Στην Καναδή Alice Munro το Νόμπελ Λογοτεχνίας, Γράφει η Νότα Κυμοθόη 2013

                                                                    Alice Munro

Στην Καναδή Alice Munro το Νόμπελ Λογοτεχνίας
Γράφει η Νότα Κυμοθόη 2013
Νότα Κυμοθόη© Nota Kimothoi

Ανάμεσα σε 110 νικητές είναι η 13η γυναίκα που κερδίζει, ενώ γράφει σε αγγλική γλώσσα. Το έμαθε από την κόρη της...Γεννήθηκε το 1931 και μεγάλωσε στο Οντάριο του Καναδά. Πήρε πολύ καλές κριτικές για τα βιβλία της και χαρακτηρίστηκε "Καναδέζος Τσέχωφ" της εποχής μας. Το χρηματικό ποσό που απονεμήθηκε από τη Σουηδική Ακαδημία είναι  8.000.000.000 κορώνες δηλαδή 916.000 Ευρώ.

Είναι η πρώτη πολίτης του Καναδά που τιμάται με αυτό το βραβείο!..

( Έχει εκδώσει κυρίως συλλογές διηγημάτων. Έχει διακριθεί τρεις φορές με την υψηλότερη λογοτεχνική διάκριση στον Καναδά, το Governor General’s Literature Award. Έχει επίσης βραβευτεί από την Ένωση Κριτικών ΗΠΑ κι έχει λάβει το βραβείο Rea για τη συνολική προσφορά της στο διήγημα. Το 2009 της απονεμήθηκε το Βραβείο Man Booker International για το οποίο ήταν ξανά υποψήφια το 2007. Έχει μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες.)

Ας το χαρούμε όλοι μας!..


Αυτό το εργασία χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 4.0 Διεθνές .

ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΜΕ ΠΟΝΕΣΑΝ...Γράφει η Νότα Κυμοθόη

ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΜΕ ΠΟΝΕΣΑΝ
Γράφει η Νότα Κυμοθόη

Ένα εικόνισμα θα αφήσω εκεί
με λίγα λουλούδια για σένα
για να θυμάσαι την αγάπη μου
κι όλες εκείνες τις στιγμές
που ξόδεψα μαζί σου...
Λίγα λουλούδια μέσ' απ΄την καρδιά
γιατί πάντα θ' ανθίζει στη χαρά
...
Αυτό το εργασία χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 4.0 Διεθνές .

© Nότα Κυμοθόη

Νότα Κυμοθόη:"Ελευθερία, ο μέγιστος καρπός της αυτάρκειας" Δοκίμιο

  Νότα Κυμοθόη

"Ελευθερία, ο μέγιστος καρπός της αυτάρκειας"

Δοκίμιο

   Έρχεται στο νου μου ο Επίκουρος που κάπου γράφει στην Ηθική του: “Ο δίκαιος  βίος αταρακτότατος, ο δε άδικος πλείστης ταραχής γέμων”.  

     Ελλάδα και Κύπρος, καθημερινά τα τελευταία χρόνια ταρακουνιούνται οικονομικά και πνευματικά. Αλήθεια, που είναι σήμερα οι Έλληνες; Σκόρπιοι, σε όλο τον κόσμο και μέσα στις χώρες αυτές όπου οι περισσότεροι έχουν "λευχαιμία" σε ιστορικές αλήθειες κιασελγούν σε ιερά και όσια με πρώτο την ελληνική γλώσσα και μετά το περιβάλλον Ελλάδα με τη βοήθεια ντόπιων σύγχρονων προδοτών. Κι αυτό είναι καλό; Τι θα πει Έλλην; Αυτός μήπως, που απολαμβάνει της ελληνικής υπηκοότητας σ΄ ένα χαρτί απογραφής ή αυτός που μετέχει της ελληνικής παιδείας; Και τι θα πει ελληνική παιδεία της οποίας το μέγιστο αγαθό είναι η Ελευθερία; Γιατί ...
...

(Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Αδέσμευτος Πάφου, στη στήλη μου "Το Λ των λέξεων και του Λόγου" Γράφει η Νότα Κυμοθόη Λογοτέχνης και Ζωγράφος)

Αυτό το εργασία χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 4.0 Διεθνές .

© Nότα Κυμοθόη

Παναγιώτα Κυμοθόη "Των λαών το γεφύρι" Ποίηση

                             

Αυτό το εργασία χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 4.0 Διεθνές .

Παναγιώτα Κυμοθόη

"Των λαών το γεφύρι"

Ποίηση

Panagiota Kymothoi

"UN PONTE PERI I POPOLI"

Poesia

Panagiota Kymothoi

UN PONTE PER I POPOLI

(OSCAR A DI BARI BRUNO PRIMA CLASSIFICATA 1992 EUROCONCORSO DI POESIA)

Vengo dal primo albeggiare

parlando al tuo cuore.

Non sono una semplice imagine murale

che sbiadisce ai tuoi occhi

ne un fugace passar di vento

che si perde con um saluto

come to scivolar del tramonto nella notte.

