Νότα Κυμοθόη "Ερατώ" Ποίηση

Τρίτη, 2 Ιουλίου 2013

Τρίτη, 2 Ιουλίου 201

Νότα Κυμοθόη "Ερατώ" Ποίηση

Νότα Κυμοθόη

Ερατώ

Ποίηση

Αφιερωμένο

Παίξε, ω Μούσα Ερατώ την άρπα την ανθρώπινη

αυτήν οπού αγγίζει τις καρδιές των άκαρδων ανθρώπων

πού είπαν λόγια ερωτικά και λόγια της αγάπης

και παίζουν με τον έρωτα λες και είν' ο πρώτος.

Παίξε τους ήχους τους καλούς, τους ήχους της αγάπης

να τους ακούσουν οι θνητοί να κλάψουν από πόνο

γιατί ο χρόνος φεύγει και περνά και δε γυρίζει πίσω.

Παίξε, ω Μούσα Ερατώ ν' ακούσει όλη η πλάση

τη μουσική τη θεϊκή για τους ερωτευμένους

που γύρεψαν έρωτα καλό, νέκταρ των αθανάτων

να αφυπνίσουμε το νου απ' 'ολα τα σκοτάδια

για να ευτυχούνε τα κορμιά μαζί και οι ψυχές τους.

Νότα Κυμοθόη, Πασαλιμάνι 1982, Πειραιάς

Αναρτήθηκε από Nota Kimothoi στις 3:29 π.μ. 2 Ιουλίου 2013 (η φωτογράφιση της εικονιζόμενης Νότας Κυμοθόη έγινε από τον φωτογράφο Βλαντή στον Πειραιά)

Νότα Κυμοθόη "Ερατώ" Ποίηση© Νότα Κυμοθόη

Νότα Κυμοθόη "ΤΩΝ ΛΑΩΝ ΤΟ ΓΕΦΥΡΙ" Ποίηση

                            

                                   

Νότα Κυμοθόη 
ΤΩΝ ΛΑΩΝ ΤΟ ΓΕΦΥΡΙ-

{Παναγιώτα (Νότα) Κυμοθόη}

Oscar A Di Bari Bruno Euroconcorso Di Poesia, Prima Classificata 1992

Έρχομαι από την πρώτη χαραυγή

μιλώντας στην καρδιά σου.

Δεν είμαι μια απλή του τοίχου εικόνα

που ξεθωριάζει στα μάτια σου,

ούτ’ ένα φευγαλέο περπάτημα αγεριού,

που χάνεται μ’ ένα χαιρέτισμα,

όπως η ώρα του δειλινού μέσα στη νύχτα.

Είμαι το φως του ολόλαμπρου ήλιου

που λέει καλημέρα στο κάθε αυτί

και σκορπίζει φιλιά και τραγούδια

σε όλους της γης τους ανθρώπους.

Είμαι του κεριού ατέλειωτο φιτίλι

που αργοκαίει στων καιρών τα γυρίσματα

γιομίζοντας θαλπωρή το σκοτάδι,

για να έχουν ελπίδες τα μάτια του κόσμου.

Ένα γεφύρι είναι η ψυχή μου

που από αιώνες ενώνει τους λαούς

και ο λόγος ολόδροσο ποτάμι

που απλώνει τις όχθες του χέρια

οι άνθρωποι για να πιαστούν.

Θα πάω απόψε ως το τέρμα της δύσης

το μήνυμά σου ως εκεί να εξυψώσω

ώστε να πάψει ο χρόνος των σκοταδιών

και ο φόβος της ελάχιστης έχθρας.

Έτσι με τους στίχους μου για σένα εδώ

θα ενώνω τη γη μ’ ένα ολόφωτο γεφύρι

για να γίνουμε όλοι αδέλφια.

Νότα Κυμοθόη, Αθήνα 1990

                      

UN PONTE PER I POPOLI

Panagiota Kymothoi

(OSCAR A DI BARI BRUNO PRIMA CLASSIFICATA 1992 EUROCONCORSO DI POESIA)

Vengo dal primo albeggiare

parlando al tuo cuore.

Non sono una semplice imagine murale

che sbiadisce ai tuoi occhi

ne un fugace passar di vento

che si perde con um saluto

come to scivolar del tramonto nella notte.

Sono la luce del sole fulgente

she dice buongiorno ad ogni orecchio

e diffonde baci e canti

per tutti gli uomini della terra.

Sono della candela lo stoppino infinito

che brucia tento nel volger dei tempi

riempiendo di tepore il buio

perche abbiano speranze gli occhi del mondo.

Un ponte e la mia anima,

che da secoli unisce i popoli

e la parola, fiume di rugiada,

distente le mie mani in rive fiorite.

Andro’ stasera al limitan del tramonto

per innalzare il tuo messaggio,

perche s’ arresti il tempo delle tenebre

e il timore della minima inimicizia.

Cosi, con i miei versi, gui per te

uniro’ la terra con un ponte luminoso

per essere tutti fratelli.

(Mετάφραση για την Ιταλική γλώσσα

Anna Maria Benedini, μεταφράστρια Ιταλικού Ινστιτούτου, Αθήνα 1992)

Ποίησή μου βραβευμένη με το Oscar A Di Bari Bruno Euroconcorso Di Poesia, Prima Classificata 1992, στην Ιταλία

Νότα Κυμοθόη© Νότα Κυμοθόη
Copyright:Νότα Κυμοθόη