Κείμενα, Ποίηση, Φωτογραφίες κι Έργα Τέχνης:Κυμοθόη Νότα

Κείμενα, Ποίηση, Φωτογραφίες κι Έργα Τέχνης:Κυμοθόη Νότα
Νότα Κυμοθόη Λογοτέχνης και Ζωγράφος

Πέμπτη, 31 Ιανουαρίου 2013

Νότα Κυμοθόη:"Οι ανθρώπινες παρορμήσεις στην απεραντοσύνη του χρόνου" Δοκίμιο



Νότα Κυμοθόη 
"Οι ανθρώπινες παρορμήσεις στην απεραντοσύνη του χρόνου".

     Ο θεατρικός συγγραφέας Μολιέρος γράφει:"Δεν είμαστε υπεύθυνοι μόνο γι΄αυτά που κάνουμε αλλά και γι΄αυτά που δεν κάνουμε". Οι άνθρωποι συνεχίζουν την εξελικτική πορεία ζωής στη Γη, φέρνοντας μαζί τους με κάθε νέα γενιά συνήθειες και παρορμήσεις. Μπορεί αυτές να είναι θετικές ή αρνητικές επηρεάζοντας όλα τα επίπεδα της ζωής κι είναι μια συνέχεια του τρόπου κατά τον οποίο οι άνθρωποι ζούσαν ή σκέφτονταν σε άλλες εποχές. Πρόκειται για παρορμήσεις που καθορίζουν όλα όσα θα συμβούν στη ζωή και τον τρόπο με τον οποίο θ' αντιδράσουν. Αυτές οι παρορμήσεις είναι υπεύθυνες για το πως διαμορφώνεται  η ζωή του καθενός και για το πόσο μπορεί ο καθένας να έχει ελεύθερη σκέψη στο να καθορίσει το πρόγραμμα και διάγραμμα ανάπτυξής του. Το συνειδητό του ανθρώπου ευθύνεται για όλα όσα συμβαίνουν κι επηρεάζεται από τον τρόπο ζωής κι όλα όσα κουβαλάει το υποσυνείδητο. Ο αυθορμητισμός είναι μια εκδήλωση του υποσυνείδητου ενώ το συνειδητό εκδηλώνεται ύστερα από αποφάσεις που έγιναν σκέψεις από τη λογική. Ο χρόνος είναι άχρονος και στην ουσία δεν υπάρχει. Μετριέται σύμφωνα με το βιολογικό ρολόι των ανθρώπων κι ενώ στη Δύση το διάγραμμα του είναι οριζόντιο στην Ανατολή είναι κυκλικό."Το να μην κάνεις τίποτα είναι η ευτυχία των παιδιών και η δυστυχία των γέρων", γράφει ο Βίκτωρ Ουγκώ ενώ ο Samuel Bechett που πήρε το Νόμπελ το 1969 τονίζει: "τα λάθη μου είναι η ζωή μου". 
     Οι παρορμήσεις τις οποίες κουβαλάει μαζί της η κάθε ψυχή, σχηματίζουν τρόπους με τους οποίους οι άνθρωποι, αισθάνονται, δημιουργούν σκέψεις και πράξεις. Αν ο άνθρωπος έχει κουβαλήσει μέσα του φόβο, εγωισμό, απληστία, κτητικότητα, βία, μίσος, θυμό, αγάπη, χαρά ή καλλιτεχνικά ταλέντα ή γνώση μαθηματικών ή αγάπη για το κυνήγι ή το ποδόσφαιρο, όλ' αυτά βοηθούν ή αποτρέπουν στο πως θ΄αναπτυχθεί η ζωή του νωρίς ή αργά. Οι καταστάσεις που ενισχύουν το όλο σκηνικό είναι όλα όσα θεμελιώνονται στα πρώτα χρόνια της παιδικής ζωής του ανθρώπου μέσα στην οικογένεια, στη γειτονιά, στον χώρο του περιβάλλοντος γενικά, καθώς και στο σχολείο με τους δασκάλους κι όλους τους παιδαγωγούς που επηρεάζουν τη ζωή την οποία βιώνει ο καθένας σε σχέση με το πως διαμορφώνεται η ελεύθερη θέληση των αποφάσεών του. Συνήθως υπάρχει μια τάση ή τάσεις που αναπτύσσονται σαν επιθυμίες μέσα από παρορμήσεις και ροή συναισθημάτων που σπρώχνουν τον άνθρωπο σε πράξεις ευτυχίας ή δυστυχίας. Εκείνο το οποίο έχει ευθύνη ν΄αναπτύξει ο άνθρωπος είναι ο αυτοέλεγχος των πράξεών του ώστε να κατορθώσει να έχει κυριαρχία στο συνειδητό και ασυνείδητο του.
      Πως θα συμβεί αυτό όμως, όταν ο τρόπος ζωής έχει δημιουργήσει συνήθειες σε σχέση με το πως ο άνθρωπος ικανοποιεί τις ανάγκες του; Οι δραστηριότητες πολλές φορές  παγιδεύουν και φτάνει σε σημείο ο άνθρωπος να εξαρτάται από τις τάσεις του αλλά και το πως έχει ο ίδιος δημιουργήσει τις συνήθειές του. Κι αυτές ίσως είναι κάποιες ουσίες που βλάπτουν και δεν μπορεί να τις σταματήσει γιατί έχουν ριζώσει στην υποσυνείδητη σκέψη του. Δεν είναι μόνον έξεις ναρκωτικών ουσιών, αλλά και τάσεις φαγητού, ποτού ή άλλων επιθυμιών που επαναλαμβάνονται δίχως να υπάρχει δυνατή θέληση για την αποφυγή τους. Στην χριστιανική ηθική αυτό καθορίζεται ως αμαρτία ή ως τάση καλού και κακού. Αλλά εκείνο που πράγματι καλείται ο άνθρωπος ν' αναπτύξει είναι αυτό που κάνει την καρδιά του να χοροπηδά από ευτυχία και αρμονία, γιατί οι παρορμήσεις μοιάζουν σαν εκείνα τα φύτρα των σπόρων που γίνονται φυτά και ανθίζουν. Είναι δηλαδή κάποιες κρυφές τάσεις που ακολουθούν μηχανικά τον άνθρωπο και για να είναι χαρούμενος υποχρεώνεται να απελευθερωθεί από αυτές, γιατί αποτελούν μεγάλο μπλέξιμο.
     Αλλά για να συμβεί αυτό ο άνθρωπος πρέπει ν' αποκτήσει πειθαρχία μέσα από την οποία καταφέρνει ν΄αναπτύξει τη θέλησή του να σταματήσει κακές συνήθειες. Το πρώτο που συμβαίνει στον άνθρωπο είναι ένας εσωτερικός αυτοέλεγχος που δημιουργείται από όλα τα αρνητικά συναισθήματα που ξεσκίζουν την προσκόλληση στην άγνοια. Κι αυτό πηγάζει μέσα από το συναίσθημα της δυστυχίας που αποτελεί τη μεγάλη πρόκληση ώστε ν΄αρχίσει να δουλεύει ο αντανακλαστικός μηχανισμός για την αυτοκυριαρχία του εαυτού. Γιατί ο κάθε ένας άνθρωπος γυρεύει να είναι ευτυχισμένος κι αυτή η ψυχολογία της χαράς και της ευτυχίας είναι μια διαδικασία που οδηγεί τον άνθρωπο να σκεφτεί:"Ποιος είμαι; Τι είμαι; Γιατί είμαι εδώ όπου είμαι;".
