑΝ ΟΙ ΛΕΞΕΙΣ"
Ποίηση
                                 
ΕΚΕΙ , οπού... φυσάει άγριος άνεμος
Εκεί, οπού, ακούγονται περπατησιές αγγέλων
κι ανοίγονται χρυσόλευκα φτερά ως εξαπτέρυγα
Οπού, η αιωνιότητα λάμπει σε ουράνιες μετόπες
σημάδι δίνει ο Θεός κι ο άνεμος φεγγοβολά
ως να σκορπίζει έλεος στης γης τους κόρφους
για να γλυκολαλούν τ' αρχαία της πουλιά
πάνω από κλαγγές όσων γύρευαν τη φρίκη
σε ανθρώπων μοίρες από κάκητα...

 Εκεί, οπού... πλήγωσαν οι λέξεις σαν σπαθιά
 κι οι πράξεις λάβωσαν μέτωπα και καρδιές
 κύλησε απ' το χέρι του Θεού ουράνια ροή
 οπού την είπαν Φως κι ερμήνευσαν Αγάπη!..
                                                    
 Εκεί, σ΄αυτό το πληγωμένο χώμα των σωμάτων
 μέσα στης ανθρωπιάς τα ερημικά μονοπάτια
 οι όμορφες τριανταφυλλιές έδωσαν ωραία άνθη
 που ευωδιάζουν όσους γυρεύουν ομορφιά
 ή ματώνουν, όσους ζηλεύουν τ' άνθη
 εκεί, στα σώματα οπού αγάπησαν
μέσα στις άγριες μέντες των καιρών
κι ανάβουν μικρά φαναράκια μνήμης
εδώ κι εκεί και στην έρημο των ανθρώπων
που κρατούν τα σημάδια της υπομονής ατόφια

Πες μου, για που πηγαίνεις ;

Άφησες θλιβερές ψυχές πίσω σου στον πόνο
να περιφέρονται σε μάταιες σπονδές μισές
ξεριζωμένες από θύελλα...
Εκεί, οπού οι λέξεις γίνηκαν σπαθιά σε χέρια
Εκεί, οπού οι σκληρές καρδιές προσπέρασαν
Εκεί, οπού ο ήλιος γονάτισε με συμπόνοια
κι η τριανταφυλλιά θέλησε ν΄ανθίσει...
Αλλ' εσύ, γύρευες όλο τον τόπο δικό σου...

Ω!.. άνθρωπε της τέφρας και του τίποτα
 που πίστεψες στου σπόρου μόνο τη σήψη...
                                                   
Όταν το μέλλον θα καλπάζει ολοταχώς
και των ανθρώπων τα στόματα θα γυρεύουν τροφή
θ' αναρωτιέσαι που πήγαν όσοι λαβώθηκαν
ενώ περπατάς με έπαρση σε παρελάσεις
θα έχεις γέψη πίκρας στα χείλη
ως ν' αφήσεις  τόπο στην παλάμη
ν' ακουμπήσει των χεριών μου η ανάσα
δοσμένη απ΄τα ουράνια...


Ποτέ δεν άφηνες τόπο για μένα...
Δεν πειράζει...

Ο χρόνος ρέει εδώ κι εκεί με Αγάπη και Φως
και ξεριζώνει εμποδίων σπορές
κι εκεί οπού πλήγωσαν οι λέξεις 
αφήνει άνθη ρόδων σαν σημάδια 
 για να λάμπει η όποια απόρριψη
 και να ευωδιάζει το κενό
 της κάθε άρνησης!..


Εκεί, όπου πλήγωσαν οι λέξεις...
ας σφραγίσει την πληγή ο χρόνος
με το ρήμα της καρδιάς μου:
Σ' ΑΓΑΠΩ!..


Νότα Κυμοθόη© Νότα Κυμοθόη  
                                            Άδεια Creative Commons
Αυτό το εργασία χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 4.0 Διεθνές .

© Nότα Κυμοθόη