"Η καλή φήμη των αρχαίων Ελλήνων κι ο άσχετος σκηνοθέτης Νόλαν"
Δοκίμιο
Η αρχαία ελληνική πόλη ή Πολιτεία, όπως ονομαζόταν, δεν ήταν ένα συνονθύλευμα ατόμων, αλλά ήταν ΕΝΑ ΖΩΝΤΑΝΟ συνολικό και ΣΥΛΛΟΓΙΚΌ ΠΡΟΣΩΠΟ. Στην αρχαία ελληνική ΠΟΛΙΤΕΙΑ, εάν ένας πολίτης της έσφαλε, υπέφερε ΟΛΗ Η ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΟΜΑΔΙΚΑ την ΤΙΜΩΡΙΑ των θεών. Εάν ένας πολίτης με κάποια νίκη του σε αγώνες ή σε κάποια μάχη ή με κάποια καλή του πράξη αναδειχνόταν, η χαρά και η τιμή αυτή, ανήκε σε όλους! Η ακράτητη μεγάλη ομαδική τους χαρά, τους παρορμούσε να γκρεμίσουν αυτόβουλα μέρος από τα προστατευτικά τείχη της πολιτείας τους, για να υποδεχτούν αυτόν που ΟΛΟΥΣ τους δόξασε.
Πηγάζει δε η αυστηρότατη απόφαση για τιμωρία των "ηταιρηκότων"=αυτών που ζούσαν ζωή όμοια με τις εταίρες, δηλαδή συμβιούσαν με κάποιον εύπορο, από το φόβο των αρχαίων Ελλήνων για την καλή φήμη της Πόλης τους ή της Πολιτείας τους, μήπως κάποιος με την συμπεριφορά του την αμαυρώσει. Υπήρχε δηλαδή αυστηρότατη ποινή για τους ηταιρηκότες αλλά και για τους "πεπορνευμένους"= αυτών δηλαδή που προσφερόντουσαν για ομοφυλοφιλικές συνουσιακές εξυπηρετήσεις στους άντρες. Υπήρχε κι αυστηρή τιμωρία σε όσους ηλικιωμένους εκμαύλιζαν παιδόπουλα, αλλά και σε συγγενείς που είχαν παρά φύση συνευρέσεις συνουσιακές με συγγενεις τους. Υπήρχε "ο βασιλεύς Νόμος" που ήταν αυστηρότατος κι αδυσώπητος: "Θανατούσθω αυθημερόν"= να θανατώνεται κάθε τέτοιος, ακριβώς την ίδια ημέρα που έβγαινε η απόφαση της θανατικής του καταδίκης. Η τιμωρία έφτανε και σε χρηματική ποινή αλλά και στέρηση των πολιτικών δικαιωμάτων του δράστη, ώστε να μη μπορεί να έχει κανένα δικαίωμα να υπηρετήσει με κάποιο αξίωμα την Πόλη του, μήτε να εκφράσει τη γνώμη του. Χαρακτηριζόταν δηλαδή ΑΤΙΜΟΣ=χωρίς ουδεμία δημόσια τιμή.
Στα αρχαία ελληνικά κείμενα, σε φιλοσοφικές συζητήσεις, συναντάμε λέξεις όπως "ερώμενος" και "εραστής", που ουδεμία σχέση έχουν με τη σημερινή ερμηνεία αυτών των λέξεων. Στα αρχαία ελληνικά κείμενα "ερώμενος"= αυτός που είναι ικανός να αγαπηθεί για τα σωματικά διακριτικά και για τα πνευματικά του προσόντα και για τα θαυμαστά γνωρίσματά του χαρακτήρος του που καταφέρνει με την καλή κοινωνική του διάθεση και συμπεριφορά να προσελκύει τον θαυμασμό και να κερδίζει την αγάπη σημαντικών ατόμων της Πολιτείας. Ο ΑΓΑΠΗΜΕΝΟΣ= ήταν των σπουδαίων της Πολιτείας ένας έφηβος με αυτά τα προσόντα. Αλλά όχι με τη σημερινή ερμηνεία.
Στην αρχαία ελληνική Πολιτεία ή Πόλη, "εραστής"= ήταν εκείνος που με την φλόγα του πόθου για αποτελεσματικότερη συγκρότηση της Πολιτείας ή της Πόλης του, πάσχιζε να πλησιάσει έναν "ερώμενο" για να διδαχθεί τους χαρισματικούς του τρόπους και να συμπορευτεί για να συνεργαστεί επιφέροντας στην Πολιτεία τους την αναζητούμενη ευδαιμονία κι ευτυχία των Πολιτών. Για να δημιουργηθούν επιτεύγματα και πράξεις που θα είχαν καλή φήμη! Όπως και η λέξη "παιδεραστής" στην αρχαία ελληνική πολιτεία ουδεμία σχέση έχει με τη σημερινή της ερμηνεία.
Κι επειδή λοιπόν οι περισσότεροι που διαβάζουν αρχαία ελληνικά κείμενα, αλλά δεν γνωρίζουν την σωστή αρχαία ερμηνεία των λέξεων εκείνης της εποχής, παρερμηνεύουν τη σημασία τους και δημιουργούνται παρατράγουδα. Όπως αυτό στην ταινία του άσχετου σκηνοθέτη Νόλαν, που εφ΄ ενός προσβάλλει την αρχαία ελληνική ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΠΟΛΙΤΕΙΑ με το να χρησιμοποιήσει για το ρόλο της ωραίας Ελένης μια ηθοποιό με τελείως διαφορετικά χαρακτηριστικά και χρώμα δέρματος με εκείνο της αρχαίας Ελληνίδας ωραίας Ελένης. Συνήθως ένας καλός σκηνοθέτης προσπαθεί να σταθεί στο κείμενο που σκηνοθετεί και δίνει ρόλους σε ηθοποιούς που να μοιάζουν με τα πρόσωπα του κειμένου. Αλλά και με το ρόλο που έχει δώσει για τον Σίνωνα, πάλι είναι τελείως άσχετος ο σκηνοθέτης Νόλαν. Διότι ο Οδυσσεύς ως βασιλεύς της Ιθάκης που είχε μαζί του τον ξάδερφό του Σίνων, δεν θα χαλούσε ουδέποτε την καλή του φήμη, για να έχει πλάι του έναν τρανσέξουαλ, όπως είναι ο ηθοποιός Έλιοτ Πέιτζ που τον υποδύεται. Ο άσχετος και τυχάρπαστος Νόλαν, ΠΡΟΣΒΑΛΛΕΙ την αρχαία Ελληνική Πολιτεία και την ΑΓΡΑΦΗ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ ΠΕΡΙ ΚΑΛΗΣ ΦΗΜΗΣ ΠΟΥ ΕΙΧΑΝ ΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ ΤΗΣ!
Νότα Κυμοθόη Εικαστικός και Λογοτέχνις
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου