Νότα Κυμοθόη"Η ματαιότης της ύλης δίχως αλήθεια Θεού" Δοκίμιο

Νότα Κυμοθόη
"Η ματαιότης της ύλης δίχως αλήθεια Θεού"
           

       “Εξομολογήσομαί σοι εις τον αιώνα, ότι εποίησας και υπομενώ το όνομά σου ότι χρηστόν εναντίον των οσίων σου. Είπεν άφρων εν καρδία αυτού ουκ έστι Θεός. Διεφθάρησαν εν ανομίαις, ουκ έστι ποιών αγαθόν” γράφει ο ψαλμωδός Δαβίδ κι αποτελεί κατάπληξη στις ημέρες ετούτες, καθώς είναι τόσο διαχρονικός αυτός ο ψαλμός για όλα όσα περνάει ο κόσμος μας. Παγκοσμίως αλλάζουν οι άνθρωποι όλα όσα μέχρι σήμερα δημιούργησαν κι ο επίγειος εκπρόσωπος του Θεού στην Δυτική εκκλησία των καθολικών, παραιτείται. Δεν θα σχολιάσω αυτό το γεγονός, παρά μόνον τις θρησκευτικές ομάδες όλων των χριστιανών, που για λόγους κέρδους κι εξουσίας, έχουν μεταξύ τους διαφωνίες κι αντιπαλότητες. Τι θα πει δηλαδή καθολικοί και ορθόδοξοι; Τι θα πει παλαιοημερολογίτες και νεοημερολογίτες; Τι θα πει μορμόνοι ή χριστιανοί των τελευταίων ημερών, ευαγγελιστές, λουθηρανοί, διαμαρτυρόμενοι; Τι θα πει μάρτυρες του Ιεχωβά; Τι ανθρώπινες  εξουσίες είναι αυτές σε θρόνους και με αυτοκρατορικές συνήθειες για την ύπαρξη του Θεού; Οι εκπρόσωποί τους δίχως να το κατανοήσουν, με τον τρόπο τους διώχνουν τους ανθρώπους από τους ιερούς χώρους και ιδιαίτερα τους νέους ή τους φέρνουν κοντά τους με το φόβο. Όσο για τους περισσότερους ανθρώπους που έχουν κατάρτιση Πανεπιστημιακή με ένα “υπερ-εγώ” έως τα ουράνια και μάλιστα οι τεχνοκράτες, δεν πιστεύουν στην ύπαρξη Θεού παρά μόνον στο προσωπικό κέρδος και στην ανθρώπινη ύλη με όλα τα συν επακόλουθα της ηδονής οπού προσφέρει. Αυτό όμως ως πράξη και στάση ζωής δεν είναι σημερινό, αλλά υπήρχε πάντα. “Πάντες εξέκλιναν, άμα ηχρειώθησαν, ουκ έστι ποιών αγαθόν, ουκ έστιν έως ενός. Ουχί γνώσσονται πάντες οι εργαζόμενοι την ανομίαν; Οι κατεσθίοντες τον λαόν μου εν βρώσιν ουκ επεκαλέσαντο. Εκεί εφοβήθησαν φόβον, ου ουκ ην φόβος, ότι ο Θεός διεσκόρπισεν οστά ανθρωπαρέσκων. Κατησχύνθησαν, ότι ο Θεός εξουδένωσεν αυτούς”. Πόσα χρόνια θα πρέπει να περάσουν για να κατανοήσουν οι άνθρωποι επάνω σε αυτή την πανσεξουαλική γη, πως υπάρχει μόνον ένας Θεός οπού έχει τη δύναμη την οποία γυρεύουν για να είναι ευτυχείς και χαρούμενοι; Διότι σε άλλες χώρες πιστεύουν το Μωάμεθ ή το Βούδα αντί του Ιησού και οι άνθρωποι στη γη έχουν διαχωριστεί σε θρησκευτικές ομάδες εξουσίας και δημιουργούν διαχωρισμούς μεταξύ τους κι αντιπαλότητες τόσο πολύ μεγάλες που για τον τρόπο λατρείας έχουν γίνει εχθροί. Στην Ελλάδα κάποιες ομάδες αναβιώνουν την αρχαία θρησκεία του Δωδεκάθεου και δεν δέχονται τον Ιησού, λέγοντας πως αποτελεί γνήσια θρησκεία των Ιουδαίων. Και μια άλλη ομάδα γνωστικών αμφισβητεί την ύπαρξη του Ι. Χριστού και βεβηλώνει μετά από τόσες χιλιάδες χρόνια το πρόσωπό του.

