ΣΕΠΤΕΜΒΡΗΣ Ο ΤΡΥΓΗΤΗΣ του Διονύσου, Γράφει η Νότα Κυμοθόη 2014

                                                                            Σταφύλι

ΣΕΠΤΕΜΒΡΗΣ Ο ΤΡΥΓΗΤΗΣ
Γράφει η Νότα Κυμοθόη 2014

Ο γλυκός μήνας των αμπελιών, του μούστου και του κρασιού

οπού πριν πολλά- πολλά χρόνια ακούγονταν τραγούδια μέσα στ΄ αμπέλια

που πλημμύριζαν χαρά για την αφθονία που έφερνε στο σπίτι αυτός ο καρπός.
Τώρα, μετά απ΄ όσα έχουν γίνει με τα διάφορα μέτρα και την ταλαιπωρία των αγροτών
μου λένε φίλοι μου και φίλες μου πως δεν συμφέρει να έχει κάποιος αμπέλια στην Ελλάδα.
Τι έχει γίνει; Τι έκαναν στους Έλληνες αμπελουργούς;
Το κρασί, ελληνικό προϊόν από αρχαιοτάτων χρόνων
όπως το λάδι και το στάρι...

Εγώ θα ευχηθώ σε όσους έχουν αμπέλια στην Ελλάδα να είναι καλά και να έχουν καλή σοδειά από τα ευλογημένα τους αμπέλια και είθε ο Διόνυσος να γεμίσει τα βαρέλια τους μούστο και κρασί μοσχομύριστο...και να χαίρονται πίνοντάς το

Και να γίνει στις εκκλησιές θεία κοινωνία για του Χριστού τα πάθη...

Σταφύλι ονομάζεται ο καρπός τους αμπελιού και σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, ο Στάφυλος ήταν γιος του Διονύσου και της Αριάδνης.

Ο Διόνυσος, γιος του Δία και της Σεμέλης, γλίτωσε από τις φλόγες που έζωσαν το παλάτι της όταν εμφανίστηκε μεγαλόπρεπος ο Δίας. Τότε η Γαία, γέμισε κισσούς ολόγυρα το παλάτι και γλίτωσε από τις φλόγες ο μικρός Διόνυσος που από το μένος της Ήρας τον έσωσε ο Δίας, τοποθετώντας τον στον μηρό του. Γι΄αυτό κι ονομάστηκε "πυριγενής", "μηρροραφής",  "διμήτωρ" και "δισσότοκος".

Ο Διόνυσος έφερε πολλές γνώσεις και τις έδωσε στους ανθρώπους για την καλλιέργεια της αμπέλου και γι΄αυτό τον τίμησαν σαν Θεό και γίνονταν προς τιμήν του γιορτές και πανηγύρια...

Οι τελετές που γίνονταν προς τιμή του διατηρήθηκαν χιλιάδες χρόνια και οι "Γνωστικοί Χριστιανοί", συνέχισαν να τις διατηρούν μετουσιώνοντας τον οίνο και τον άρτο, σε σώμα και αίμα Ιησού Χριστού. 

Αρκεί να θυμηθούμε τον μυστικό δείπνο του Ι. Χριστού, στο δώμα με τους δώδεκα μαθητές του που έβρεξε το ψωμάκι μέσα στην κούπα με το κρασί κι έδωσε τελετουργικά στους μαθητές του.

Αργότερα ο χριστιανισμός, πήρε τις τελετές τους Διονύσου και μαζί με ύμνους για τον Χριστό και την θυσία του στο σταυρό, δημιούργησε το ιερό μυστήριο της Θείας Κοινωνίας.

Τα Διονυσιακά Μυστήρια είχαν δράση σε σχέση με μια "μάσκα" που φορούσε ο ιερέας και μια "μάσκα" που φορούσε αυτός ο οποίος ήθελε να μυηθεί. Αποτελούσαν ΠΥΛΗ ανάμεσα στον κόσμο των ζωντανών και τον κόσμο των νεκρών και αποτελούσαν τη μεγάλη μύηση για όσους ήθελαν να διέλθουν πνευματικά αυτή την πύλη. Με τον χριστιανισμό γίνεται η Θεία Κοινωνία και αυτό το Διονυσιακό Μυστήριο αντικαταστάθηκε, καθώς η μετάβαση γίνεται μέσω του Ιησού Χριστού στη σφαίρα των επουράνιων αγαθών του Αγίου Πνεύματος! Οι αμέτρητοι νεκροί ορθόδοξοι χριστιανοί- Άγιοι καθώς κι ο θάνατος και η Ανάσταση του Χριστού μετουσιώνουν τον πιστό στα άδυτα μυστήρια του Θεού, λυτρώνοντας τις περιπλανώμενες ψυχές.

Ο Διόνυσος ταυτόχρονα συνδέεται με το κρασί και τον έρωτα που εκπληρώνεται και γιαυτό είναι γνωστός ο ευετηριακός ύμνος: "Ω Κύριε, που σύντροφοί σου στο παιχνίδι είναι ο ισχυρός Έρως, οι μαυρομάτες νύμφες και η Αφροδίτη!" 