Sono la luce del sole fulgente

she dice buongiorno ad ogni orecchio

e diffonde baci e canti

per tutti gli uomini della terra.

Sono della candela lo stoppino infinito

che brucia tento nel volger dei tempi

riempiendo di tepore il buio

perche abbiano speranze gli occhi del mondo.

Un ponte e la mia anima,

che da secoli unisce i popoli

e la parola, fiume di rugiada,

distente le mie mani in rive fiorite.

Andro’ stasera al limitan del tramonto

per innalzare il tuo messaggio,

perche s’ arresti il tempo delle tenebre

e il timore della minima inimicizia.

Cosi, con i miei versi, gui per te

uniro’ la terra con un ponte luminoso

per essere tutti fratelli.

Panagiota Kymothoi or Nota Kimothoi

ΤΩΝ ΛΑΩΝ ΤΟ ΓΕΦΥΡΙ-Παναγιώτα Κυμοθόη

Oscar A Di Bari Bruno Euroconcorso Di Poesia, Prima Classificata 1992

Έρχομαι από την πρώτη χαραυγή

μιλώντας στην καρδιά σου.

Δεν είμαι μια απλή του τοίχου εικόνα

που ξεθωριάζει στα μάτια σου,

ούτ’ ένα φευγαλέο περπάτημα αγεριού,

που χάνεται μ’ ένα χαιρέτισμα,

όπως η ώρα του δειλινού μέσα στη νύχτα.

Είμαι το φως του ολόλαμπρου ήλιου

που λέει καλημέρα στο κάθε αφτί

και σκορπίζει φιλιά και τραγούδια

σε όλους της γης τους ανθρώπους.

Είμαι του κεριού ατέλειωτο φυτίλι

που αργοκαίει στων καιρών τα γυρίσματα

γιομίζοντας θαλπωρή το σκοτάδι,

για να έχουν ελπίδες τα μάτια του κόσμου.

Ένα γεφύρι είναι η ψυχή μου

που από αιώνες ενώνει τους λαούς

και ο λόγος ολόδροσο ποτάμι

που απλώνει τις όχθες του χέρια

οι άνθρωποι για να πιαστούν.

Θα πάω απόψε ως το τέρμα της δύσης

το μύνημά σου ως εκεί να εξυψώσω

ώστε να πάψει ο χρόνος των σκοταδιών

και ο φόβος της ελάχιστης έχθρας.

Έτσι με τους στίχους μου για σένα εδώ

θα ενώνω τη γη μ’ ένα ολόφωτο γεφύρι

για να γίνουμε όλοι αδέλφια.

Αυτό το εργασία χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 4.0 Διεθνές .

© Nότα Κυμοθόη

Νότα Κυμοθόη "ΑΝ ΗΤΑΝ ΜΠΟΡΕΤΟ..." ΠΟΙΗΣΗ

Νότα Κυμοθόη
"ΑΝ ΗΤΑΝ ΜΠΟΡΕΤΟ..."
Ποίηση 

(αφιερωμένο)

Αγναντεύοντας από μακριά τόπους που αγάπησα
κι ανθρώπους οπού συνέφαγα κι αγκάλιασα...
δεν έχω τίποτα, μα τίποτα να πω...
Μόνο την αγάπη μου αφήνω πίσω
σε όσους αισθάνθηκαν έστω για μια στιγμή
το χάδι της καρδιάς μου
και την αλήθεια της ματιάς μου...
όσο για μια ψυχή...
Ας συγχωρέσει οπού έφυγα...
Όλες εκείνες τις νύχτες οπού με τύλιξε ο έρωτας
μέσα στ΄ ακριβά του τα μετάξια δεν ξεχνώ
γιατί τώρα, παραδομένη στα χάδια μιας άλλης γης
σκέφτομαι όλα τα δύσκολα
μα και όλα τα τραχιά κι ερημικά μονοπάτια
οπού μέσα σε πόνο, αγωνία και μοναξιά
έψαχνα στην πέτρα και στο θάμνο να βρω
εκείνον ή μήπως το λαγό μη τυχόν
και τον βρει ο κυνηγός και...ξαστοχήσει;

Αν ήταν μπορετό να διώξω την αγάπη
οπού στα στήθη μου σαν το αγκάθι με πονά,
λέω, αν ήταν μπορετό...δε θα ερχόμουνα ξανά
μες στη δική σου αγκαλιά...
παρά θα σ΄ έπαιρνα μια νύχτα σκοτεινή
ή μια αυγή οπού θα έτρεχες να πας για τη δουλειά
μες τα φτερά του έρωτα να δεις τον πόθο μου ξανά
αλλά κι όλη τη χαρά οπού κουρέλιασε ο πηγαιμός
γιατί δεν άφησα να την αδράξει 
αλλά την έχω φυλαγμένη για σένα καλά εδώ
μες την καρδιά που λαχταρά
και να σου πει και πάλι: "σαγαπώ"!..

Αυτό το εργασία χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 4.0 Διεθνές .

© Nότα Κυμοθόη