        Αλλά, ενώ όλα έχουν στις ημέρες μας φανερωθεί κι όλα είναι τόσο ξεκάθαρα καθημερινά, ο άνθρωπος συνεχώς αγωνίζεται για να καρπωθεί ευκαιρίες δίχως να έχει ακουμπήσει την ελπίδα του στην αλήθεια οπού είναι. Ίσως και να γελάσουν μερικοί με την προσέγγιση αυτή, διότι αισθάνονται πανίσχυροι μέσα στην ματαιότητα της ανθρώπινης φθαρτής φύσης τους. Κι αν ανατρέξουμε στο παρελθόν σε όλες τις θρησκείες θα δούμε πως υπήρχαν σύμβολα από τη φύση οπού λατρεύτηκαν με ύμνους και θυσίες αιμάτων και χάραξαν την ανθρώπινη ιστορία και τον πολιτισμό οπού σήμερα έχουμε. Τίποτα δεν είναι νέο στον τρόπο λατρείας. Όλα έχουν δημιουργηθεί από ομάδες θρησκευτικές, τα οποία διαλέχτηκαν με προσοχή από τις παρέες των όσων δημιούργησαν τις θρησκείες μαζί με την εξουσία. Τα πρώτα λατρευτικά σύμβολα με αναφορά στα σημεία της φύσης και σε όντα της φύσης. Τα αρχαία ελληνικά μυστήρια, οι λατρείες της Γαίας, της Δήμητρας και του Διονύσου και τα Βαβυλωνιακά μυστήρια κι ο Άμμων Δίας και επί ρωμαϊκής αυτοκρατορίας ο θεός ήλιος ταυτίστηκε με το πρόσωπο "Καίσαρ" και οι επιρροές από τον Φαραώ και την Ίσιδα κι αργότερα οι αυτοκρατορίες εδραιώθηκαν με τις νεότερες θρησκείες που είναι μέχρι σήμερα φόβος και τρόμος και λατρεύονται από διάφορες ομάδες. Ποια είναι η αλήθεια όμως για το Θεό; Είναι ένας ή πολλοί θεοί; Και γιατί σε κάποιες χώρες διατηρείται ακόμα η παράδοση του δράκοντος θεού, ένα αρχέγονο λατρευτικό σύμβολο του θηρίου που φοβόντουσαν, το οποίο οι χριστιανοί παρομοίασαν με τον διάβολο;

