Κείμενα, Ποίηση, Φωτογραφίες κι Έργα Τέχνης:Κυμοθόη Νότα

Κείμενα, Ποίηση, Φωτογραφίες κι Έργα Τέχνης:Κυμοθόη Νότα
Νότα Κυμοθόη Λογοτέχνης και ΖωγράφοςΆδεια Creative Commons
Αυτό το εργασία χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 4.0 Διεθνές .

Τετάρτη, 18 Φεβρουαρίου 2015

ΑΓΙΑ ΦΙΛΟΘΕΗ Η ΑΘΗΝΑΙΑ:ΓΡΑΦΕΙ Η ΝΟΤΑ ΚΥΜΟΘΟΗ



ΑΓΙΑ ΦΙΛΟΘΕΗ Η ΑΘΗΝΑΙΑ
ΓΡΑΦΕΙ Η ΝΟΤΑ ΚΥΜΟΘΟΗ

Η Αθηναία Παρασκευούλα ή Ρηγούλα η Ρεβούλα, κόρη της Σηρίγης Παλαιολογίνας και του Αγγέλου Μπενιζέλου γεννήθηκε το 1522 στην Αθήνα, όταν η Ελλάδα ήταν τουρκοκρατούμενη. Το πατρικό της σπίτι ήταν στην Πλάκα, εκεί οπού σήμερα είναι η Αρχιεπισκοπή Αθηνών(Αγίας Φιλοθέης). Κατά τη συνήθεια της εποχής την πάντρεψαν με τον ηλικιωμένο Αντρέα Χειλά, παρά τη θέλησή της, που ήταν πολύ πλούσιος και καταγόταν από αρχοντική οικογένεια. Μετά από τρία χρόνια γάμου ο σύζυγός της πέθανε κι έμεινε χήρα 17 ετών. Παρά την πίεση των γονιών της να ξαναπαντρευτεί, εκείνη αν και ολιγογράμματη, διάλεξε να παραμείνει μόνη της και μετά το θάνατο των γονιών της εκάρη μοναχή με το όνομα Φιλοθέη.

Ασκούσε φιλανθρωπική ζωή και δίδασκε τις Ελληνίδες με τα ελάχιστα που γνώριζε. Έξω από το σπίτι της υπήρχε ένα μικρό εκκλησάκι, αυτό του Αγίου Ανδρέα, που υπάρχει ακόμα, καθώς μπαίνουμε στην Αρχιεπισκοπή Αθηνών. Εκεί το 1571, μαζί με άλλες 150 γυναίκες Ελληνίδες και μουσουλμάνες που ασπάστηκαν τον χριστιανισμό αλλά και Κύπριες, ενώ η ίδια ήταν Ηγουμένη, ασκούσαν φιλανθρωπία στην τουρκοκρατούμενη Αττική. Ίδρυσε με τα χρήματα που είχε εργαστήρια χειροτεχνίας και δημιουργήθηκε μια μικρή βιοτεχνική μονάδα, όπου ενώ εκπαιδεύονταν οι κοπέλλες, κέρδιζαν χρήματα με τα οποία βοηθούσε τους φτωχούς και ταλαίπωρους της περιοχής. Επεκτέθηκε επιχειρηματικά και σε άλλες περιοχές ως καλή Γραία (Καλογραία) και βοηθούσε συνεχώς όσους είχαν ανάγκη, απελευθερώνοντας από τα χαρέμια των Τούρκων τις γυναίκες που βοηθούσε να φύγουν με ασφάλεια και να ζήσουν στα νησιά.

Η δράση της είχε προκαλέσει την οργή των Τούρκων, που λεηλατούσαν το μικρό μοναστηράκι της στην περιοχή της Καλογρέζας, αλλά εκείνη συνέχιζε το έργο της. Περί το 1583, κι ενώ έχουν τελειώσει τα χρήματά της, γυρεύει με επιστολή της οικονομική βοήθεια από την ορθόδοξη ελληνική κοινότητα Γερόντων της Βενετίας. Την βοηθούν με 200 χρυσά νομίσματα. 
Το βράδυ της ολονύχτιας ακολουθίας υπέρ τιμής του Αγίου Διονυσίου Αρεοπαγίτου (19 Φεβρουαρίου 1589) ορμούν μέσα οι Τούρκοι, την σέρνουν έξω από το ναϊσκο και τη βασανίζουν στην κολώνα, όπου και ξεψύχησε...στην σκήτη της, στο Μοναστήρι του Αγίου Ανδρέα (σημερινή Καλογρέζα), όπου κι ετάφηκε (εκεί υπάρχει σήμερα ο περίφημος ναός Αγίας Φιλοθέης).

Αργότερα μεταφέρθηκε το ιερό της σκήνωμα, το οποίο ευωδίαζε, στην Μητρόπολη Αθηνών, όπου βρίσκεται μέχρι σήμερα, σε μια ασημένια λάρνακα.


'Ἀθηνῶν τῶν κλεινῶν τε νῦν καὶ πάλαι τὸ βλάστημα
καὶ τῶν χθὲς καὶ πρώην ὁσίων τὸ ἀρίζηλον καύχημα
τιμήσωμεν ἐν ὕμνοις οἱ πιστοί, ὁσίαν Φιλοθέην εὐλαβῶς
ὅτι τὸν Χριστὸν εὐτόνως πάντων τῶν γεηρῶν ἀντήλλαξεν.
Ἔχουσα οὗν συμπρεσβευτὴν τὸν παμμέγαν Διονύσιον,
σῶζε τοὺς προσκυνούντας, εὐσεβῶς τὸ πάνσεπτον σκῆνος σου.