      Έτσι μέσα σε όλες αυτές τις διαδικασίες ο άνθρωπος παίζει διάφορους ρόλους, από τους οποίους προσπαθεί να βρει τον ίδιο του τον εαυτό σε ρόλο που του ταιριάζει ώστε να βιώσει την ευτυχία του κι όλες εκείνες τις παρορμήσεις για τις οποίες ήρθε να ζήσει. Κι όταν αυτή η μεγάλη αλήθεια επιβεβαιωθεί τότε συνειδητοποιεί ο άνθρωπος την αιώνια ψυχή που είναι πράγματι μέσα σε ένα σώμα που έχει ανάγκη να παίξει και το ρόλο του συντρόφου για να μάθει για την αγάπη, η οποία υπάρχει. Στην προσπάθεια αυτή γίνονται πολλά λάθη και βιώνεται πόνος και χαρά αλλά και πλήθος άλλων συναισθημάτων, τα οποία ίσως οι άλλοι να μη μπορούν να καταλάβουν το πως ο άλλος αντιλαμβάνεται. Γιατί ο κάθε άνθρωπος αντιλαμβάνεται τον κόσμο με τα δικά του σωματικά μάτια κι ανάλογα με το πως ο εσωτερικός του κόσμος έχει τη δυνατότητα να επεξεργαστεί όλα όσα δια των αισθήσεών του προσλαμβάνει και οι άλλοι δεν το κατανοούν συνήθως αυτό. Θυμάμαι τα λόγια του Σωκράτη που όταν βρέθηκε αντιμέτωπος μ' ένα τέτοιο πρόβλημα είπε: "Έχω γνωρίσει ανθρώπους που ήταν κυριολεκτικά έτοιμοι να με δαγκώσουν, γιατί τους στέρησα την αγαπημένη τους τρέλα. Δεν μπορούν ν΄αντιληφθούν ότι είχα αγαθή πρόθεση, ότι κανένας Θεός δεν είναι εχθρός του ανθρώπου, ούτε κι εγώ άλλωστε, αλλά η θρησκεία δε μου επιτρέπει ποτέ να παραδεχτώ ένα ψέμα ή ν' αποκρύψω την αλήθεια". Σήμερα όμως, πόσοι άνθρωποι ζουν σαν τον Σωκράτη που όταν μπήκε στην αγορά και είδε την αφθονία των αγαθών είπε εκείνο το περίφημο: "τώρα συνειδητοποιώ πόσο ελάχιστα πράγματα χρειάζομαι". Η αλήθεια είναι, πως η αυστηρή ζωή του ταυτίστηκε από τους άγνωρους στη σοφία της σκέψης του με τη φτώχεια κι όχι με αυτό που πράγματι ήταν και οι άνθρωποι έχουν δημιουργήσει ανέσεις που δε βοηθούν στην πραγματική αφύπνιση του εαυτού. Και μόνον μέσα από ρόλους στέρησης ο άνθρωπος αποτοξινώνεται από τρόπους και συνήθειες που παρουσιάστηκαν σα σωσίβια λέμβος βιώνοντας εκείνη την αγνότητα της ύπαρξής του, που κάπου είχε λησμονηθεί μέσα στην καθημερινή του συνήθεια να ζει σαν κουρδιστό κατασκεύασμα. 
      Η ελευθερία από σκέψεις και τάσεις που δημιουργούν ασθένεια αλλά και δυστυχία είναι απόφαση την οποία έχει ευθύνη να πάρει ο άνθρωπος μέσα σε αυτή την απεραντοσύνη του χρόνου στρέφοντας τον εαυτό του στην ομορφιά της ζωής κι όχι στην ασκήμια της. Κι αυτό γίνεται όταν στραφεί προς τον εσωτερικό του κόσμο σε στιγμές μοναχικές και στιγμές περισυλλογής του όπου θα βιώσει χαλαρά την ηρεμία ολοκλήρου της ύπαρξής του. Με θετικές σκέψεις πάντα, πίστη στον εαυτό, απομάκρυνση από τις προσκολλήσεις και δημιουργία απλής ζωής μέσα από υλικά αγαθά τα οποία βοηθούν στην εξέλιξη της ψυχής κι όχι στην υποδούλωσή της. Διότι η πειθαρχία εξελίσσει τη ζωή καθώς καλυτερεύει το σώμα και το χαρακτήρα μέσα από την όλη προσπάθεια της πνευματικής εξέλιξης που έχει η ψυχή ν΄ανέβει ψηλότερα από το επίπεδο στο οποίο ήταν πριν ενσαρκωθεί στο σώμα που βρίσκεται. 

(Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα  adesmevtos Pafou στις 5/1/2013 στη στήλη μου Το Λ των λέξεων και του Λόγου Γράφει η Νότα Κυμοθόη Λογοτέχνης και Ζωγράφος)

© Nότα Κυμοθόη 

Τετάρτη, 23 Ιανουαρίου 2013

ΔΟΚΙΜΙΟ ΤΗΣ ΝΟΤΑΣ ΚΥΜΟΘΟΗ:"ΑΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΟΥΜΕ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΖΩΗ"



                                                                    © Nότα Κυμοθόη

ΔΟΚΙΜΙΟ ΤΗΣ ΝΟΤΑΣ ΚΥΜΟΘΟΗ:
"ΑΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΟΥΜΕ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΖΩΗ"
{Δημοσιευμένο στην εφημερίδα Αδέσμευτος Πάφου
Στην στήλη μου:
Το Λ των λέξεων και του Λόγου
Γράφει η Νότα Κυμοθόη Συγγραφέας και Ζωγράφος}

Ας δημιουργήσουμε καλύτερη ζωή
Νότα Κυμοθόη

     Ο Πλάτων δίδασκε πως δεν μαθαίνουμε, αλλά θυμόμαστε όλα όσα γνωρίζουμε. Η ψυχή είναι αθάνατη. Όλα όσα είχε δει επάνω στη γη που πορευόταν μέσα σ΄ ένα σώμα, αλλά και στον άλλο κόσμο που μετέβη μετά το θάνατο του σώματος και δεν είναι περίεργο ό,τι όταν ξαναγεννηθεί θυμάται τα πάντα όσα γνώρισε. Δεν αντιμετωπίζει καμιά δυσκολία στο να μάθει από κάτι που θυμάται μέσα στην επιμονή της αναζήτησής της κι αυτό θα συμβεί, όταν ο άνθρωπος γίνει ικανός στο να εναρμονιστεί οργανικά επάνω στη γη, "σώματι και πνεύματι". Σε αυτή όλη την προσπάθειά του ο άνθρωπος, βρίσκεται σε μια διαδικασία εξέλιξης μέσα από την οποία δημιουργεί την πραγματικότητά του, αυτό που είναι. Δηλαδή, παρελθόν-παρόν και μέλλον.
     Έχει υποχρέωση ο άνθρωπος να προσπαθεί συνεχώς ώστε να καλυτερεύσει τη ζωή του όχι μόνον για τον εαυτό του, αλλά και για τους γύρω του...

(Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Αδέσμευτος Πάφου στις 29/12/2012)
artnotakymothoe/Νότα Κυμοθόη©Νότα Κυμοθόη
Copyright:Νότα Κυμοθόη 2009
© Nότα Κυμοθόη

© Nότα Κυμοθόη 


Τρίτη, 22 Ιανουαρίου 2013

"Να καούν όλα τα βιβλία μου" , δήλωνε ο Παύλος Μάτεσις, Γράφει η Νότα Κυμοθόη 2013




"Να καούν όλα τα βιβλία μου", δήλωνε ο Παύλος Μάτεσις
Γράφει η Νότα Κυμοθόη 2013



Δήλωνε άθεος κι ανέραστος της γραφής και το 2010 η Ελευθεροτυπία είχε δημοσιεύσει τα εξής λόγια του: "Όταν φύγω, θα προτιμούσα να έχουν καεί όλα τα βιβλία μου. Με ενδιαφέρουν τα έργα μου όσο ζω εδώ. Όταν δεν θα υπάρχω, θα προτιμούσα να μην υπάρχουν, να καούν".


Τον είχα γνωρίσει σε διάφορα συνέδρια και λογοτεχνικές παρουσιάσεις. Ήταν ένας απλός και συμπαθής άνθρωπος αλλά κλειστός στον δικό του κόσμο, αυτόν της απομόνωσης που είχε επιλέξει για να υπάρχει μέσα στα βιβλία του...

Ο ίδιος δήλωνε άθεος και μηδενιστής της ίδιας της ζωής... 

Επειδή οι ψυχές είναι "ιερές" δεν θέλω να πω τίποτα...

ΑΣ ΚΑΟΥΝ ΛΟΙΠΟΝ ΟΛΑ ΤΟΥ ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ, αφού αυτή ήταν η θέλησή του!..

 Όσο για το τι είδους ταφή προτιμούν οι ...άθεοι,
αυτό δεν είναι δική μου υπόθεση!..
Ας αποφασίσει η ορθόδοξη εκκλησία της Ελλάδος!..

Εύχομαι ανάπαυση της έρμης ψυχής του,
 μέσα στις στάχτες των βιβλίων του!..(;)
Έτσι ήθελε εκείνος κι αυτή τη διαθήκη άφησε για τον εαυτό του...
Ας επιστρέψει εκεί απ΄ όπου ήρθε... κι ας είναι...συγχωρεμένος...

Όσο για τους εκδότες των έργων του, οφείλουν να σεβαστούν το θέλημά του...