         Στην έως τώρα αναζήτησή μου γι' αυτήν την αλήθεια, μελετώντας τα περί θρησκειών σε χώρες οπού έχουν διαφορετικές θρησκευτικές λατρείες από τη δική μου και με νου καθαρό, αλλά πάντα με την ευλογία του Πανάγιου Πνεύματος και με την επιθυμία να δημιουργηθεί ένας αρμονικός κόσμος, έμαθα να επεξεργάζομαι το κάθε τι οπού αφορά την πίστη στο Θεό. Έμαθα να επεξεργάζομαι τη βαθιά πεποίθηση πως όλοι όσοι διαφωνούν με την πίστη του άλλου έχουν μέσα τους το κακό. Διότι ο Θεός είναι μόνον Ένας κι ο κάθε άνθρωπος οπού πιστεύει σε Αυτόν μπορεί να τον λατρεύει με το δικό του τρόπο, αυτόν οπού τον δίδαξαν οι γονείς του, η κοινωνία στην οποία βιώνει και κινείται αλλά και οι Δάσκαλοί του. Αλλά όταν λέω "Δασκάλους" δεν εννοώ αυτούς, των απλών σχολείων κονσερβοποιημένης διδασκαλίας, αλλά τους φωτισμένους Δασκάλους με Πνευματική κι Αληθινή Θεία Διδασκαλία για το Θεό από το Πανάγιο Πνεύμα. Αυτοί ήρθαν δίδαξαν, αναλήφθηκαν ή αναστήθηκαν, αλλά η ενέργειά τους υπάρχει. Όταν δηλαδή ο Ι. Χριστός έλεγε: "Εγώ ειμί το φως του κόσμου ο ακολουθών εμοί ου περιπατήσει εν τη σκοτία αλλ' έξει το φως της ζωής", πόσοι από τους σημερινούς αμφισβητούντες την ύπαρξή του έχουν κατανοήσει για ποιο φως μιλούσε; Ποιο φως ήταν αυτό το οποίο δίδαξε αλλά κι έδωσε στους ανθρώπους εκείνης της εποχής την ημέρα της Πεντηκοστής; Ποιο φως είναι αυτό οπού απλόχερα δίνει σε όσους πιστεύουν αληθινά τα όσα φανέρωσε για όλους; Γιατί η Ανάσταση είναι καθάριο φως και μπορούμε καθημερινά να δουλέψουμε το δικό μας τρόπο σκέψης και να τον αλλάξουμε αυτόματα ώστε να πάψει να κατακρίνει και να επικρίνει τους άλλους κολλώντας τους ετικέτες. Κανείς δεν έχει έρθει στη γη για να κατακρίνει, παρά μόνον όποιος έχει μια διαφωνία με κάποιους άλλους για λόγους ατομικού συμφέροντος ή όποιος ζητάει εκδίκηση με αντιλήψεις παλιές σαν τις λάσπες. Δηλαδή εκείνη η παλιά άποψη "οφθαλμός αντί οφθαλμού", δεν έχει θέση σε πολιτισμένες κοινωνίες, μήτε στην εποχή του 2013 οπού σε όλη τη γη οι άνθρωποι έχουν κατανοήσει ή προσπαθούν να κατανοήσουν τι σημαίνει να είσαι άνθρωπος και συνάνθρωπος. Γι' αυτό λοιπόν ο καθένας θα έπρεπε να έρχεται στη θέση του άλλου και να πάψει να είναι αντιδραστικός με αυστηρούς τρόπους κι αρχές οπού καταστρέφουν ψυχές και συνειδήσεις. Διότι η κάθε πράξη είναι ενέργεια κι η ενέργεια αυτή απορρέει από σκέψεις οι οποίες είναι θετικές ή αρνητικές. Αλλά, πως θ' αλλάξουμε κάτι οπού δεν μας αρέσει; Πως θ' αλλάξουμε κάτι οπού βλάπτει; Η μέθοδος είναι μόνον μία κι αυτή είναι καθαρά θεϊκή ενέργεια. Ο Θεός είναι Αγάπη κι όχι εκδίκηση και καταδίκη. Κανένας Θεός δεν ευλογεί όπλα εναντίον άλλων ανθρώπων. Αυτό είναι μια πλάνη κι ένα ψεύδος!.. Αλλά η πιο δύσκολη αγάπη είναι η ανωτερότητα κι αυτή έχει μια μεγαλοπρέπεια οπού κρύβεται μέσα στη συγχώρεση. Αλλά για να το μάθει αυτό ο απλός και καθημερινός άνθρωπος με τα ένστικτα της σάρκας του μέσα από τα πάθη και τα συναισθήματά του, θα πρέπει να πάψει να είναι καχύποπτος με το διπλανό του και ταυτόχρονα να αγαπά και να σέβεται τον εαυτό του, ώστε να μη τον εκθέτει σε κίνδυνο κι εξευτελισμό που απορρέει από σκιές. Αλλά ταυτόχρονα θα πρέπει να διαχωρίζει τις σκέψεις και πράξεις του απ΄ όσους είναι διαφορετικοί  και να τους αγαπά μεν, αλλά να μη συμπράττει μαζί τους κακό, διότι σε αυτή τη γη όλοι οι άνθρωποι έχουν την ευκαιρία να συμμετέχουν σε δημιουργία πραγματικής ευτυχίας όχι μόνον σε ατομικό αλλά σε συνολικό επίπεδο. Κι αυτό το επίπεδο το επιλέγει ο καθένας για την ύπαρξή του.

     Όταν λοιπόν κάποιες ομάδες έχουν πλάσει ένα πλάσμα με το όνομα "διάβολος" και το συντηρούν με τις πράξεις τους και το περιπλέκουν με το ανθρώπινο "εγώ" που σχετίζεται με τις απολαύσεις της σάρκας και το φόβο, τότε δίχως να το θέλουν διώχνουν το Θεό και την προστασία του από τη ζωή των ανθρώπων και στη θέση του τοποθετούν όλες τις οργισμένες και πονηρές πράξεις και ιδέες του διαβόλου. Διάβολος σημαίνει διαβάλλω, δηλαδή κατηγορώ, επικρίνω και κρίνω. Γιατί οι άνθρωποι έχουν συνηθίσει να φοβούνται την κόλαση. Αλλά ποιος μπορεί να στείλει μια ψυχή εκεί; Μόνον η οργή, ο θυμός και η εκδίκηση. Αυτές οι ενέργειες δεν είναι του Θεού αλλά ένας τόπος κι ένα μέρος της ψυχής οπού τίποτα δεν δημιουργεί χαρά κι ευτυχία. Είναι ενέργειες από ψυχαναγκαστικές κι αρνητικές σκέψεις που δημιουργεί ο φόβος που παραμένει στο υποσυνείδητο και μολύνει τη σκέψη τροφοδοτώντας με αρνητική ενέργεια τον άνθρωπο και τον κάνει δυστυχισμένο. Όλοι οι πόλεμοι πηγάζουν από τέτοιες ενέργειες. Όλες οι βλαβερές πράξεις έχουν στήριγμα σε τέτοιες σκέψεις. Ο καθένας γίνεται ο χειρότερος κριτής του ίδιου του εαυτού και προσθέτει χαμηλή αυτοεκτίμηση όταν κρίνει άλλους και προσπαθώντας να βλάψει κάποιους με ενέργειες από άλλες σκοτεινές εποχές δεν βαδίζει με το Θεό, αλλά με άλλα σκοτεινά πλάσματα που δεν αναγνωρίζουν Θεό. Διότι ποιος απ΄ όσους βλάπτουν συνάνθρωπο θα τολμούσε να βαδίσει πλάι-πλάι με τον  Θεό; Έχετε σκεφτεί πόση αρνητική ενέργεια εισπράττετε όταν ακούτε άσχημες ειδήσεις και πόσο πόνο εισπνέετε μέσα στην καρδιά σας; Ας είστε επιτέλους ειλικρινείς με τον εαυτό σας και διαλέξετε τι είδους συνήθειες θέλετε να καθιερώσετε για εσάς και τι είναι αυτό που θέλετε και μπορείτε να αλλάξετε ως δική σας συνήθεια και τρόπο ζωής.