Στο Βυζάντιο, για να επικρατήσει το ιερατείο των χριστιανών, μετέτρεψαν όλα τα αρχαία τελετουργικά δρώμενα, χρησιμοποιώντας και το κρασί, για τα Μυστήρια τους. Τα Διονυσιακά δρώμενα ξεχάστηκαν γιατί τα απαγόρεψαν καταδικάζοντας τα "ως δαιμονικά", επειδή υπήρχε η χαρά του έρωτα και οι ευετηριακές χαρές.

Διατηρήθηκαν όμως σε κάποιες περιοχές και προβάλουν σε εμάς κατά την διάρκεια της αποκριάς, τότε που ωριμάζει ο χυμός των σταφυλιών που είναι στα βαρέλια. Οι γιορτές αυτές με τις μάσκες του Διονύσου έχουν ξεφτίσει, δεν είναι εκείνες που ήταν.

Προστάτης των αμπελιών και της γονιμότητας με σύμβολό του το φαλλό και το δέντρο...

Τη θέση του Διονύσου, πήρε ο Ι. Χριστός και έγινε προστάτης της αμπέλου και ολόγυρά του τοποθέτησαν τους δώδεκα μαθητές του...

Έτσι απλά για να μη ξεχνάμε τα ιερά και όσια του ελληνικού πνεύματος που κατασπαράχτηκε και ξεσκίστηκε από τους ιερωμένους στο Βυζάντιο, μετά τον Ιουστινιανό...

Αυτό το εργασία χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 4.0 Διεθνές .

© Nότα Κυμοθόη 

Δέντρο στην έρημο, Γράφει η Νότα Κυμοθόη 2014

Δέντρο στην έρημο
Γράφει η Νότα Κυμοθόη 2014

Θα νόμιζες πως είναι οφθαλμαπάτη αν μέσα στην έρημο έβλεπες ένα δέντρο...
Θα έτριβες τα μάτια σου και θα ξανάβλεπες πάλι και πάλι απ΄την αρχή...

Γι΄αυτό, αν βρεθείς στην Ιορδανία και δεις μέσα στην έρημο αυτό το δέντρο

τότε θα είσαι τυχερή/ός που θα έχεις σκιά...

Έτσι λοιπόν, στα μακρινά μου ταξίδια, είδα απίστευτα πράγματα

μα τόσο απίστευτα, που για μια στιγμή νόμιζα πως δεν είναι αυτά που βλέπω
κι όμως ήταν εκεί, ήταν γύρω μου, ήταν παντού...

Γιατί επάνω στην όμορφη Γη μας, όλα είναι φτιαγμένα με πολύ αρμονία,

όλα περιέχουν ιδεατή ομορφιά για τον τόπο και το χώρο οπού είναι μέσα στη φύση τους
και τι να γράψει ο συγγραφέας; Τι να πει ο ποιητής; Τι να μιμηθεί ο καλλιτέχνης;
Απλά προσπαθεί να μεταφέρει την ομορφιά και στους άλλους
που δεν είχαν τη χαρά να δουν αυτά οπού αποτελούν το ερέθισμα για μια δημιουργία
ενός δοκιμίου, ενός ποιήματος ή ενός πεζογραφήματος ή ενός άλλου έργου τέχνης...

Γι΄αυτό σας λέω, θαυμάστε τον κόσμο γύρω σας.
Κοιτάξτε και αποθηκεύστε την ομορφιά οπού κρύβεται παντού
ακόμα και σε μια έρημο, οπού ένα δέντρο δημιουργεί απορία
πως ζει και πως αναπτύσσεται...Μη ψάχνετε πάντα την αιτία...

"Στην απεραντοσύνη του κόσμου μας", γράφω στο βιβλίο μου Η ΛΎΤΡΩΣΗ, "μήπως τελικά είναι μάταιες οι σκέψεις; Μήπως το να ψάχνουμε τόσο πολύ την ουσία των πραγμάτων είναι ματαιοδοξία; Υπάρχει ουσία στα πράγματα που είναι γύρω μας ή σε αυτά που ψάχνουμε; Αυτά που βλέπουμε γύρω μας είναι αληθινά ή μήπως όχι;"

Οι άνθρωποι είναι ανήσυχοι, γιατί στην αναζήτηση του εαυτού τους ψάχνουν να βρουν τι υπάρχει πίσω απ΄το βουνό. Ίσως ακούνε τα κύματα, ίσως οσμίζονται τη θάλασσα, ίσως αναζητούν τη θάλασσα, καθώς ο άνεμος φέρνει τη δροσιά της. Ίσως αναζητούν το βουνό, αν είναι στη θάλασσα ή εκείνο το σημάδι για να αισθανθούν πως έφτασαν σε στεριά... Οι άνθρωποι δεν είναι ευτυχισμένοι μέσα στην αφθονία της Γης. Οι άνθρωποι είναι αγνώμονες με όση αφθονία έχουν στη Γη... Μόνοι τους δημιουργούν δυστυχία, γιατί μόνοι τους καταστρέφουν την αφθονία τους. Μόνοι τους καταστρέφουν την ομορφιά οπού έχει η φύση, μέρος της οποίας είμαστε όλοι.

Αυτό το εργασία χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 4.0 Διεθνές .

© Nότα Κυμοθόη 

ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ: Ο ΜΗΝΑΣ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ των ΕΛΛΗΝΩΝ, Γράφει η Νότα Κυμοθόη 2014

                                                           Έργο της Νότας Κυμοθόη


ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ: Ο ΜΗΝΑΣ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ των ΕΛΛΗΝΩΝ
Γράφει η Νότα Κυμοθόη 2014

Όλη η ορθοδοξία ξεκινάει ένα δεκαπενθήμερο νηστείας και προσευχής, αλλά και παρακλήσεων στην Υπερ- Αγία Θεοτόκο ή Παναγία Μητέρα του Θεού ημών. Ιδιαίτερα στην Ελλάδα και στα νησιά ακούγονται κάθε απόγευμα τα σήμαντρα των εκκλησιών, που καλούν τους πιστούς να φτάσουν στο κατώφλι των εκκλησιών. Οι παραθεριστές του Αυγούστου με αλάτια, άμμο και μυρουδιές από λάδια μαυρίσματος, δειλά φτάνουν κι ανάβουν ένα κεράκι, με ταπεινότητα προσεύχονται. Πρόσωπα νέων και γέρων αλλά και παιδιά. Εντύπωση προξενεί το γεγονός πόσο την αγαπούν άνθρωποι απ΄ όλο τον πλανήτη, αδιακρίτως αν είναι χριστιανοί ή όχι. Το πρόσωπο της Παναγιάς, αποτελεί πηγή ελπίδας, ασφάλειας, βοήθειας και θαυμάτων. Θαύματα που αν κατορθώσει κάποιος να απαριθμήσει, δεν φτάνουν όλα τα ιστολόγια του κόσμου για να γραφτούν. Θαύματα σε όλο τον πλανήτη!..Είναι μεγάλος εγωϊσμός, ένας λαός να οικειοποιείται αποκλειστικά το πρόσωπό της. Η ΠΑΝΑΓΙΆ είναι όλων των ανθρώπων, που την πιστεύουν και την επικαλούνται!..

Αποτελεί δε θλιβερό γεγονός η πραγματικότητα των Ελλήνων, οι οποίοι όταν είναι καλά, λησμονούν εύκολα το πρόσωπό της και το όνομά της, καθώς λησμονούν και το Θεό.

Ενώ μόλις βρεθούν σε δυσκολίες, τρέχουν αμέσως σ΄εκκλησιές και παρακαλούν γονατιστοί...

Δεν έχω δικαίωμα να κρίνω κανέναν, μήτε με ενδιαφέρει πως σκέφτεται και τι σκέφτεται ο κάθε άνθρωπος για την Παναγία. Εναποθέτω την άποψή μου απλά και σεβάσμια για την Αγνή, Άσπιλη κι Αμόλυντη Μητέρα του Θεού. Έχω δει πολλά θαύματα και την ευχαριστώ και την ευγνωμονώ...

Οι παρακλήσεις που γίνονται κάθε απόγευμα στις ορθόδοξες εκκλησιές, αποτελούν ύμνους και ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ από τον κάθε έναν που παρευρίσκεται, ώστε να μεσιτεύει η Παναγία, για να εκπληρωθεί αυτό οπού επιθυμεί.

Μπορούν οι πιστοί να γράψουν τα ονόματα των οικογενειών τους και να προσευχηθούν γι΄ αυτούς. 

Η Παναγία, μεσολαβεί στον Ι. Χριστό, μεταφέροντας τις προσευχές των πιστών και εισακούεται. Αυτή ήταν και η υπόσχεσή της, λίγο πριν την Κοίμησή της. Ο ασεβής, οπού δεν πίστεψε την αγιότητά της και την άγγιξε με τα χέρια του, απλά του κόπηκαν τα χέρια δια του αοράτου ξίφους του Μέγα Ταξιάρχη Αρχαγγέλου Μιχαήλ. Έτσι εικονίζεται η Κοίμηση της Θεοτόκου, κι αποτελεί το πρώτο θαύμα της Παναγίας, διότι δημοσίως βλέποντας τα χέρια του κομμένα, μετάνιωσε κι αμέσως το χέρι του Αρχαγγέλου τα πήρε και τα τοποθέτησε πάλι στη θέση τους...Αγνή, Άσπιλη, Αμόλυντη η μόνη Αγνή ΓΥΝΑΙΚΑ απ΄ ΌΛΕΣ τις γυναίκες του κόσμου!..

Εδώ κάποιοι από τους ύμνους που ψάλουμε και αποτελούν δύναμη και προστασία για κάθε άνθρωπο...

         "ΤΗ ΘΕΟΤΟΚΩ ΕΚΤΕΝΩΣ, ΝΥΝ ΠΡΟΣΔΡΑΜΩΜΕΝ, ΑΜΑΡΤΩΛΟΙ ΚΑΙ ΤΑΠΕΙΝΟΙ ΚΑΙ ΠΡΟΣΠΕΣΩΜΕΝ, ΕΝ ΜΕΤΑΝΟΙΑ ΚΡΑΖΟΝΤΕΣ ΕΚ ΒΑΘΟΥΣ ΨΥΧΗΣ: ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΒΟΗΘΗΣΟΝ, ΕΦ΄ΗΜΙΝ ΣΠΛΑΓΧΝΙΣΘΕΙΣΑ. ΣΠΕΥΣΟΝ ΑΠΟΛΛΥΜΕΘΑ, ΥΠΟ ΠΛΗΘΟΥΣ ΠΤΑΙΣΜΑΤΩΝ. ΜΗ ΑΠΟΣΤΡΕΨΕΙΣ ΣΟΥΣ ΔΟΥΛΟΥΣ...ΚΕΝΟΥΣ.ΣΕ ΓΑΡ ΚΑΙ ΜΟΝΗΝ ΕΛΠΙΔΑ ΚΕΚΤΗΜΕΘΑ"

                                             

                                ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΕ, ΣΩΣΟΝ ΗΜΑΣ

                                        

      "ΟΥ ΣΙΩΠΗΣΩΜΕΝ ΠΟΤΕ ΘΕΟΤΟΚΕ, ΤΑΣ ΔΥΝΑΣΤΕΙΑΣ ΣΟΥ ΛΑΛΕΙΝ ΟΙ ΑΝΑΞΙΟΙ. ΕΙΜΙ ΓΑΡ ΣΥ ΠΡΟΪΣΤΑΣΟ ΠΡΕΣΒΕΥΟΥΣΑ, ΤΙΣ ΗΜΑΣ ΕΡΡΥΣΑΤΟ ΕΚ ΤΟΣΟΥΤΩΝ ΚΙΝΔΥΝΩΝ;ΤΙΣ ΔΕ ΔΙΕΦΥΛΑΞΕΝ ΕΩΣ ΝΥΝ ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΣ; ΟΥΚ ΑΠΟΣΤΩΜΕΝ ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΕΚ ΣΟΥ. ΣΟΥΣ ΓΑΡ ΔΟΥΛΟΥΣ...ΣΩΖΕΙΣ ΑΕΙ ΕΚ ΠΑΝΤΟΙΩΝ ΔΕΙΝΩΝ"

                               ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΕ, ΣΩΣΟΝ ΗΜΑΣ

"ΠΡΕΣΒΕΙΑ ΘΕΡΜΗ ΚΑΙ ΤΕΙΧΟΣ ΑΠΡΟΣΜΑΧΗΤΟΝ, ΕΛΕΟΥΣ ΠΗΓΗ, ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΚΑΤΑΦΥΓΙΟΝ, ΕΚΤΕΝΩΣ ΒΟΩΜΕΝ ΣΟΥ. ΘΕΟΤΟΚΕ ΔΕΣΠΟΙΝΑ, ΠΡΟΦΘΑΣΟΝ ΚΑΙ ΕΚ ΚΙΝΔΥΝΩΝ ΛΥΤΡΩΣΑΙ ΗΜΑΣ, Η ΜΟΝΗ ΤΑΧΕΩΣ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΥΣΑ"

                             ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΕ, ΣΩΣΟΝ ΗΜΑΣ

    "ΦΏΤΙΣΟΝ ΗΜΑΣ ΤΟΙΣ ΠΡΟΣΤΑΓΜΑΣΙ ΣΟΥ, ΚΥΡΙΕ, ΚΑΙ ΤΩ ΒΡΑΧΙΟΝΙ ΣΟΥ ΤΩ ΥΨΗΛΩ, ΤΗΝ ΣΗΝ ΕΙΡΗΝΗ ΠΑΡΑΣΧΟΝ ΗΜΙΝ ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΕ"

                           ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΕ, ΣΩΣΟΝ ΗΜΑΣ

"ΛΥΤΡΩΣΑΙ ΗΜΑΣ, ΕΚ ΚΙΝΔΥΝΩΝ ΘΕΟΤΟΚΕ ΑΓΝΗ, Η ΑΙΩΝΙΑΝ ΤΕΚΟΥΣΑ ΛΥΤΡΩΣΙΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗΝ ΤΗΝ ΠΑΝΤΑ ΝΥΝ ΥΠΕΡΕΧΟΥΣΑΝ"

       

                           ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΕ, ΣΩΣΟΝ ΗΜΑΣ

       "ΠΡΟΣΤΑΤΙΝ ΣΕ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΕΠΙΣΤΑΜΑΙ ΚΑΙ ΦΡΟΥΡΑΝ ΑΣΦΑΛΕΣΤΑΤΗΝ, ΠΑΡΘΕΝΕ, ΤΩΝ ΠΕΙΡΑΣΜΩΝ ΔΙΑΛΥΟΥΣΑΝ ΟΧΛΟΝ ΚΑΙ ΕΠΗΡΕΙΑΣ ΔΑΙΜΟΝΩΝ ΕΛΑΥΝΟΥΣΑΝ ΚΑΙ ΔΕΟΜΑΙ ΔΙΑ ΠΑΝΤΟΣ ΕΚ ΦΘΟΡΑΣ ΤΩΝ ΠΑΘΩΝ ΜΟΥ ΡΥΣΘΗΝΑΙ ΜΕ"

                  

                              ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΕ, ΣΩΣΟΝ ΗΜΑΣ

               Αγίω Πνεύματι, πάσα ψυχή ζωούται και καθάρσει υψούται, λαμπρύνεται τη Τριαδική Μονάδι, ιεροκρυφίως. Και νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων...Αγίω Πνεύματι αναβλύζει τα της χάριτος ρείθρα, αρδεύοντα άπασαν την κτίσιν, προς ζωογονίαν. Μνησθήσομαι του ονόματός σου, εν πάση γενεά και γενεά. Άκουσον, Θύγατερ και ίδε και κλίνον το ους σου και επιλάθουν του λαού σου και του κάθε πιστού σου...Ταις της Θεοτόκου πρεβείαις, Ελεήμον, εξάλειψον τα πλήθη των εμών αμαρτημάτων. Ελεήμον, ελέησόν με ο Θεός, κατά το μέγα έλεός σου και κατά το πλήθος των οικτιρμών σου εξάλειψον το ανόμημά μου...

               Ελέει και οικτιρμοίς και φιλανθρωπία του Μονογενούς σου Υιού, μεθ΄ου ευλογητός ει, συν τω παναγίω και αγαθώ και ζωοποιώ σου Πνεύματι, νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων.

               Χαράς μου την καρδίαν, πλήρωσον Παρθένε, η της χαράς δεξαμένη το πλήρωμα, της αμαρτίας την λύπην εξαφάνισασα.

            Δέσποινα και Μήτηρ του Λυτρωτού, δέξαι παρακλήσεις αναξίων σως οικετών, ίνα μεσιτεύσης προς τον εκ σου τεχθέντα ω Δέσποινα του κόσμου γενού μεσίτρια.

                 Πάσαι των Αγγέλων αι στρατιαί, Πρόδρομε Κυρίου, Αποστόλων η δωδεκάς, οι Άγιοι πάντες, μετά της Θεοτόκου ποιήσατε πρεβείαν εις το σωθήναι ημάς...

                                  ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ εις ΠΟΛΛΑ ΠΟΛΛΑ ΕΤΗ!

Μεσολαβεί στις 6 Αυγούστου η Φανέρωση και Μεταμόρφωση του Σωτήρος Χριστού, μέσα σε ΑΠΛΕΤΟ ΛΕΥΚΟ ΦΩΣ κι ακολουθεί ο εορτασμός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στις 15 Αυγούστου.
Η Κάλυμνος γιορτάζει τη Μεταμόρφωση του Ι. Χριστού και σας προσκαλεί να περάσετε πολύ όμορφα, σ΄ένα γραφικό νησί με πολύ ιστορία...

Ο μήνας της Παναγιάς κορυφώνεται τον Δεκαπενταύγουστο κι όλα τα νησιά στην Ελλάδα γιορτάζουν κι όλη η Ελλάδα γιορτάζει την Παναγιά σαν ένα δεύτερο Πάσχα...

Εύχομαι σε όλους και όλες τις αναγνώστριες να είστε καλά όπου είστε και να περάσετε ένα όμορφο Δεκαπενταύγουστο με τις οικογένειές σας και τους αγαπημένους σας...όπου κι αν είστε!
Καλό κι ευλογημένο μήνα...
Με φως και αγάπη
Νότα Κυμοθόη

                 
Αυτό το εργασία χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 4.0 Διεθνές .

© Nότα Κυμοθόη 

ΕΥΡΙΠΙΔΗ ΙΠΠΟΛΥΤΟΣ ΣΤΗΝ ΕΠΙΔΑΥΡΟ ΜΕ ΤΗΝ ΚΟΝΙΟΡΔΟΥ, Γράφει η Νότα Κυμοθόη 2014

ΕΥΡΙΠΙΔΗ ΙΠΠΟΛΥΤΟΣ ΣΤΗΝ ΕΠΙΔΑΥΡΟ ΜΕ ΤΗΝ ΚΟΝΙΟΡΔΟΥ

Γράφει η Νότα Κυμοθόη 2014

Με χαρά μεγάλη το φιλότεχνο κοινό γέμισε χτες το αρχαίο θέατρο, σε έναν Ιππόλυτο οπού αποτελεί στις ημέρες μας μια υπόθεση καθαρά κοινωνική...και φυσικά τα σκηνικά αλλά και ο ρόλος της Φαίδρας, είναι της Λυδίας Κονιόρδου. Μια καταξιωμένη ηθοποιός η οποία κάθε φορά όταν είναι στην σκηνή, μαγεύει τους θεατές της...μέσα από τους ρόλους οπού υποδύεται.