Ο εντυπωσιασμός και τα μεγάλα λόγια μόνον έναντι θανάτου
φανερώνουν την αλήθεια...

Καλό ταξίδι "φίλε" Παύλο...

Πέμπτη, 17 Ιανουαρίου 2013

"Στον ήχο του Λόγου", Ποίηση Νότα Κυμοθόη

                                                          by N. Kimothoi
                                 
ΣΤΟΝ ΗΧΟ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ
ΠΟΙΗΣΗ ΝΟΤΑ ΚΥΜΟΘΟΗ



                                       Στον ήχο του Λόγου
                                       Ποίηση
                                       Νότα Κυμοθόη
                                     http://kimothoi.blogspot.com


                                      Ω! καρδιά, οπού γνωρίζεις μόνο εσύ


                                               την πορεία των προγόνων μου στη Γη
                                               και στον ήχο του Λόγου χαιρετάς

                                               με γνώριμο χαιρέτισμα, όπου κι αν πας...


                                               Ω! καρδιά, εσύ οπού αγάπησες πολύ

                                               εσύ, οπού ...
                                               οι άνθρωποι πατούν επάνω και περνούν
                                               στης φλέβας το κορμί οπού το είπαν σόι
                                               μιας μάνας γέννα συγγενής κι αυτός
                                               κι εκείνη, αλλά και όλες οι ψυχές χαρές
                                               από το χέρι του Ενός!..
                                               ...
                                               Απόσπασμα της Νότας Κυμοθόη
                                               από την Ποιητική Συλλογή: "Στον ήχο του Λόγου"
                                               

© Nότα Κυμοθόη 

                                               


Πέμπτη, 10 Ιανουαρίου 2013

Νότα Κυμοθόη "Αλλάζουμε για ότι καλό αγαπάμε" Δοκίμιο



Νότα Κυμοθόη
"Αλλάζουμε για ότι καλό αγαπάμε..."
Δοκίμιο

     “Είναι ολοφάνερο πως μέσα σ΄ένα οποιοδήποτε κυβερνητικό σύστημα, είναι αδύνατο οι πολίτες του να εκτιμούν τα πλούτη και ταυτόχρονα ν΄ασκούν την εγκράτεια”, γράφει ο Πλάτων. Έχω πολύ προβληματιστεί με όλα, όσα συμβαίνουν παγκοσμίως. Και στο πιο μικρό χωριό, ακούγονται ονόματα που διαχειρίζονται τις ανθρώπινες ζωές σε σχέση με χρηματοπιστωτικές συναλλαγές και οι άνθρωποι δεν κατανοούν τους οικονομικούς όρους που χρησιμοποιούν. Ο παγκόσμιος καπιταλισμός με τη μορφή που ήταν γνωστός ως τώρα, έχει υποστεί τη μεγαλύτερη κρίση. Σπουδαίοι οικονομολόγοι με μαγικό ραβδάκι λένε πως δημιουργούν επισφαλή παγκόσμια οικονομία αλλά δεν είναι βιώσιμη ακόμα. Κι ενώ όλες οι παγκόσμιες αγορές σιγά-σιγά απελευθερώνονται, το μέγα θαύμα ακόμα δεν έγινε. Ο G. Soros, ένας από τους πιο σπουδαίους κι επιτυχημένους επενδυτές στον κόσμο έχει καταθέσει εγγράφως την άποψή του στο βιβλίο του “Η κρίση του παγκοσμίου καπιταλισμού”.  
      Και το βλέπουμε ξεκάθαρα αυτό καθημερινά στη ζωή μας καθώς έγινε  σταδιακή εξέλιξη στις τηλεπικοινωνίες και στο χώρο της πληροφορικής κι επεκτείνεται στο χώρο παραγωγής ενέργειας, αλλά και στο γενικό εμπόριο ειδών πρώτης ανάγκης. Δεν έχει σταθεροποιηθεί ακόμα τίποτα, καθώς εμμένουν ακόμα πόλεμοι και παραβιάζονται καθημερινά ανθρώπινα δικαιώματα κι ολόκληρες κοινωνίες υποφέρουν οικονομικά. Η παγκόσμια οικονομική αστάθεια έχει δημιουργήσει διεθνή ανησυχία διότι ακόμα δεν μπορούν να ελεγχθούν οι παγκόσμιες χρηματοπιστωτικές αγορές από τις εθνικές και διεθνείς αρχές. Και τούτο διότι οικολογικές και οικονομικές απειλές δεν μπορούν ακόμα να αντιμετωπιστούν και να ελεγχθούν από τους θεσμούς διακυβέρνησης. Η κρίση του παγκόσμιου οικονομικού συστήματος με τις συνέπειες που έχει επιφέρει στη ζωή των ανθρώπων είναι απρόβλεπτη καθώς οι πάλε ποτέ ιμπεριαλιστικές δυνάμεις έχουν κοινωνικά και οικονομικά ταρακουνηθεί. Όταν για παράδειγμα παλιότερα ο χρυσός σαν διεθνές νόμισμα, καθόριζε μια παγκόσμια σταθερή οικονομία, σήμερα συγκρούονται στην παγκόσμια οικονομική σκηνή τα τρία νομίσματα- ευρώ, δολάριο και γιεν- δημιουργώντας σεισμό συνεχώς σε όλο το οικονομικό σύστημα του πλανήτη και σε όλα τα άλλα νομίσματα.
     Αλλά, ο μεγαλύτερος σεισμός που δημιουργεί κατάρρευση στην παγκόσμια οικονομία είναι η κατακερμάτιση των ηθικών αξιών που μέχρι χθες συμμετείχαν σε όλο αυτό το σύστημα. Διότι τίποτα δεν είναι ανεξάρτητο κι απομονωμένο από τις βασικές κοινές πεποιθήσεις κι εκείνα τα κριτήρια, που εφαρμόζονται στην πράξη κι είναι καθολικά αποδεκτά. Η πίστη στη λογική και ο σεβασμός που είχε απόρροια από τη χριστιανική ηθική παρείχε σταθερότητα στο τι είναι λάθος και τι σωστό στις αξίες. Αυτή η ηθική σήμερα δεν υπάρχει. Μέσα στο χώρο των ιερών η κερδοσκοπία έχει εισχωρήσει σε όλους τους χώρους των χριστιανών και ιερών άλλων θρησκειών και το χρήμα έχει μπει παντού και μόνον αυτό δίνει νόημα στη ζωή. Τα όρια της ηθικής έχουν καταρρεύσει. Για ποιο Θεό θα μιλήσουν και τι Θεό θα πείσουν να λατρέψει ο κόσμος, οι διεφθαρμένοι ιερείς του; Ο κόσμος από που θα πιαστεί για να υπάρξει; Κινήματα που παλιότερα υπήρχαν, εξελίχτηκαν σε κομματικούς μηχανισμούς και δεν αποτελούν σήμερα κανέναν αξιόπιστο οδηγό για το τι είναι σωστό στην καλυτέρευση της ζωής μέσα από την απουσία αξιών στους χώρους τους, οπού μόνον το χρήμα κυριαρχεί. Άνθρωποι σε θέσεις κλειδιά χρησιμοποιήθηκαν χρηματιζόμενοι για διακίνηση μεγάλων οικονομικών ποσών