ΚΡΙΤΙΚΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ "Ιύζουσα νήσος", Νότα Κυμοθόη 1996

Νότα Κυμοθόη
ΚΡΙΤΙΚΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ
"Ιύζουσα νήσος" Ποίηση


ΣΤα Αιγαιοπελαγίτικα Νέα, υπάρχει μια πολύ
καλή κριτική για το βιβλίο αυτό, 
την οποία σύντομα θα παραθέσω εδώ
για να τη διαβάσετε...


Υπάρχει και μια αξιόλογη κριτική στην εφημερίδα
"Ριζοσπάστης",Πέμπτη 8 Φλεβάρη 1996,σελ. 30
στη στήλη ΒΙΒΛΙΟ κι έγραφε τότε ο Γ.Καραβίδας.
{Νότα Κυμοθόη "Ιύζουσα νήσος"
   Καθώς το συρματόπλεγμα παραμένει αγκαθωτό
στεφάνι στο μέτωπο της Αφροδίτης, οι ποιητές δεν
παύουν να θρηνούν τη ματωμένη ομορφιά της, 
αλλά και να εμψυχώνουν το μαρτυρικό λαό της Κύπρου
στο δρόμο της ελπίδας για το αύριο.
  Για την πολυπόθητη επιστροφή των ξεριζωμένων 
στα σπίτια τους, των αγνοουμένων-ζωντανών ή νεκρών-
από το σκοτάδι της Ανατολίας, στο φως της γης που
τους γέννησε.
  Ανάμεσα στους ποιητές που συγκλονίστηκαν από το
δράμα της Κύπρου, είναι και η Νότα Κυμοθόη. Η ποι-
ητική της συλλογή με τον αρχαϊκό τίτλο "Ιύζουσα νήσος"
είναι "παράθυρο" που ανοίγει κατάντικρυ στον Πεντα-
δάκτυλο με την τούρκικη σημαία χαραγμένη στις πλα-
γιές του, να δούμε ό,τι βλέπουν τ' λαγρυπνα μάτια της 
ψυχής της: "Αντίκρυ ο Πενταδάκτυλος/ και βογγάει!/
Πόσο πονάει ετούτο οτ βουνό!/ Λες και βογγάει ο Διγενής"
μας λέει, για να συνεχίσει στο ίδιο ποίημα: "Μονάχα
ο Πενταδάκτυλος/ είν' αρκετός αδέρφια/ να μας θυμίζει
τη σκλαβιά και την ατίμωση του δίκιου/ ώστε ποτέ μη
λησμονήσουμε/ τούτη την προδοσία".
  Ακόμα και ο άνεμος δεν είναι λεύτερος στον Πεντα-
δάκτυλο: "Συρματοπλέγματα φρουρούν το σκλαβωμέ-
νο αγέρα", σπάν' οι φτερούγες του "στα προδομένα εδάφη".
   Η ποιήτρια, που επισκέπτεται την αγαπημένη της Κύπρο
και γράφει ποιήματα γι' αυτή, στη διάρκεια της εκεί 
παραμονής  της, άλλοτε κλαίει "στις όχθες του Πεδιαίου"
για τη "Λευκωσία που έκοψαν στη μέση, μπήγοντας
θανατερά παλούκια στις φλέβες της" κι άλλοτε στιγ-
ματίζει τους νεοβάρβαρους της παλιάς και της νέας
τάξης πραγμα΄των. Αυτούς "που κυνηγάνε να πνίξουν
τη μοναξιά τους/ στης ανίας τα πορνεία/ μες στ' αδιά-
φορο ύφος της οδού Ρηγαίνης".
   Τέλος, αφήνοντας την καρδιά της να ταυτιστεί με την 
καρδιά των παιδιών "που των ματιών τους η μεγάλη 
πεθυμιά/ σκαλώνει (...) και ματώνει στο συρματόπλεγμα",
θα κινήσει και τη δική μας, να γίνει "κομμάτι" απ' την
"Πέτρα του Ρωμιού" στην Πάρο, για ν' αντισταθεί στη
βαρβαρότητα, όπως στα χρόνια του μύθου, η καρδιά
της Αφροδίτης, "κομμάτι" απ' την ίδια πέτρα, 
αντιστάθηκε στην ασχήμια.}

Αυτή ήταν η κριτική του Γ.Καραβίδα, την οποία είχα

δώσει παλιά στη biblionet, μαζί με άλλες κριτικές, άλλων.

Ευχαριστώ από καρδιάς τον "κριτικό" Γ.Καραβίδα
οπού ακούραστος, διάβαζε με αγάπη κι έγραφε με το
μελάνι της καρδιάς του, για τα βιβλία που έφταναν 
στα χέρια του...ανιδιοτελώς. Κι αυτό είναι που τον "τιμά"
 γιατί πάντα "αφιλοκερδώς" ακουμπούσε στις αράδες
 των βιβλίων μας δίχως να ζητήσει "αντάλαγμα"...


Νότα Κυμοθόη, 2011, Αθήνα

Αυτό το εργασία χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 4.0 Διεθνές .

ΠΟΙΗΣΗ ΝΟΤΑ ΚΥΜΟΘΟΗ: "ΤΟ ΑΛΦΑ ΤΟΥ ΕΑΡΟΣ", Σαντορίνη 1997

ΠΟΙΗΣΗ ΝΟΤΑ ΚΥΜΟΘΟΗ

ΤΟ ΑΛΦΑ ΤΟΥ ΕΑΡΟΣ

ΣΑΝΤΟΡΙΝΗ 1997

1. Δημοσιευμένη Ποίηση της Νότας Κυμοθόη

Δημοσίευση στο περιοδικό Ν.Αριάδνη, Απαγγελία από εμένα στο Συμπόσιο Ποίησης του Πανεπιστημίου της Πάτρας, εκείνη την εποχή. (Στη δημοσίευση αυτήν, υπάρχουν λάθη τα οποία απέχουν από την Ποίησή μου που απαγγέλθηκε Δημοσίως στο Πανεπιστήμιο της Πάτρας και στο Συμπόσιο κι έδωσα στο περιοδικό για δημοσίευσή της, αφού το ζήτησε η εκδότρια Καίτη Λειβαδά).

Στην προσπάθειά του ως φαίνεται το έντυπο που το δημοσίευσε κι έκανε "επιμέλεια" από άγνοια ή εσκεμμένα, δίχως να με ρωτήσει, αλλοίωσε την αρχική μορφή της Ποίησής μου.

Διαβάστε την αρχική μορφή της Ποίησής μου, όπως ακριβώς είναι κι όχι όπως την αλλοίωσε η επιμελήτρια του εντύπου Ν. Αριάδνη.

Νότα Κυμοθόη

"ΤΟ ΑΛΦΑ ΤΟΥ ΕΑΡΟΣ"

 Ποίηση 

Έτσι περιφερόμουν άλαλη...

Σε καιρούς αλαζόνες, οπού... 

           αύριο, το μικρό μου άλφα ως ακίδα

  σε κίβδηλες ώρες θ' αλητεύει

Όμοια είμαι με το κίτρινο

   που δραπετεύει σαν ένστικτο

         ή αισθάνεται το έαρ που έρχεται

και μόνο του 

          στις άκριες των μίσχων ανθοβολά

μια μαργαρίτα σε λευκό

     μεσ' στα ξερόχορτα κι αγκάθια.

Το άλφα του έαρος

απείθαρχη επιθυμία με απειλεί.

    Στο στήθος μου αριστερά δεν έχει

η αγάπη τελειωμό

    Μήτε των Ανθρώπων η Συμφωνία

ακροατήριο με παλαμάκια...

Με καταπίνει μια λύπη βιαστικά

          ασύνδετη χειραψία μυστικών ονείρων

σε δώματα με γελοιογραφίες.

Οι καιροί με πολλούς σφιγμούς

γδύνουν ανυπόμονα τη ζωή.

            Αλλ΄εγώ επιμένω στο Άλφα του Έαρος

        που ολοένα μ' εκδίδει στις ροές του"

Νότα Κυμοθόη, Σαντορίνη Σεπτέμβρης 1997

(όπως ακριβώς απαγγέλθηκε 

στο Συνέδριο Ποίησης του Πανεπιστημίου της Πάτρας)

copyright:Nota Kimothoi

Η ΛΥΤΡΩΣΗ Νότα Κυμοθόη

"Η ΛΥΤΡΩΣΗ"

Νότα Κυμοθόη

εκδ. Ίαμβος 2006

ISBN:960-89154-5-7

Σειρά: Ελληνική Λογοτεχνία

Α' έκδοση 2006

Β' έκδοση 2007

ΑΛΗΘΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ

ΠΕΡΙΛΗΨΗ ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟΥ

Η ΛΥΤΡΩΣΗ

(

" Μια συνταρακτική είδηση. Η ανάγκη για φυγή. Η περιπλάνηση. Είναι όλα αυτά που με αλυσιδωτές αντιδράσεις θα οδηγήσουν την Αρετή σ' έναν αγωνιώδη μονόλογο. Μονόλογο απ' τον οποίο ανασυνθέτει ψηφίδα-ψηφίδα τη ζωή της. Θα βρει αδιέξοδο.

Θα ταξιδέψει. Θα περιπλανηθεί. Μαδράς, Κάμα Σούτρα, Καλκούτα, Μπενάρες, Δελχί, Άγκρα, Τατζ Μαχάλ, Ντάτζιρλικ, Μπανγκαλόρ...είναι μόνο λίγα από τα μέρη που θα περάσει, που θ' αναμειχθεί με τους εκατομμύρια ντόπιους. Θα έρθει αντιμέτωπη με τη φτώχεια αλλά και την πολυτέλεια. Με τον πόνο αλλά και με τη χαρά...Αντιθέσεις που μέσα από μια νέα κουλτούρα, μια άλλη θρησκεία, έναν άλλο τρόπο ζωής, από έναν κόσμο που μαρτυρά ότι "ο κόσμος δεν υπάρχει πια" θα την βοηθήσουν να συνειδητοποιήσει την πραγματικότητα. Θα συνθέσουν κομμάτι-κομμάτι την πορεία προς τη Λύτρωση. Μέχρι τη στιγμή που αναπάντεχα γεγονότα απ΄την Αθήνα θα ανατρέψουν για μια ακόμη φορά τη ζωή της. Θα επιστρέψει στην Ελλάδα. Θα κατορθώσει όμως να σβήσει τα σημάδια; Θα κατορθώσει να βρει επιτέλους τη Λύτρωση;

Μια αληθινή ιστορία. Μια εσωτερική αναζήτηση που κινείται μέσα από το χιούμορ, τη φαντασία, το δράμα, τη φιλοσοφική και ταξιδιάρικη διάθεση της Νότας Κυμοθόη σ' ένα ευχάριστο βιβλίο, βασισμένο σε πραγματικά πρόσωπα και καταστάσεις.άσεις.

Χιονάτη Παπαδάκη"

Αναζητήστε το στα βιβλιοπωλεία

Επικοινωνία με Nότα Κυμοθόη στο: 
kimothoinota@gmail.com

Ευχαριστώ για την αγάπη σας

και το χρόνο που διαθέσατε!

Αυτό το εργασία χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 4.0 Διεθνές .

"Η ΔΡΑΣΚΕΛΙΑ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ", Ο ΕΠΙΓΕΙΟΣ ΘΕΟΣ ΤΗΣ ΙΝΔΙΑΣ, Νότα Κυμοθόη

 

"Η ΔΡΑΣΚΕΛΙΑ του ΗΛΙΟΥ"

Ο ΕΠΙΓΕΙΟΣ ΘΕΟΣ ΤΗΣ ΙΝΔΙΑΣ

Νότα Κυμοθόη 

Υπάρχει μόνο μια φυλή

η φυλή των ανθρώπων.

Υπάρχει μόνο ένας Θεός

ο Θεός της αγάπης.

Υπάρχει μόνο μία γλώσσα

η γλώσσα της καρδιάς!

(Sri Satya Sai Baba)

ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ

"Στις ημέρες μας όλα έχουν γίνει προσάναμα στο βωμό του κέρδους και μυριάδες άνθρωποι ζούνε μαζί και νιώθουν μόνοι. Ο έρωτας όμως δεν έχει δόγμα, ούτε εθνικότητα. Η ανθρώπινη φύση μέσα στο ερωτικό της πάθος συνεχίζει να φτιάχνει απίθανους συνδυασμούς. Δίνει γεύση και ρίγος στ' απλά πράγματα που φορτίζονται παράξενα κι ο μέσα εαυτός μοιάζει κάποιες φορές σαν άδειος. Αν συμβεί όμως να συναντηθούν έστω μια μόνο στιγμή ο έρωτας και το όνειρο, τότε η ευτυχία περνάει και μας αγγίζει. Θα θέλαμε τότε να την κρατήσουμε συνοδό σε όλη μας τη ζωή. Αλλά ο έρωτας θέλει περιθώρια χρόνου για ν' αποκτήσει κάτι από το άφθαρτο του ονείρου, εκτός κι αν η Μοίρα επέμβει και φέρει άλλη τροπή στις σχέσεις. Η ηρωίδα του βιβλίου, αναζητώντας τη δρασκελιά του ήλιου, κάνει ένα ταξίδι στην Ανατολή, για να ξεφύγει από τα προβλήματα της σύγχρονης ζωής στην πρωτεύουσα.