Σκηνοθέτρια κι ερμηνεύτρια αυτή τη φορά πλαισιωμένη από μια ομάδα καταξιωμένων ηθοποιών στην παράσταση Ιππόλυτος του Ευριπίδη στην Επίδαυρο για 25 χτες και 26 σήμερα Ιουλίου στις 21:00 για το Φεστιβάλ Αθηνών κι Επιδαύρου 2014

Είναι ένα έργο βαθύτατα φιλοσοφικό και μεταφυσικό.

Ο «Ιππόλυτος» του Ευριπίδη παρουσιάστηκε πρώτη φορά το 428 π.Χ. στα Μεγάλα Διονύσια αποσπώντας το πρώτο βραβείο. Από το Εθνικό Θέατρο πρωτοανέβηκε το 1937 στο Ηρώδειο σε σκηνοθεσία του Δημήτρη Ροντήρη και μουσική του Δημήτρη Μητρόπουλου και επαναλήφθηκε το 1954 με νέα διανομή στο αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου αποτελώντας μία «ανεπίσημη πρώτη» για τα Επιδαύρια, που εγκαινιάστηκαν ως θεσμός την επόμενη χρονιά.

Είναι ένα έργο που περιγράφει το μεγάλο πάθος της Φαίδρας, της γυναίκας του Θησέα, για τον πρόγονό της Ιππόλυτο, προϊόν τεχνάσματος της θεάς Αφροδίτης, η οποία θέλησε να εκδικηθεί τον τελευταίο για την αφοσίωση του στην 'Αρτεμη και την απόλυτη απαξίωσή του για τον Έρωτα. Ο Ιππόλυτος, όταν του αποκαλύπτεται αυτός ο έρωτας, τον αποκρούει κι εκείνη αποφασίζει να δώσει τέλος στη ζωή της. Ο Θησέας πιστεύει ότι ο γιος του είναι η αιτία του θανάτου της Φαίδρας και ζητά από τον Ποσειδώνα την τιμωρία του. Όταν αποκαλύπτεται η αλήθεια, είναι πια αργά.

Το έργο, που ανεβαίνει σε νέα μετάφραση της Νικολέττας Φριντζήλα είναι σύνθετο, με πολλά επίπεδα, διαθέτει δύο Χορούς, έναν αντρικό κι έναν γυναικείο, με ανάλογα χορικά, και τα τέσσερα πρόσωπα που κινούν την πλοκή αποδεικνύονται εξίσου τραγικά: ο Ιππόλυτος, η Φαίδρα, ο Θησέας και η τροφός.

Δυο παραστάσεις χθες και σήμερα στην Επίδαυρο σε ένα μαγευτικό περιβάλλον... μέσα στο αρχαίο θέατρο και τον αρχαιολογικό χώρο, όπου ο θεατής απολαμβάνει παράσταση και φύση...

Όπου το συναίσθημα της τιμής κορυφώνεται στη σκηνή με τον Ιππόλυτο και τη Φαίδρα να συναισθάνεται ηθικά μειωμένη κι εκτεθειμένη στο περιβάλλον της Αθήνας επειδή αποκαλύπτει το προσωπικό της πάθος...Σε μια σκηνή οπού η Θεά Αφροδίτη βρίσκεται στο επίμαχο σημείο του πάθους και του έρωτα, μιας γυναίκας, όπου ενώ το κεντρικό πρόσωπο είναι ο Ιππόλυτος, ο Ποιητής τον διαγράφει...Όταν τον κατηγορεί στο Θησέα πως την αποπλάνησε, είχε στηριχτεί σε πλαστά πειστήρια...Το πάθος του έρωτα για τον νόθο γιο...Κι ο ταύρος που βγήκε από τη θάλασσα στις ακτές της Τροιζήνας και σκότωσε το γιο του Θησέα κι η Φαίδρα αυτοκτονεί από τον αβάσταχτο πόνο της...

Μια συγκλονιστική παράσταση γεμάτη ένταση συναισθημάτων. Έρωτας, πάθος, τιμή κι αξιοπρέπεια συγκρούονται σε μια παράσταση που έχει παιχτεί :
1937, 1953, 1954, 1955 σε σκηνοθεσία  Δημήτρη Ροντήρη και μουσική Δημήτρη Μητρόπουλου
1973 σε σκηνοθεσία Σπύρου Ευαγγελάτου
1984 σε σκηνοθεσία Νίκου Παρέλη
1989 σε σκηνοθεσία Γιάννη Χουβαρδά με τη Μπέττυ Αρβανίτη στο ρόλο της Φαίδρας
2004 σε σκηνοθεσία Βασίλη Νικολαϊδη με τη Φιλαρέτη Κομνηνού στο ρόλο της Φαίδρας και Ιππόλυτο τον Κωνσταντίνο Μαρκουλάκη .