για όφελος ελαχίστων. Όλες οι δραστηριότητες σε όλους τους κρατικούς μηχανισμούς αλλά και στον ιδιωτικό τομέα απαιτούν μεγάλες αποδόσεις για μεγιστοποίηση των κερδών τους, αδιαφορώντας για τον άνθρωπο. Η αναζήτηση εργασίας έχει επεκταθεί σε παγκόσμια βάση και σε χώρες οπού σε παλιότερες εποχές κανείς δεν τολμούσε να πάει, καθώς από τον εντεινόμενο διεθνή ανταγωνισμό επιβάλλονται συγχωνεύσεις κι απολύσεις προσωπικού σε όλες τις χώρες. Αλλά και η μεταφορά εταιρειών στο εξωτερικό μιας χώρας, όπου γίνεται εκεί η παραγωγή με συγκριτικά πλεονεκτήματα λόγω χαμηλότερων εργατικών εισφορών, δημιουργεί προβλήματα αλλά και στόχους κέρδους σε ανθρώπους των οποίων τη ζωή κυβερνά μόνον το χρήμα. Αυτό το μέσον συναλλαγής το οποίο όλοι αγάπησαν κι αγαπούν, το οποίο είναι ωραίο να το έχεις όταν είναι ευλογημένο, αλλά δεν είναι το παν για την ανθρώπινη ύπαρξη, όταν αποκτιέται με άνομα μέσα δεν επιφέρει καμιά ευτυχία στον άνθρωπο, παρά μόνον προσωρινή ανακούφιση κι άγχος. 
     Σε μια χώρα, όταν οι δρώντες στους κρατικούς φορείς και κυβερνητικούς χώρους δημιουργούν προβλήματα, θέτουν σε κίνδυνο τις ζωές καθημερινά των πολιτών τους με τις αποφάσεις τους. Οι άνθρωποι αν δεν αντιδράσουν δημιουργώντας ευημερία δεν θα καταφέρουν τίποτα διαμαρτυρόμενοι με τον παλιό τρόπο. Αλλά για να συμβεί αυτό θα πρέπει να παραμερίσουν το άγχος των ελλείψεών τους και να συνεργαστούν. Οι κοινωνίες να γίνουν πάλι αυτάρκεις και βιώσιμες κι όχι να καταστραφούν από κύματα αντιδράσεων, λόγω φόβου. 
     Κανένας δεν μοιράζει συνταγές επιβίωσης σε μια εποχή οπού όλοι είναι δύσπιστοι με τα οικονομικά συστήματα που έχουν εφαρμοστεί κι εξαπάτησαν τους ανθρώπους. Οι κοινωνίες δεν απαρτίζονται από ηλίθιους, αλλά πλεονάζουν από γνωστικούς και σοφούς και δεν δικαιολογείται η παγκόσμια οικονομική κρίση. Η ανθρώπινη ιστορία έχει διδάξει σε άλλες εποχές πως οι άνθρωποι ξεπέρασαν οικονομικές δυσκολίες και πείνα μέσα από συλλογικές συνεργασίες. Αλλά, για να συμβεί αυτό, ο άνθρωπος πρέπει να βασιστεί στις ανθρώπινες σχέσεις. Ο άνθρωπος δημιουργούσε βασιζόμενος στο λόγο του και μέσα από τη λογική του επικοινωνούσε κι έδινε δια του λόγου του τη δυνατότητα να αποκτά νόημα όλη του η ύπαρξη. Όταν όμως αυτός ο λόγος δεν τηρείται σήμερα μήτε σε μια στενή σχέση, όπως αυτή του γάμου ας πούμε, πως θα τα καταφέρει ο παγκόσμιος ανθρώπινος ιστός να ευημερήσει, όταν οι περισσότερες οικογένειες είναι διαλυμένες; Η αγάπη φέρνει ειρήνη και χαρά και δημιουργεί ελπίδα και μέλλον. Πόσο μεγάλη δύναμη θα πρέπει να κινήσει ένας άνθρωπος για να δημιουργήσει, όταν έχει προδοθεί από άνθρωπο που έδωσε το λόγο του για την πιο στενή σχέση, σαν αυτή του γάμου; Όταν λοιπόν οι ανθρώπινες σχέσεις έχουν καταρρεύσει, η μοναδική διέξοδος για επιβίωση του ανθρωπίνου γένους, είναι η εμπιστοσύνη στον εαυτό και η συνεργασία με συνανθρώπους που σε κατανοούν. Ίσως ν΄ ακούγεται παράδοξο, αλλά αυτό είναι αληθινό, καθώς οι ασύνετες και σκληρές καρδιές δεν έχουν σοφία, αλλά μωρία προδιαγράφοντας καθοδική πορεία στην αποσύνθεση μιας κοινωνίας.
     Σήμερα λοιπόν επιβάλλεται ο άνθρωπος για την επιβίωσή του ν΄αλλάξει όλα εκείνα τα οποία δεν του αρέσουν. Έχει μια ζωή κι αυτή είναι η μοναδική ευκαιρία που έχει για να είναι χαρούμενος κι ευτυχισμένος. Για ότι καλό αγαπάμε, αλλάζουμε τη ζωή μας, πρώτα για εμάς τους ίδιους κι έπειτα για τους άλλους, στα όνειρα των οποίων ίσως να μην υπάρχουμε.

(Δημοσιεύτηκε στον Αδέσμευτο Πάφου στις 22/12/2012 στη στήλη μουΤο Λ των λέξεων και του λόγου” Γράφει η Νότα Κυμοθόη, Λογοτέχνης και Ζωγράφος)

© Νότα Κυμοθόη