Με άμεσο τρόπο, παρασύρει τον αναγνώστη σε μια αναζήτηση της χαμένης του αθωότητας: ερωτικά, πνευματικά, πολιτισμικά, κοινωνικά, ερευνά την αλήθεια, αναζητώντας το άσπιλο, την σοφία και τη χαρά σε καθημερινά πράγματα.

Η Νότα Κυμοθόη, κάνει τον αναγνώστη οδοιπόρο μιας χαμένης αθωότητας.Γραφή και τρόπος άμεσος σε ένα εξαιρετικό μυθιστόρημα επαφής του ελληνικού και ινδικού τρόπου σκέψης, όπου η ελπίδα, το κουράγιο και η δύναμη προχωρούν θαρρετά, χέρι-χέρι."

(από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Η ΔΡΑΣΚΕΛΙΑ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ Ο ΕΠΙΓΕΙΟΣ ΘΕΟΣ ΤΗΣ ΙΝΔΙΑΣ© Nότα Κυμοθόη

"Ερώ",ΠΟΙΗΣΗ Νότα Κυμοθόη,ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΙΗΣΗ 1999

"Ερώ"© Νότα Κυμοθόη
ΕΡΩ © Νότα Κυμοθόη
ΠΟΙΉΣΗ 
Νότα Κυμοθόη

ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΙΗΣΗ

αρ. τόμου 29

εκδ. Ιωλκός

Το εξώφυλλο κοσμεί "Ζωγραφιά σε χαρτί"© Νότα Κυμοθόη

(με μολύβια χρωματιστά)της Νότας Κυμοθόη

Τετάρτη 7,1999

Ώρα 19.00 Στοά Βιβλίου:

"Ερώ"/ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΙΗΣΗ Πληροφορίες Οι Φίλοι του Μουσείου Μπενάκη παρουσιάζουν το βιβλίο της Νότας Κυμοθόη με τίτλο "Ερώ". Για το βιβλίο θα μιλήσουν ο Παναγιώτης Μητροπέτρος, φιλόλογος και νομικός, και ο Γιάννης Κορίδης, δημοσιογράφος και συγγραφέας. Την εκδήλωση θα πλαισιώσουν μουσικά η Νεφέλη Κάντερλι και η Δέσποινα Τσαπακίδη με φλάουτο, ενώ η ποιήτρια θα διαβάσει αποσπάσματα από το βιβλίο της. Ώρα 7:00 μ.μ. Πού: Αίθουσα Λόγου Πεσμαζόγλου 5 & Σταδίου ΑΘΗΝΑ, Κέντρο (01) 3253989 Παρουσίαση τού βιβλίου τής Νότας Κυμοθόη. Αίθουσα Λόγου και Τέχνης. Ομιλητές: Ο κος Παναγιώτης Μητροπέτρος - Φιλόλογος και Νομικός και ο Γιάννης Κορίδης - δημοσιογράφος συγγραφέας. Την όλη εκδήλωση θα διανθίσουν μουσικά με φλάουτο η Νεφέλη Κάντερλι και η Δέσποινα Τσαπακίδη. Ποίησή της θα διαβάσει η ίδια η Ποιήτρια Νότα Κυμοθόη. ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΙΩΛΚΟΣ

COPYRIGHT:Νότα Κυμοθόη© Νότα Κυμοθόη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΔΩ, απόσπασμα γραφής
 από το βιβλίο μου "ΕΡΩ"© Νότα Κυμοθόη

Στον Έρωτα
Εσύ κι Εγώ Νότα Κυμοθόη© Νότα Κυμοθόη

"ΕΙΣΑΙ το πύρινο φως που εκπηγάζει μέσα μου

δίχως τη ρίζα του στο βυθό να γνωρίζω

και μάταια στο είναι μου αναζητώ

την πρώτη μου ηρεμία

τον εαυτό μου

το στίγμα μου.

ΣΑΝ ΡΙΓΟΣ έρχεσαι γλυκό και με θρυματίζεις

στη βαθιά σιωπή της πρώτιστης ερημιάς μου.

Αιωρούμενη σε κλωστή μεταξένια

θαρρώ πως κάποιος ταρακουνά στο φαράγγι

κάποιος απλώνει τη ζωή με φτερά.

Στα μύχια σκότη μου

η ορμή σου διεισδύει.

Φάος Ρυέντης εσύ

κι εγώ

μια κυανή Περεηφικόλα.

Είσαι λοιπόν φτερωτός

Ο αρχαίος των μυστηρίων

Η έσω λαγνεία των ιστών

Των κυττάρων μου η ταραχή.

Στην ήβη των θυλών μου η αρχή της γνώσης μου."

ΓΛΥΚΙΑ ΦΩΤΙΑ σαν ξέτρελη

στου αγριμιού κορμιού μου τους ιστούς

το δάγκωμά σου και με τρέφει.

Πύρινη φλόγα αιθερική

πως να σε προσεγγίσω;

Πες μου!..

Στην άκρια όψη των χειλιών μου

το στόμα σου φωτιά με καίει.

Ασύνορη ταραχή θερμή

στη μελανόπτερη νύχτα ήρθες απροσκάλεστη

σαν τον κορυδαλλό στον κήπο μου.

Δικιά σου είναι η έκρηξη;

Το φως όλο δικό σου;

Μήπως είσαι το άωτο πάθος

της μόνης ψυχής μου;

Το άλλο ίσως μισό μου κομμάτι

που μόλις τώρα σ' αντίκρισα;

Φωτίζεις κι άλλους ή μόνο σ' εμένα ήρθες;

Από το σκότος μ' ανέσειρες της θλιβερής

μοναξιάς μου

κι ανένδοτη μ' άφησες μ' ένα ρίγος τρελό στο

κορμί μου

δίχως να μπορώ πάλι πίσω εκεί

στη γωνιά της σιωπής μου

να συμπυκνωθώ στην πρώτη ροή μου.

Ελλιπής περιφέρομαι στο χώρο και στο χρόνο

Σ' αναζητώ

Με την αγωνία στην καρδιά μου κρυμμένη

Όλη για σένα.

Σε ποια μέρη γλιστράς

και μ' αφήνεις πάλι μονάχη;

Έτσι πηγαίνω, μόνη

και σε γυρεύω...

Στους ανθρώπους ολόγυρα δεν αναπαύομαι.

Όλο το είναι μου βογκάει

μ' έναν πόνο βαθύ στην απουσία σου.

Πονάω

Μεγάλο βάρος ολούθε

Στων κυττάρων μου τα έγκατα θάνατος

από την απουσία σου με πλακώνει.

Στην παρουσία σου τρέμω

και παραλύω σαν φεύγεις

Ενώ εσύ μ' ένα σου πέταγμα

υπόσχεσαι πως θάρθεις πάλι

Όταν εγώ μέσα στο νέφος της μοναξιάς μου

περιστρέφω όλο τον κόσμο

κι αισθάνομαι γύρω μου το τίποτα να με κυκλώνει

σαν μανδύας μαγικός.

Βλέπω μια άβυσσο να με ρουφάει με ανεξάντλητη δύναμη

Κι αυτή που ήμουνα, δεν είμαι πια.

Μάταια όμως ζυγιάζομαι

σε τέτοιες στιγμές μήτε το ένστικτο έρχεται.

Ψάχνω το χέρι σου

απ΄το φαράγγι που βρίσκομαι

απάνω να με σηκώσει.

Κατρακυλάω στης ερημιάς την ταραχή

μ' έναν πόθο μεγάλο

και ξάφνου πέφτω συγκινημένη ως έρχεσαι

στο φαλλό του κορμιού σου.

Με την αναπνοή μου σκαλωμένη

στο βωμό των ματιών σου

Στης φωνής σου τον ήχο

Στων χεριών σου το χάιδεμα

Σ' αυτή την πλατιά αγκαλιά σου

που αγάλλομαι.


Αυτό το εργασία χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 4.0 Διεθνές .

© Nότα Κυμοθόη