      Η πιο θανάσιμη απ΄ όλες τις συνήθειες είναι ο φόβος που ως ενέργεια γίνεται βαριά αυτή την εποχή κι εσωτερική κόλαση για την οποία δεν μπορείτε να εκφράζετε συμπάθεια, μήτε να την περιγράφετε, παρά να την αφήνετε στα χέρια του Θεού. Εκείνος ξέρει πως να την διαχειριστεί. Ο άνθρωπος που φοβάται βγάζει βεβιασμένα συμπεράσματα. Η ελπίδα είναι μια ενέργεια θεϊκή και καθαρή και δεν πρέπει να χάνει ο άνθρωπος τη σύνδεση μαζί της, διότι εύκολα οδηγείται σε λάθος σκέψεις και πράξεις καταστροφής. Συνάντησα τελευταία κάποιους ανθρώπους μιας γνωστής θρησκευτικής ομάδας που προσπαθούσαν να με πείσουν πως ήρθε το τέλος του κόσμου σύμφωνα με τις ιερές γραφές. Δηλαδή οι γραφές κάποιων ανθρώπων προειδοποιούν και οι άνθρωποι του 2013 θα πρέπει να γίνουν θύματα; Κι όμως ο Karl Yung έγραφε:"Αυτό που δεν το φέρνουμε στο συνειδητό εμφανίζεται στη ζωή μας σαν μοίρα". Γιαυτό τον αυταρχικό πολιτικό ή την αυταρχική πολιτική ομάδα την δημιουργούν τα θύματα, δηλαδή αυτό οπού ο ίδιος ψυχολόγος του ανθρώπινου ασυνείδητου ονόμασε "σκιά". Κι αυτές οι σκιές είναι όλοι οι φόβοι κι ότι έχει απορρίψει το "εγώ" από τα πρώτα παιδικά χρόνια της ζωής κι αποτελούν τα "σκουπίδια" της ανθρώπινης ύπαρξης τα οποία ο άνθρωπος δεν θέλει να παραδεχτεί μαζί με όλες εκείνες τις ικανότητες ή επιθυμίες που δεν αναπτύχθηκαν μήτε εκπληρώθηκαν. Αλλά το ασυνείδητο πάντα θέλει να δημιουργεί αδύναμες καταστάσεις για να μπορεί το άτομο να βγάλει τα καλύτερα στοιχεία του μέχρι να ολοκληρωθεί κι εδώ ακριβώς χρειάζεται ο Νους με την εξυπνάδα του, ώστε όταν κάποιος είναι με την πλάτη στον τοίχο, ας ηρεμήσει κι ας απλώσει τις ρίζες του έως βαθιά μέσα του στη θεϊκή ψυχή του μέχρι να έρθει η διαύγεια για να μπορέσει να δει ο άνθρωπος πάνω και μέσα από τον τοίχο. Το ίδιο ας πράξει κι όποιος με σωματική δύναμη προσπαθεί να κολλήσει κάποιον στον τοίχο. Ας βρει τη διαύγεια μέσα του κι ας δει την πραγματικότητα του σκοτεινού εαυτού του κι ας τον φωτίσει, ώστε να δημιουργήσει χαρά κι όχι δυστυχία.

(Δημοσίευση στην εφημερίδα "Αδέσμευτος Πάφου" στην στήλη μου: Το Λ των λέξεων και του Λόγου Γράφει η Λογοτέχνης και Ζωγράφος Νότα Κυμοθόη)

Αυτό το εργασία χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 4.0 Διεθνές .