Ας δούμε κάποιες φωτογραφίες από παραστάσεις της Ηθοποιού και σκηνοθέτριας, που μας έμειναν αξέχαστες:

                                                     Ατόσσα- Αισχύλου

                                                             ως Ηλέκτρα Ευριπίδου

                                                      ως Ιφιγένεια εν Ταύροις

                                                          Πέρσες

                                                          Χοηφόρες Αισχύλου

 4ο Κουδούνι

                                                                             Τρισεύγενη

                                                         Φλαντρώ

                                                               Χοηφόρες

                                                   ως Φαίδρα, Ιππόλυτος Ευριπίδη 2014

ΕΥΧΟΜΑΣΤΕ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΑ ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΝΑ ΜΑΣ ΣΥΝΑΡΠΑΖΕΙ!..
Με την αγάπη μου, Νότα Κυμοθόη

Αυτό το εργασία χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 4.0 Διεθνές .

© Nότα Κυμοθόη 

Του Καζαντζάκη η Κραυγή: Ανάρτηση από Νότα Κυμοθόη

                                                 foto from internet, thank you
Του Καζαντάκη η Κραυγή: Ανάρτηση από Νότα Κυμοθόη
...

"Δεν είμαι καλός, δεν είμαι αγνός, δεν είμαι ήσυχος! Αβάσταχτη είναι η ευτυχία κι η δυστυχία μου, είμαι γιομάτος άναρθρες φωνές και σκοτάδι. Κυλιούμαι όλο δάκρυα κι αίματα μέσα στη ζεστή τούτη φάτνη της σάρκας μου.

Φοβούμαι να μιλήσω. Στολίζουμαι με ψεύτικα φτερά, φωνάζω, τραγουδώ, κλαίω, για να συμονίγω την ανήλεη κραυγή της καρδιάς μου.

Δεν είμαι το φως, είμαι η νύχτα. Μα μια φλόγα λοχίζει ανάμεσα στα σωθικά μου και με τρώει. Είμαι η νύχτα που την τρώει το φως. Με κίντυνο, βαρυγκομώντας, τρεκλίζοντας μέσα στο σκοτάδι, πασκίζω να τιναχτώ από τον ύπνο, να σταθώ λίγη ώρα, όσο μπορώ, όρθιος.

Μια μικρή ανυπόταχτη πνοή μάχεται μέσα μου απελπισμένα να νικήσει την ευτυχία, την κούραση και το θάνατο.

Γυμνάζω σαν άλογο πολεμικό το σώμα μου, το συντηρώ λιτό, γερό, πρόθυμο. Το σκληραγωγώ και το σπλαχνίζουμαι. Άλλο άλογο δεν έχω.

Συντηρώ το μυαλό μου ακοίμητο, λαγαρό, ανήλεο. Το αμολώ να παλεύει ακατάλυτα και να καταρώει, φως αυτό, το σκοτάδι της σάρκας. Άλλο αργαστήρι να κάνω το σκοτάδι φως δεν έχω.

Συντηρώ την καρδιά μου φλεγόμενη, γενναία, ανήσυχη. Νιώθω στην καρδιά μου όλες τις ταραχές και τις αντινομίες, τις χαρές και τις πίκρες της ζωής. Μα αγωνίζουμαι να τις υποτάξω σ΄ένα ρυθμό ανώτερο από το νου, σκληρότερο από την καρδιά μου. Στο ρυθμό του Σύμπαντος που ανηφόριζει.

Η Κραυγή κηρύχνει μέσα μου επιστράτεψη. Φωνάζει:

"Εγώ, η Κραυγή, είμαι ο Κύριος ο Θεός σου! Δεν είμαι καταφύγι. Δεν είμαι σπίτι κι ελπίδα. Δεν είμαι Πατέρας, δεν είμαι Γιος, δεν είμαι Πνέμα. Είμαι ο Στρατηγός σου! Δεν είσαι δούλος μου μήτε παιχνίδι στις απαλάμες μου. Δεν είσαι φίλος μου, δεν είσαι παιδί μου. Είσαι σύντροφός μου στη μάχη. Κράτα γενναία τα στενά που σου εμπιστεύτηκα. Μην τα προδώσεις! Χρέος  έχεις και μπορείς στο δικό σου τον τομέα να γίνεις ήρωας. Αγάπα τον κίντυνο. Τι είναι το πιο δύσκολο; Αυτό θέλω! Ποιο δρόμο να πάρεις; Τον πιο κακοτράχαλον ανήφορο. Αυτόν παίρνω κι εγώ. Ακολούθα με! Να μάθεις να υπακούς. Μονάχα όποιος υπακούει σε ανώτερό του ρυθμό είναι λεύτερος. Να μάθεις να προστάζεις. Μονάχα όποιος μπορεί να προστάζει είναι αντιπρόσωπός μου απάνω στη γης ετούτη. Ν΄αγαπάς την ευθύνη. Να λες: Εγώ, εγώ μονάχος μου έχω χρέος να σώσω τη γης. Αν δε σωθεί, εγώ φταίω. Ν΄αγαπάς τον καθένα ανάλογα με τη συνεισφορά του στον αγώνα. Μη ζητάς φίλους. Να ζητάς συντρόφους! Νά ΄σαι ανήσυχος, αφχαρίστητος, απροσάρμοστος πάντα. Όταν μια συνήθεια κατατήσει βολική, να τη συντρίβεις. Η μεγαλύτερη αμαρτία είναι η ευχαρίστηση...Η κραυγή δεν είναι δική σου. Δε μιλάς εσύ, μιλούν αρίφνητοι πρόγονοι με το στόμα σου. Δεν πεθυμάς εσύ. Πεθυμούν αρίφμητες γενεές απόγονοι με την καρδιά σου. Οι νεκροί σου δεν κείτουνται στο χώμα. Γεννήκαν πουλιά, δέντρα, αγέρας. Κάθεσαι στον ίσκιο τους, θρέφεσαι με τη σάρκα τους, αναπνές το χνότο τους. Γενήκαν ιδέες και πάθη κι ορίζουν τη βουλή σου και την πράξη. Οι μελλούμενες γενεές δε σαλεύουν μέσα στον αβέβαιο καιρό, μακριά από εσένα. Ζουν, ενεργούν και θέλουν μέσα στα νεφρά και στην καρδιά σου. Το πρώτο σου χρέος πλαταίνωντας το εγώ σου είναι, στην αστραπόχρονη τούτη στιγμή που  περπατάς στη γης, ν αμπορέσεις να ζήσεις την απέραντη πορεία, την ορατή και την αόρατη, του εαυτού σου. Δεν είσαι ένας...είσαι ένα σώμα στρατού. Μια στιγμή  κάτω από τον ήλιο φωτίζεται ένα από τα πρόσωπά σου. Κι ευτύς σβήνει κι ανάβει άλλο, νεώτερό σου ξοπίσω σου. Η ράτσα σου είναι το μεγάλο σώμα, το περασμένο, το τωρινό και το μελλούμενο...Δε φτάνει ν΄ακούς μέσα σου την κραυγή των προγόνων. Δε φτάνει να τους νιώθεις να παλεύουν μπροστά από το κατώφλι του νου σου. όλοι χύνουνται να πιαστούν από το ζεστό μυαλό σου, ν΄ανέβουν πάλι στο φως της μέρας. Μα εσύ ξεδιαλέγεις. Ποιος πρόγονος να γκρεμιστεί πίσω στα τάρταρα του αιμάτου σου και ποιος ν΄ανηφορίσει πάλι στο φως και στο χώμα...Φώτισε το σκοτεινό αίμα των προγόνων, σύνταξε τις κραυγές τους σε λόγο, καθάρισε τη βούλησή τους, πλάτυνε το στενό τους ανήλεο μέτωπο. Αυτό είναι το δεύτερο χρέος σου. Γιατί δεν είσαι μονάχα σκλάβος. Ευτύς ως γεννήθηκες, μια νέα πιθανότητα γεννήθηκε μαζί σου, ένας λεύτερος σκιρτημός τρικυμίζει τη μεγάλη ζοφερή καρδιά του σογιού σου. Φέρνεις, θες δε θες, ένα νέο ρυθμό. Μια νέα επιθυμία, μια νέα ιδέα, μια θλίψη καινούρια. Θες δε θες, πλουτίζεις το πατρικό σου σώμα...Έχεις ευθύνη. Δεν κυβερνάς πια μονάχα τη μικρή ασήμαντη ύπαρξή σου. Είσαι μια ζαριά όπου για μια στιγμή παίζεται η μοίρα του σογιού σου. Κάθε σου πράξη αντιχάει σε χιλιάδες μοίρες...Δεν είσαι ένα άθλιο λιγόστιγμο κορμί. Πίσω από την πήλινη ρεούμενη μάσκα σου ένα πρόσωπο χιλιοχρονίτικο ενεδρεύει. Τα πάθη σου και οι ιδέες σου είναι πιο παλιά από την καρδιά και το μυαλό σου...όπως μάχεσαι για το μικρό σου σώμα, πολέμα και για το μεγάλο της ράτσας σου. Να φωτιστεί ο νους τους, να χτυπάει η καρδιά τους φλεγόμενη, γενναία, ανήσυχη. Ποιος είναι ο σκοπός σου; Το τρίτο χρέος σου είναι να παραδώσεις στο γιο και την κόρη μεγάλη εντολή να σε ξεπεράσει..."

Αυτό το εργασία χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 4.0 Διεθνές .

© Nότα Κυμοθόη