© Nότα Κυμοθόη

Νότα Κυμοθόη "Λογοτέχνες και...γραφιάδες" Δοκίμιο

Νότα Κυμοθόη
"Λογοτέχνες και...γραφιάδες"
Δοκίμιο

   “Πιωμένος φως-μονάχα μια σκιά μαύρη-ο άνθρωπος. Μια σκιά που μεγαλώνει, δυσανάλογα προστατευμένη από την ίδια του τη θυσία”, έγραφε ο αγαπημένος φίλος μου και ποιητής Ο. Ελύτης. Κι είναι τόσο διαχρονικός καθώς όλα έχουν φανερωθεί μέσα στο κάθετο φως της χώρας μας. Ποιος και πως μπορεί ν΄ αντισταθεί σε αυτή τη φωτεινότητα; Κι αυτή η φωτεινότητα είναι τόσο δυνατή λες και συμβάλει περισσότερο ως κάθαρση μέσα στο ελληνικό τοπίο σε ανθρώπους αλλά και για την όποια μας αρχιτεκτονική οπού φανερώνεται πιο φωτεινή ως κι αυτή η όψη του Παρθενώνα. Κι ως να είναι κατάλευκος την ώρα του μεσημεριού για να τριγυρνούν εκεί ολόγυρα αόρατες κόρες μιας άλλης εποχής μαζί με τις Καρυάτιδες οπού αστραποβολούν καταιγιστικά αποκαθιστώντας μια ισορροπία αξιών μέσα στο πυροτέχνημα της εποχής μας. Η Ελλάδα, όπου όλοι λάτρεψαν εκτός από τους κατοικούντες σε αυτήν...γιατί αλλιώς, πως εξηγείται όλη αυτή η μεγάλη και μαύρη σκιά οπού στρογγυλοκάθεται σ' ελληνικούς τόπους και προσπαθεί να εκθεμελιώσει τα πάντα;

     Οι “κάποιοι βολεμένοι” ...
(συνεχίζεται)

(Δημοσιεύτηκε στις 26/1/2013 στην εφημερίδα Αδέσμευτος Πάφου)

Νότα Κυμοθόη "Λογοτέχνες και...γραφιάδες" Δοκίμιο/photography/kymothoenota© Νότα Κυμοθόη

Αυτό το εργασία χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 4.0 Διεθνές .

© Nότα Κυμοθόη 

Νότα Κυμοθόη:"Οι ανθρώπινες παρορμήσεις στην απεραντοσύνη του χρόνου" Δοκίμιο

Νότα Κυμοθόη 
"Οι ανθρώπινες παρορμήσεις στην απεραντοσύνη του χρόνου".

     Ο θεατρικός συγγραφέας Μολιέρος γράφει:"Δεν είμαστε υπεύθυνοι μόνο γι΄αυτά που κάνουμε αλλά και γι΄αυτά που δεν κάνουμε". Οι άνθρωποι συνεχίζουν την εξελικτική πορεία ζωής στη Γη, φέρνοντας μαζί τους με κάθε νέα γενιά συνήθειες και παρορμήσεις. Μπορεί αυτές να είναι θετικές ή αρνητικές επηρεάζοντας όλα τα επίπεδα της ζωής κι είναι μια συνέχεια του τρόπου κατά τον οποίο οι άνθρωποι ζούσαν ή σκέφτονταν σε άλλες εποχές. Πρόκειται για παρορμήσεις που καθορίζουν όλα όσα θα συμβούν στη ζωή και τον τρόπο με τον οποίο θ' αντιδράσουν. Αυτές οι παρορμήσεις είναι υπεύθυνες για το πως διαμορφώνεται  η ζωή του καθενός και για το πόσο μπορεί ο καθένας να έχει ελεύθερη σκέψη στο να καθορίσει το πρόγραμμα και διάγραμμα ανάπτυξής του. Το συνειδητό του ανθρώπου ευθύνεται για όλα όσα συμβαίνουν κι επηρεάζεται από τον τρόπο ζωής κι όλα όσα κουβαλάει το υποσυνείδητο. Ο αυθορμητισμός είναι μια εκδήλωση του υποσυνείδητου ενώ το συνειδητό εκδηλώνεται ύστερα από αποφάσεις που έγιναν σκέψεις από τη λογική. Ο χρόνος είναι άχρονος και στην ουσία δεν υπάρχει. Μετριέται σύμφωνα με το βιολογικό ρολόι των ανθρώπων κι ενώ στη Δύση το διάγραμμα του είναι οριζόντιο στην Ανατολή είναι κυκλικό."Το να μην κάνεις τίποτα είναι η ευτυχία των παιδιών και η δυστυχία των γέρων", γράφει ο Βίκτωρ Ουγκώ ενώ ο Samuel Bechett που πήρε το Νόμπελ το 1969 τονίζει: "τα λάθη μου είναι η ζωή μου". 

     Οι παρορμήσεις τις οποίες κουβαλάει μαζί της η κάθε ψυχή, σχηματίζουν τρόπους με τους οποίους οι άνθρωποι, αισθάνονται, δημιουργούν σκέψεις και πράξεις. Αν ο άνθρωπος έχει κουβαλήσει μέσα του φόβο, εγωισμό, απληστία, κτητικότητα, βία, μίσος, θυμό, αγάπη, χαρά ή καλλιτεχνικά ταλέντα ή γνώση μαθηματικών ή αγάπη για το κυνήγι ή το ποδόσφαιρο, όλ' αυτά βοηθούν ή αποτρέπουν στο πως θ΄αναπτυχθεί η ζωή του νωρίς ή αργά. Οι καταστάσεις που ενισχύουν το όλο σκηνικό είναι όλα όσα θεμελιώνονται στα πρώτα χρόνια της παιδικής ζωής του ανθρώπου μέσα στην οικογένεια, στη γειτονιά, στον χώρο του περιβάλλοντος γενικά, καθώς και στο σχολείο με τους δασκάλους κι όλους τους παιδαγωγούς που επηρεάζουν τη ζωή την οποία βιώνει ο καθένας σε σχέση με το πως διαμορφώνεται η ελεύθερη θέληση των αποφάσεών του. Συνήθως υπάρχει μια τάση ή τάσεις που αναπτύσσονται σαν επιθυμίες μέσα από παρορμήσεις και ροή συναισθημάτων που σπρώχνουν τον άνθρωπο σε πράξεις ευτυχίας ή δυστυχίας. Εκείνο το οποίο έχει ευθύνη ν΄αναπτύξει ο άνθρωπος είναι ο αυτοέλεγχος των πράξεών του ώστε να κατορθώσει να έχει κυριαρχία στο συνειδητό και ασυνείδητο του.

      Πως θα συμβεί αυτό όμως, όταν ο τρόπος ζωής έχει δημιουργήσει συνήθειες σε σχέση με το πως ο άνθρωπος ικανοποιεί τις ανάγκες του; Οι δραστηριότητες πολλές φορές  παγιδεύουν και φτάνει σε σημείο ο άνθρωπος να εξαρτάται από τις τάσεις του αλλά και το πως έχει ο ίδιος δημιουργήσει τις συνήθειές του. Κι αυτές ίσως είναι κάποιες ουσίες που βλάπτουν και δεν μπορεί να τις σταματήσει γιατί έχουν ριζώσει στην υποσυνείδητη σκέψη του. Δεν είναι μόνον έξεις ναρκωτικών ουσιών, αλλά και τάσεις φαγητού, ποτού ή άλλων επιθυμιών που επαναλαμβάνονται δίχως να υπάρχει δυνατή θέληση για την αποφυγή τους. Στην χριστιανική ηθική αυτό καθορίζεται ως αμαρτία ή ως τάση καλού και κακού. Αλλά εκείνο που πράγματι καλείται ο άνθρωπος ν' αναπτύξει είναι αυτό που κάνει την καρδιά του να χοροπηδά από ευτυχία και αρμονία, γιατί οι παρορμήσεις μοιάζουν σαν εκείνα τα φύτρα των σπόρων που γίνονται φυτά και ανθίζουν. Είναι δηλαδή κάποιες κρυφές τάσεις που ακολουθούν μηχανικά τον άνθρωπο και για να είναι χαρούμενος υποχρεώνεται να απελευθερωθεί από αυτές, γιατί αποτελούν μεγάλο μπλέξιμο.

     Αλλά για να συμβεί αυτό ο άνθρωπος πρέπει ν' αποκτήσει πειθαρχία μέσα από την οποία καταφέρνει ν΄αναπτύξει τη θέλησή του να σταματήσει κακές συνήθειες. Το πρώτο που συμβαίνει στον άνθρωπο είναι ένας εσωτερικός αυτοέλεγχος που δημιουργείται από όλα τα αρνητικά συναισθήματα που ξεσκίζουν την προσκόλληση στην άγνοια. Κι αυτό πηγάζει μέσα από το συναίσθημα της δυστυχίας που αποτελεί τη μεγάλη πρόκληση ώστε ν΄αρχίσει να δουλεύει ο αντανακλαστικός μηχανισμός για την αυτοκυριαρχία του εαυτού. Γιατί ο κάθε ένας άνθρωπος γυρεύει να είναι ευτυχισμένος κι αυτή η ψυχολογία της χαράς και της ευτυχίας είναι μια διαδικασία που οδηγεί τον άνθρωπο να σκεφτεί:"Ποιος είμαι; Τι είμαι; Γιατί είμαι εδώ όπου είμαι;".

      Έτσι μέσα σε όλες αυτές τις διαδικασίες ο άνθρωπος παίζει διάφορους ρόλους, από τους οποίους προσπαθεί να βρει τον ίδιο του τον εαυτό σε ρόλο που του ταιριάζει ώστε να βιώσει την ευτυχία του κι όλες εκείνες τις παρορμήσεις για τις οποίες ήρθε να ζήσει. Κι όταν αυτή η μεγάλη αλήθεια επιβεβαιωθεί τότε συνειδητοποιεί ο άνθρωπος την αιώνια ψυχή που είναι πράγματι μέσα σε ένα σώμα που έχει ανάγκη να παίξει και το ρόλο του συντρόφου για να μάθει για την αγάπη, η οποία υπάρχει. Στην προσπάθεια αυτή γίνονται πολλά λάθη και βιώνεται πόνος και χαρά αλλά και πλήθος άλλων συναισθημάτων, τα οποία ίσως οι άλλοι να μη μπορούν να καταλάβουν το πως ο άλλος αντιλαμβάνεται. Γιατί ο κάθε άνθρωπος αντιλαμβάνεται τον κόσμο με τα δικά του σωματικά μάτια κι ανάλογα με το πως ο εσωτερικός του κόσμος έχει τη δυνατότητα να επεξεργαστεί όλα όσα δια των αισθήσεών του προσλαμβάνει και οι άλλοι δεν το κατανοούν συνήθως αυτό. Θυμάμαι τα λόγια του Σωκράτη που όταν βρέθηκε αντιμέτωπος μ' ένα τέτοιο πρόβλημα είπε: "Έχω γνωρίσει ανθρώπους που ήταν κυριολεκτικά έτοιμοι να με δαγκώσουν, γιατί τους στέρησα την αγαπημένη τους τρέλα. Δεν μπορούν ν΄αντιληφθούν ότι είχα αγαθή πρόθεση, ότι κανένας Θεός δεν είναι εχθρός του ανθρώπου, ούτε κι εγώ άλλωστε, αλλά η θρησκεία δε μου επιτρέπει ποτέ να παραδεχτώ ένα ψέμα ή ν' αποκρύψω την αλήθεια". Σήμερα όμως, πόσοι άνθρωποι ζουν σαν τον Σωκράτη που όταν μπήκε στην αγορά και είδε την αφθονία των αγαθών είπε εκείνο το περίφημο: "τώρα συνειδητοποιώ πόσο ελάχιστα πράγματα χρειάζομαι". Η αλήθεια είναι, πως η αυστηρή ζωή του ταυτίστηκε από τους άγνωρους στη σοφία της σκέψης του με τη φτώχεια κι όχι με αυτό που πράγματι ήταν και οι άνθρωποι έχουν δημιουργήσει ανέσεις που δε βοηθούν στην πραγματική αφύπνιση του εαυτού. Και μόνον μέσα από ρόλους στέρησης ο άνθρωπος αποτοξινώνεται από τρόπους και συνήθειες που παρουσιάστηκαν σα σωσίβια λέμβος βιώνοντας εκείνη την αγνότητα της ύπαρξής του, που κάπου είχε λησμονηθεί μέσα στην καθημερινή του συνήθεια να ζει σαν κουρδιστό κατασκεύασμα. 

      Η ελευθερία από σκέψεις και τάσεις που δημιουργούν ασθένεια αλλά και δυστυχία είναι απόφαση την οποία έχει ευθύνη να πάρει ο άνθρωπος μέσα σε αυτή την απεραντοσύνη του χρόνου στρέφοντας τον εαυτό του στην ομορφιά της ζωής κι όχι στην ασκήμια της. Κι αυτό γίνεται όταν στραφεί προς τον εσωτερικό του κόσμο σε στιγμές μοναχικές και στιγμές περισυλλογής του όπου θα βιώσει χαλαρά την ηρεμία ολοκλήρου της ύπαρξής του. Με θετικές σκέψεις πάντα, πίστη στον εαυτό, απομάκρυνση από τις προσκολλήσεις και δημιουργία απλής ζωής μέσα από υλικά αγαθά τα οποία βοηθούν στην εξέλιξη της ψυχής κι όχι στην υποδούλωσή της. Διότι η πειθαρχία εξελίσσει τη ζωή καθώς καλυτερεύει το σώμα και το χαρακτήρα μέσα από την όλη προσπάθεια της πνευματικής εξέλιξης που έχει η ψυχή ν΄ανέβει ψηλότερα από το επίπεδο στο οποίο ήταν πριν ενσαρκωθεί στο σώμα που βρίσκεται. 

(Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα  adesmevtos Pafou στις 5/1/2013 στη στήλη μου Το Λ των λέξεων και του Λόγου Γράφει η Νότα Κυμοθόη Λογοτέχνης και Ζωγράφος)

Αυτό το εργασία χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 4.0 Διεθνές .

© Nότα Κυμοθόη 

ΔΟΚΙΜΙΟ ΤΗΣ ΝΟΤΑΣ ΚΥΜΟΘΟΗ:"ΑΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΟΥΜΕ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΖΩΗ"

                                                                    © Nότα Κυμοθόη

ΔΟΚΙΜΙΟ ΤΗΣ ΝΟΤΑΣ ΚΥΜΟΘΟΗ:
"ΑΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΟΥΜΕ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΖΩΗ"
{Δημοσιευμένο στην εφημερίδα Αδέσμευτος Πάφου
Στην στήλη μου:

Το Λ των λέξεων και του Λόγου

Γράφει η Νότα Κυμοθόη Συγγραφέας και Ζωγράφος}

Ας δημιουργήσουμε καλύτερη ζωή
Νότα Κυμοθόη

     Ο Πλάτων δίδασκε πως δεν μαθαίνουμε, αλλά θυμόμαστε όλα όσα γνωρίζουμε. Η ψυχή είναι αθάνατη. Όλα όσα είχε δει επάνω στη γη που πορευόταν μέσα σ΄ ένα σώμα, αλλά και στον άλλο κόσμο που μετέβη μετά το θάνατο του σώματος και δεν είναι περίεργο ό,τι όταν ξαναγεννηθεί θυμάται τα πάντα όσα γνώρισε. Δεν αντιμετωπίζει καμιά δυσκολία στο να μάθει από κάτι που θυμάται μέσα στην επιμονή της αναζήτησής της κι αυτό θα συμβεί, όταν ο άνθρωπος γίνει ικανός στο να εναρμονιστεί οργανικά επάνω στη γη, "σώματι και πνεύματι". Σε αυτή όλη την προσπάθειά του ο άνθρωπος, βρίσκεται σε μια διαδικασία εξέλιξης μέσα από την οποία δημιουργεί την πραγματικότητά του, αυτό που είναι. Δηλαδή, παρελθόν-παρόν και μέλλον.

     Έχει υποχρέωση ο άνθρωπος να προσπαθεί συνεχώς ώστε να καλυτερεύσει τη ζωή του όχι μόνον για τον εαυτό του, αλλά και για τους γύρω του...

(Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Αδέσμευτος Πάφου στις 29/12/2012)

artnotakymothoe/Νότα Κυμοθόη©Νότα Κυμοθόη
Copyright:Νότα Κυμοθόη 2009© Nότα Κυμοθόη
Αυτό το εργασία χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 4.0 Διεθνές .

© Nότα Κυμοθόη 

"Να καούν όλα τα βιβλία μου" , δήλωνε ο Παύλος Μάτεσις, Γράφει η Νότα Κυμοθόη 2013

"Να καούν όλα τα βιβλία μου", δήλωνε ο Παύλος Μάτεσις
Γράφει η Νότα Κυμοθόη 2013

Δήλωνε άθεος κι ανέραστος της γραφής και το 2010 η Ελευθεροτυπία είχε δημοσιεύσει τα εξής λόγια του: "Όταν φύγω, θα προτιμούσα να έχουν καεί όλα τα βιβλία μου. Με ενδιαφέρουν τα έργα μου όσο ζω εδώ. Όταν δεν θα υπάρχω, θα προτιμούσα να μην υπάρχουν, να καούν".

Τον είχα γνωρίσει σε διάφορα συνέδρια και λογοτεχνικές παρουσιάσεις. Ήταν ένας απλός και συμπαθής άνθρωπος αλλά κλειστός στον δικό του κόσμο, αυτόν της απομόνωσης που είχε επιλέξει για να υπάρχει μέσα στα βιβλία του...

Ο ίδιος δήλωνε άθεος και μηδενιστής της ίδιας της ζωής... 

Επειδή οι ψυχές είναι "ιερές" δεν θέλω να πω τίποτα...

ΑΣ ΚΑΟΥΝ ΛΟΙΠΟΝ ΟΛΑ ΤΟΥ ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ, αφού αυτή ήταν η θέλησή του!..

 Όσο για το τι είδους ταφή προτιμούν οι ...άθεοι,
αυτό δεν είναι δική μου υπόθεση!..
Ας αποφασίσει η ορθόδοξη εκκλησία της Ελλάδος!..

Εύχομαι ανάπαυση της έρμης ψυχής του,
 μέσα στις στάχτες των βιβλίων του!..(;)
Έτσι ήθελε εκείνος κι αυτή τη διαθήκη άφησε για τον εαυτό του...
Ας επιστρέψει εκεί απ΄ όπου ήρθε... κι ας είναι...συγχωρεμένος...

Όσο για τους εκδότες των έργων του, οφείλουν να σεβαστούν το θέλημά του...

Ο εντυπωσιασμός και τα μεγάλα λόγια μόνον έναντι θανάτου
φανερώνουν την αλήθεια...

Καλό ταξίδι "φίλε" Παύλο...

Αυτό το εργασία χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 4.0 Διεθνές .